Vandaag heb ik een basisrecept dat wat ’technisch’ is. 🙂 Ik ben een nieuwe receptenpost aan het schrijven die maandag online gaat (dus binnen een paar dagen, bijna klaar,) en… klein spoiler… één van de ingrediënten is deze pasta matta met extra vergine olijfolie.

Zoals altijd, wanneer ik een recept maak waarin ik een basisrecept gebruik, schrijf ik ook het aparte basisrecept, omdat het handig is voor iedereen en omdat ik het later kan toevoegen aan de verzameling. De verzameling met basisrecepten is een van mijn favorieten; ik raadpleeg hem zelf ook vaak (gezien mijn beruchte geheugen voor gewichten van ingrediënten!), en het is ook één van de collecties die jullie het meest raadplegen.

Je vraagt je misschien af of het echt nodig is om een nieuw recept voor pasta matta te schrijven. Immers, de pasta matta met (zaad)olie staat al op de blog, en sommigen zouden kunnen zeggen dat je alleen het type olie hoeft te veranderen, toch? Ja en nee. Het is waar, maar niet helemaal. Een beetje extra uitleg over deze versie met extra vergine olijfolie verdient zeker om geschreven te worden.

Ik heb het meerdere keren geprobeerd met verschillende soorten bloem en met twee verschillende soorten olijfolie, en de belangrijkste kanttekening die ik wil maken is dat ik voor dit gebruik (dus voor het maken van pasta matta) de voorkeur geef aan een milde extra vergine olijfolie. Ik had het al even aangestipt in het recept van de versie met zaadolie: toen had ik geprobeerd een krachtiger extra vergine olijfolie te gebruiken die ik thuis had, een proef die me niet volledig overtuigde en me toen deed kiezen voor zaadolie. Nu ik een voorraad mildere olie heb gekocht, ben ik blij met hoe mijn pasta matta met deze olijfolie uitkomt, hoewel ik hem nog steeds soms met zaadolie maak, afhankelijk van het recept.

Het is waar dat het persoonlijke voorkeuren zijn, maar in de keuken zijn de variabelen zo talrijk, en ook de individuele producten die je gebruikt maken verschil.

Het grootste verschil dat ik merkte tussen zaadolie en extra vergine olijfolie in de uiteindelijke textuur van de pasta matta is dat met zaadolie het resultaat vaak krokanter en brosser is, terwijl olijfolie (vooral uit de molen, en vooral als die voller van smaak is) het deeg iets zachter maakt en na het bakken minder uit elkaar valt of minder snel brokkelt.

Allemaal details die ik met jullie deel; ik nodig jullie uit om te reageren met jullie indrukken en, als je wilt, om jullie versies te vertellen. Ik probeer graag ook andere versies van deze geliefde pasta matta! 😍 Ja, pasta matta is voor mij meer geworden dan alleen een terugkerend recept dat ik heel graag maak, ik zou kunnen zeggen dat ‘pasta matta is the new prezzemolina’ in mijn keuken! 😅

Inderdaad, pasta matta met extra vergine olijfolie, of met zaadolie, glad of met toegevoegde zaden (ik zet de links over een paar regels) is de basisdeegsoort geworden voor al mijn quiches en hartige taarten, voor koekjes en ook voor crackers.

Crackers ja. Ik moet toegeven dat de recepten voor crackers met overgebleven brood die ik in de eerste jaren van mijn zuurdesem vaak maakte, nu bijna niet meer voorkomen omdat ik helemaal verliefd ben geworden op deze nieuwe passie voor crackers gemaakt van pasta matta. Ik heb een aparte map met foto’s gewijd aan hen, en ik sluit niet uit dat er ooit een specifiek recept voor zal komen (dat gebeurt, dat gebeurt!). 😃