Het heet risotto met erwten all’onda, maar het kan ook de Venetiaanse rijst en erwten zijn of de klassieke risi e bisi. Een volledige eenpansmaaltijd, traditioneel en van oude oorsprong.

Ik bespreek het uitvoerig hier, en vandaag neem ik het klassieke recept opnieuw op en herzie het een beetje, maar gebruik alle lokale producten.

Teruggaand naar mijn Venetiaanse traditie, naar mijn kindertijdherinneringen, naar Germana, een lieve, culinaire en mollige moeder, die zelfs de lichtste gerechten smaak en kleur wist te geven.

Met mijn vader Francesco veranderden ze in de keuken in een perfecte mix van traditie en lichte voeding.

Ik herinner me de aandacht aan tafel voor lichte voeding, weinig boter, alleen extra vergine olijfolie, weinig lange kooktijden, alleen verse producten.

Een zin die mijn vader vaak herhaalde en die me door de jaren heen heeft vergezeld, was: Eet je om te leven of leef je om te eten? Je eet om te leven!

Daarom hebben ze samen en onbewust in mij de passie geïnstalleerd voor traditionele gerechten, maar lichtjes herzien, ze modern en geschikt voor de tijden waarin we leven makend.

Daarom had ik nooit alleen van gezond voedsel kunnen houden puur voor zichzelf, maar gezond en mooi, licht en smaakvol, gezond en kleurrijk.

Ik herinner me de zondagen waarop we vroeg vertrokken om rijst te kopen in Grumolo delle Abadesse, asperges in Bassano del Grappa, kersen in Marostica, noten in Lugo Vicentino, erwten in Lumignano of aardappelen in Rotzo te kopen. De beste lokale producten, rechtstreeks van degene die ze cultiveerde.

Wat op de tafel werd gezet was uiterst belangrijk, vers, de beste kwaliteit. Dit alles is passie die de mensen vóór ons ons hebben nagelaten.

Ik praat over mijn ouders omdat ik helaas maar weinig van mijn grootouders heb genoten, ik herinner me alleen Cesira, de moeder van mijn vader. Klein, altijd met een glimlach, met een ongelooflijke snelheid in het sluiten van tortellini. Ik herinner me ook de klappen op de handen omdat ik en mijn tweelingzus er een paar rauw probeerden te stelen en op te eten.

Het is juist dankzij de tradities, de liefde, de passie van degenen die ons zijn voorgegaan dat de wens ontstaat om deze eenvoudige waarden voort te zetten.

Deze risotto met erwten all’onda is een eerbetoon aan hen, een oprechte dank voor wat mij elke dag vreugdevol maakt uit passie. Het is een voortdurende zoektocht naar de smaak van die tijd, de smaak van nostalgie, de smaak van liefde die helaas niet herhaalbaar is, maar die de aanzet geeft om het opnieuw en opnieuw te proberen tot perfectie.

Vaak delen mijn zus en ik recepten met elkaar, “mama maakte ze zo, maar ze hebben die geweldige smaak niet” proberen we het opnieuw?

Ik ben enorm dankbaar voor Follador Prosecco die me heeft uitgenodigd voor de Follador Heritage contest 2024, ter gelegenheid van het 255ste verjaardag van de geboorte van de familietraditie in de wijnbouw, culturele erfenis en eerbetoon aan Giovanni Follador, de oprichter, bijgenaamd Nani de Berti. Generaties met authentieke liefde voor het land en de wereld van Prosecco.

Dit gerecht van risotto met erwten all’onda wordt vergezeld door een Prosecco Superiore di Valdobbiadene DOCG Brut Nani de Berti.

Laten we naar de risotto! In een van mijn oude kookboeken vond ik het recept voor risi e bisi in het Venetiaans: Sto bon magnareto vien parecià coi bisi “magnatuto” cioè i biseti noveli che vien, giusto, de sta stagion primaveril.

Wil je de golf aan je risotto geven? Met stevige stoten, de pan naar voren duwen zonder hem van het oppervlak te tillen, en dan weer naar je toe trekken. Je zult zien dat er een golf ontstaat die de romigheid van de risotto aantoont.

Het is nu het seizoen van erwten, dus klaar, af!

Als je geïnteresseerd bent in recepten van regionale tradities, zowel Venetiaanse als van heel Italië, vind je er veel op de blog, kijk ook eens naar: