Wat denk je van deze omgekeerde ananas- en appeltaart? Een recyclingtaart aangezien ik de fruitresten wilde gebruiken.

Vanmorgen bij het ontbijt dronken we een heerlijk ananas- en appel extract. Elke keer dat ik de afvalbak moet schoonmaken, bloedt mijn hart om al die vezels weg te gooien, dus bedenk ik manieren om ze te gebruiken.

Heb je ooit geprobeerd een gerecht te maken met wat overblijft van een extract, ja, met de vezels van fruit en groenten? Soms heb je zin in een heerlijke sap als alternatief voor de voedzame smoothie, en wat doen we dan, gooien we de vezels weg? Nee toch!

We weten dat vezels heel belangrijk zijn en de extractor scheidt ze en worden weggegooid… maar de ecologie van gezond verstand en bewust hergebruik in de keuken vertelt ons om ze te gebruiken.

Wat de groenten betreft, kunnen ze prima worden gebruikt in soepen, gehaktballen, terwijl voor fruit niets beters dan het maken van koekjes of desserts, zoals in dit geval.

Waarom geen omgekeerde ananastaart maken? Deze keer zie je de mooie ronde plakjes niet, maar wat maakt het uit, het resultaat is toch heerlijk.

Ja, een simpele delicate ananas- en appeltaart die ik wilde noemen eco omgekeerd, omdat het uiteindelijk een ongewone tarte tatin is, maar heerlijk, een idee dat zo geboren is.

Waarom heb ik ananas gekozen voor mijn extract en als ingrediënt voor de taart? Het is een exotische vrucht en ik ben er tegen om fruit op tafel te brengen dat van ver komt, dat niet duurzaam is, waarvan je nooit zeker weet hoe het wordt behandeld…

Ik maak soms een uitzondering voor ananas en bananen, door ze op zijn minst biologisch te kiezen.

Ik koos voor ananas omdat het vandaag de hoofdpersoon is van de rubriek kruiden en bloemen op het bord die ik samen met vrienden hou en waarvan je de recepten onderaan de pagina vindt.

En hier ben ik dan met wat informatie over deze gigantische vrucht, heerlijk en als het met zorg wordt gekozen, is het ook gezond.

Ananas: Zijn geschiedenis, kenmerken en voedingswaarde:

Wat te vertellen over de ananas, (of heb je liever ananas genoemd) wie kent hem niet… het bevat bromelaïne, een ontstekingsremmende, spijsverteringssubstantie. Rijk aan vitamines en mineralen, antioxidant, vol vitamine C.

“Uitstekend”, “uitstekende vrucht”, “geur van geuren”: de geleerden hebben hun creativiteit de vrije loop gelaten bij de interpretatie van het woord nana (of anana) – de Guaranì-indianen van Peru noemden de vrucht zo wonderbaarlijk, de ananas dus.

Zijn smaak komt van methyl ethyl stof die het zoet en geurend maakt.

Het is precies 1493 wanneer Columbus in Amerika aanmeert en deze grote den ontdekt, later in het Spaans Pina genoemd, wat de naam Pineapple zal geven.

Het probleem ontstond toen men het wilde exporteren, omdat zelfs als het onrijp werd geplukt, het door de lange overtochten rot en oneetbaar in Europa arriveerde en in het begin geen succes kende. Zo werden zaden en planten geëxporteerd om ze vervolgens in warmere landen te kweken. Ook in Engeland probeerden ze het in kassen te kweken met warmte, maar de kosten waren te hoog en de ananas kwam alleen op de tafels van de adel, daarom ook wel Royal of Queen Piña genoemd.

Hawaii excelleerde aan het begin van de twintigste eeuw in productie. Er werd verteld dat de vrucht die eilanden bereikte na het schipbreuk van een Spaans schip in 1527. Pas in de 1800 kon de vrucht beter worden verdeeld met de stoomboot.

En juist in Hawaï werd de machine uitgevonden die de ananas schilde en in plakjes sneed, het keerpunt van ananas in blik.

En in de recepten? Nou, ik hou van de natuurlijke, of net gegrild op een plaat, simpel en eenvoudig. Vaak wordt het geassocieerd met vlees omdat het helpt bij het opnemen van eiwitten.

Ooit geprobeerd met kikkererwten? Volg me morgen, dan stel ik een recept voor!

Hier zijn enkele voorbeelden van hoe je ananas in de keuken kunt gebruiken en hoe je de restjes van het extract kunt recyclen: