Vandaag geef ik jullie mijn recept voor vleessaus, gemaakt met precies hetzelfde recept als mijn moeder.
Eigenlijk hebben wij de gewoonte het vleessaus te noemen en niet ragù, zonder twijfel door regionale gewoonte. En jullie? Hoe noemen jullie het bij jullie?
Wisten jullie dat ik zelden vlees kook? Dat is ondertussen een feit, maar ik ben geen vegetariër — een “aanklacht” die mijn kinderen me vaak maakten — dus lijkt het me redelijk dit recept vandaag te delen, juist na de seitan met groene peper die ik gisteren voorstelde.
Ik ben jaren geleden gestopt met het kopen van vlees uit de grote distributie, om verschillende redenen waaronder ook, maar niet alleen, een persoonlijke afkeer van intensieve veeteelt en de massadistributie van producten van dierlijke oorsprong. Ik ben niet tegen de grote distributie op zich, integendeel, maar ik vind het onaangenaam wanneer die toegepast wordt op sommige producten zoals vlees: het stoort me om die uitgestrekte hopen vacuümverpakt vlees te zien dat soms onverkocht blijft, hetzelfde geldt voor vis.
Maar ik wil niet te serieus worden door het onderwerp vlees en veeteelt te behandelen, helaas is intensieve veeteelt een serieus onderwerp.
Terug naar het recept: dit is het recept van mijn moeder.
Hetzelfde recept, gemaakt door mijn moeder of door mij, levert twee vergelijkbare resultaten op, ja, maar verschillend. 🙂
Dat van mama is fenomenaal, dat van mij ook — mondiaal, waarom niet 😇 — maar het is lichter en sneller.
Met “lichter” bedoel ik “minder olie”. Met “sneller” bedoel ik dat ik het klassieke nonna-methodiek van heel langzaam urenlang op heel laag vuur koken niet volg, omdat ik denk dat het niet per se altijd beter wordt, en vooral omdat ik het me niet kan veroorloven een pan urenlang op het vuur te laten: doordeweeks heb ik geen tijd en in het weekend lukt het me ook vaak niet, ik beken het. Maar elke keer wanneer ik het maak wordt het door iedereen gewaardeerd, ook door mijn moeder. 😊 Dat maakt me rustig en tevreden over mijn manier van koken.
🌞 Hieronder laat ik je ook nog enkele van mijn andere vleessauzen zien, in verschillende varianten:
- Moeilijkheidsgraad: Makkelijk
- Kosten: Gemiddeld
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Kooktijd: 1 Uur
- Porties: 4
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
- 400 g rundergehakt
- 500 g tomatenpassata
- 1 wortel
- 1 stengel selderij
- Halve gele ui
- 1 kaneelstokje (klein stukje)
- 2 kruidnagels
- 1 borreltje rode wijn (bij gebrek kan ook wit)
- 1 eetlepel olie
- peper
- basilicum of peterselie
Gereedschap
- RVS pan
Stappen
Hak de ui, wortel en selderij fijn. Met een mes of in de mixer.
Fruit in olie. Wat de hoeveelheid olie betreft, beslis zelf (ben jij zoals ik of zoals onze moeders? 😊).
Voeg het gehakt toe.
Druk het vlees met een vork plat en roer.
Voeg de kruidnagels, het kaneelstokje toe en naar smaak peper.
Blus met de wijn en laat verdampen.
👉 Wanneer ik kruidnagel en kaneel gebruik, gebruik ik meestal peterselie. Met basilicum vermijd of verminder ik liever de specerijen.
👉 Als de vleessaus bedoeld is om gnocchi te kruiden, dan laat ik de specerijen weg en gebruik ik rozemarijn in plaats van basilicum of peterselie; bij gnocchi vind ik rozemarijn erg lekker in de ragù.
☝ Wanneer het vlees is aangebraden en praktisch al gaar is, is dit het punt waarop degenen die zout gebruiken het kunnen toevoegen, maar ik sla dat stapje natuurlijk over.
Giet de passata van tomaat erbij.
Roer, doe het deksel op de pan en laat 30 minuten koken. Als je wilt kun je de kooktijd verlengen tot een uur, dat hangt ook af van het soort passata dat je gebruikt.
Controleer af en toe. Als je weinig olie gebruikt, moet je waarschijnlijk één of twee keer wat water toevoegen om te verzachten (bijvoorbeeld het kookwater van de pasta).
Je kunt meer of minder passata gebruiken naar smaak. Zoals te zien op de volgende foto’s bepaalt de hoeveelheid tomaat ook het uiteindelijke uiterlijk.
Eventueel kun je aan het einde van de kooktijd nog wat olie toevoegen; beter nog een scheutje olie rauw aan het einde dan extra toevoegen tijdens het fruiten.
En na deze laatste gezonde tip kan ik niets anders doen dan mijn vleessaus aanraden voor je tagliatelle, strozzapreti, lasagne of simpelweg je rigatoni. Als je ermee gnocchi kruidt, probeer dan rozemarijn en laat me weten of je het lekker vindt.
Helaas heb ik geen bord pasta met saus om te laten zien, want nadat ik de ragù had gefotografeerd… wilde mijn troep eten! En wie kan ze ongelijk geven! 😃
Tips zonder zout
Ik herinner je eraan dat mijn vleessaus, zoals al mijn recepten, zonder toegevoegd zout is. 🙂
Als je geïnteresseerd bent in het verminderen of elimineren van zout, onthoud dan altijd:
▫ Verminder het zout geleidelijk, het smaakpalet moet zich beetje bij beetje aanpassen en mag de progressieve vermindering niet opmerken.
▫ Gebruik specerijen. Chili, peper, kerrie, nootmuskaat, kaneel, kruidnagel, komijn…
▫ Gebruik aromatische kruiden. Basilicum, peterselie, oregano, tijm, salie, marjolein, rozemarijn, munt…
▫ Gebruik zaden. Sesam, pijnboompitten, amandelen, walnoten…
▫ Gebruik pittige groenten of fruit. Knoflook, ui, citroen, sinaasappel…
▫ Gebruik mijn zoutvrije groentegranulaat en het gomasio.
▫ Geef de voorkeur aan verse voedingsmiddelen.
▫ Vermijd koken in water; kies bereidingswijzen die smaken niet wegspoelen (plaat, papillotte, stoom, magnetron).
▫ Zet de zoutvaatje niet op tafel!
▫ Gun jezelf af en toe een uitzondering. Het doet goed voor het humeur en helpt volhouden.
Als je niet zonder zout wilt of kunt:
▫ Kun je mijn recepten nog steeds proberen en naar eigen gewoonte zouten.
Volg me!
Op mijn nieuwe WhatsApp-kanaal en op Instagram, op de Facebook-pagina en de Pinterest-borden, in mijn twee groepen: Il gruppo di Catia, in cucina e oltre en Proprio quello che stavo cercando! en als je wilt… abonneer je op de Nieuwsbrief
