Het recept voor deze tagliolini met ham en citroen heeft voor mij de smaak van een herinnering die in de tijd verloren is gegaan.

Het verhaal van dit gerecht: vele jaren geleden was er in het binnenland van Imola een osteria waar ik en mijn man en onze vriendengroep erg aan gehecht waren. De eerste eigenaar was een ‘figuur’. Gepassioneerd door Indiase cultuur en mystiek, vermaakte hij zich aan de tafels van de klanten met verhalen over zijn reizen, terwijl hij een glaasje van zijn uitzonderlijke grappa’s of zijn beroemde zibibbo dronk, terwijl zijn vrouw, een perfecte kokkin, traditionele keuken en nieuwe smaken vakkundig mengde.

We hebben dit restaurant jarenlang bezocht. Ik herinner me vele gerechten, die ik vaak mis, en ik herinner me dit hoofdgerecht met ham en citroen perfect. In de loop der tijd heb ik geprobeerd het na te bootsen zonder er ooit helemaal in te slagen.

En na al die jaren zijn mijn tagliolini met ham en citroen mijn persoonlijke imitatie en evolutie van dat gerecht, nabootsbaar in de ingrediënten maar niet in de sfeer. Mijn man en ik hebben een toost uitgebracht op de herinnering aan de Osteria della Nonna en de mooie avonden die we daar hebben doorgebracht. Ik ben niet bang om reclame te maken door deze osteria te noemen, omdat die al vele jaren niet meer bestaat, en de eigenaar… wie weet of hij nog steeds in India woont… 💝

〰 〰 〰