De typische vorm voor de migliaccio is rond met aflopende randen. Ik heb er een gebruikt van 26 centimeter in diameter om een hoogte van één vinger te verkrijgen. Als je hem iets hoger wilt hebben, gebruik dan een vorm van 24 centimeter. Ik herinner dat de migliaccio typisch een hoogte of, zo je wilt, een dikte heeft die van één vinger tot maximaal anderhalve vinger gaat.

Ik raad aan om het een paar dagen voor carnaval te bereiden, omdat alle geuren en smaken met de tijd de kans krijgen zich optimaal te ontwikkelen. Het wordt in de koelkast bewaard.

Ik raad aan om koeienricotta te gebruiken, delicater in geur en smaak, in tegenstelling tot die van buffel of schaap.

We bereiden de migliaccio.

In een pan met dikke bodem gieten we de rijst, het fijne zout, de melk, het water, de geraspte schil van een sinaasappel, de boter en de suiker. We mengen goed omdat de rijst niet meer geroerd zal worden.

We zetten de pan op de kleinste pit en op gemiddeld vuur, brengen aan de kook.

Op dit punt, zetten we het vuur op de laagste stand, zonder deksel, en laten we het geheel alle aanwezige vloeistof volledig opnemen (dit duurt bijna een uur).

Wanneer er geen vloeistof meer in de pan is en de rijst eruitziet als een droge risotto, zetten we het vuur uit, halen de pan van de kookplaat en mixen we alles met een staafmixer, grof of fijn, naar smaak.

We laten het mengsel ongeveer 20-30 minuten afkoelen (we kunnen het overbrengen in een grote kom, waar we de andere ingrediënten toevoegen, of, om niet te veel gereedschap vuil te maken, kunnen we het in de kookpan laten)

Wanneer het bijna koud is, voegen we de fijn geraspte schil van een citroen, de kaneel, het oranjebloesemwater en de vanille toe. We mengen goed, dan voegen we de ricotta (zonder eventuele wei) en de eieren toe.

We mengen heel goed, om alle ingrediënten te combineren. De uiteindelijke consistentie moet romig en dik tegelijk zijn, maar niet vloeibaar. Het moet precies zijn als het rauwe beslag van taarten. Als je merkt dat de bereikte consistentie nog te dik, te stevig is, kun je een dooier of een heel ei toevoegen, afhankelijk van de behoefte, aangezien eieren nooit dezelfde grootte hebben. Als je grote eieren gebruikt, zullen twee meer dan voldoende zijn.

We boteren de vorm royaal in zonder hem te bebloemen (het is niet nodig).

We gieten het migliacciobeslag in de ingevette taartvorm, tikken voorzichtig met de vorm op de tafel zodat het mengsel gelijkmatig wordt verdeeld en dan in de oven op 200 graden voor 60 minuten, op middelhoge hoogte.

De baktijden zijn gebaseerd op mijn oven, die op gas is, statisch en alleen van onderen verwarmt.

Het is niet nodig om de oven voor te verwarmen.

De migliaccio van rijst, net als de traditionele en die gemaakt met polentameel, is klaar wanneer het gelijkmatig karamelkleurig is, zoals op de foto’s.

Bon appetit