Hier is nog een ander recept van die. Die namelijk die op een manier beginnen, maar tijdens het proces veranderen in iets anders, en na verloop van tijd een gevestigd recept worden, die je met opzet herhaalt. Dat is precies het verhaal van onze kabeljauwsaus, een recept dat per toeval is ontstaan (zoals vele, dat weet je) en vervolgens een standaardrecept is geworden.

Aan het begin van het verhaal moest het geen saus zijn, maar een hoofdgerecht. Het uitgangspunt was heel eenvoudig, namelijk om kabeljauwfilets op pizzaiola-manier voor het avondeten te bereiden. Een van de vele alla pizzaiola die hier iedereen tevreden stelt, want pizzaiola is altijd lekker, of het nu met vlees, vis, eieren of zelfs tofu is, en ik heb het altijd met genoegen gekookt, vooral toen de kinderen klein waren. En vooral wanneer ik de lunch of het avondeten in een oogwenk moest bereiden. Pizzaiola betekent voor mij snel en goed, en ik denk dat het ook voor jullie zo is, nietwaar?

Alleen dat op een avond de versie met vis ‘gebrekkig’ bleek te zijn. De filets, dun, waren bij het omdraaien met de vork (ah, de haast!) in plaats van de spatel, gebroken-verbrijzeld-verkruimeld. En dus, om niet de onhandige moeder uit te hangen – die bovendien de pretentie heeft om een blogger te zijn (van koken!) – en om niet bespot te worden door de kinderen, die geen enkel detail missen, improviseerde ik een plan B.

Plan B: zet meteen een pan water op voor de pasta en transformeer de tweede van vis alla pizzaiola in een mooie vissaus. En dan creativiteit en vindingrijkheid simuleren als pseudo-chef met een mooie: «Kinderennnn !!! vanavond heeft mama pasta gemaakt met een kabeljauwsaus om je vingers bij af te likkennnnn !!!»

Ja, zo ging het precies. Er zijn veel jaren verstreken sinds dat eerste (kinderlijke) publiekssucces, maar de kabeljauwsaus, of andere vissen – vaak bevroren maar ook niet, en soms met toevoeging van groenten, zoals vandaag – werkt nog steeds uitstekend: het publiek (nu meerderjarig) blijft het waarderen!

Hoewel… ik niet gespaard ben gebleven van kritiek op de keuze van de pasta – ehhh ik zei het je, hier ontgaat niets! – met een gesprek dat ongeveer zo ging: – zoon: «Maar fusilli met vissaus is niet geschikt!» – mama: « Ohhhhh, die had ik!» 😇).

(Daarna… zodra ik linguine koop, maak ik het recept opnieuw, dat beloof ikggg! 😃).

Maar ik denk niet dat ik het mis heb als ik zeg dat het Team Light and Tasty me deze ‘formele’ fout zal vergeven… uiteindelijk is het onderwerp van vandaag vis, niet pasta! 😄

Hieronder vindt u nog andere recepten met vis op deze blog, allemaal heel gemakkelijk te maken, allemaal met smaak verslonden door de kinderen, het hart van mama. 😊

👇