De Coconut Haystacks (letterlijk “kokoshoopjes”) zijn rustieke en snelle lekkernijen op basis van chocolade en kokos, met een interessante geschiedenis geworteld in de Angelsaksische huiskeuken uit de vorige eeuw. 

Oude Wortels (Begin 1900): De eerste gedocumenteerde versies dateren uit het begin van de 1900s. In Engeland beschreven kookboeken uit 1907 zoals The Best Way al “Cocoanut Haystacks” als kokoskoekjes met suiker en bloem, in de oven gebakken tot goudbruin.

Het “No-Bake” Tijdperk (Jaren ’30 – ’50): De meest voorkomende moderne versie — zonder bakken, die kokos, chocolade en pindakaas en vaak pinda’s combineert — werd populair in de Verenigde Staten tijdens de Grote Depressie en de naoorlogse periode. Deze lekkernijen waren geliefd om hun eenvoud en omdat ze geen oven gebruikten, waardoor energie werd bespaard.

De Opkomst van Kant-en-Klare Ingrediënten: De populariteit van haystacks groeide parallel aan de opkomst van industriële ingrediënten zoals gecondenseerde melk en chocoladedruppels.

In de jaren ’50, na de schaarste van de Tweede Wereldoorlog, werd kokosnoot weer gemakkelijk verkrijgbaar, waardoor deze lekkernijen een klassieker werden in de banketbakkerijen en familiekeukens.

Regionale Varianten: Vaak worden “Haystacks” verward met kokosmacronen (die meestal worden gebakken) of met Amerikaanse versies die knapperige noedels (chow mein noedels) bevatten om nog meer de vorm van hooistengels na te bootsen. 

De versie die ik voorstel — met pindakaas, chocolade en pinda’s — is een klassieker van de “No-Bake” Amerikaanse cultuur. In Amerika zijn haystacks een icoon geworden van huiselijke buffetten en feesten, vooral in landelijke gemeenschappen en onder Zevendedagsadventisten.

Tegenwoordig worden ze beschouwd als een nostalgische lekkernij, perfect om met kinderen te maken.