Vandaag zal ik je niet alleen vertellen over een historische recept om heerlijke melkbroodjes te maken.
Ik zal je ook vertellen waarom eenvoudige melkbroodjes het perfecte recept zijn om een jaar bloggen te vieren.

Precies een jaar geleden, op 23 februari, publiceerde ik mijn eerste recept. Om eerlijk te zijn, de officiële opening van de blog was een week eerder, een week waarin ik niet wist wat ik moest doen, ik wist niet hoe ik een blog moest beheren, ik wist niet hoe ik een recept moest publiceren en vooral wist ik niet hoe ik een gerecht moest fotograferen. Ik heb nog een zee van dingen te leren, vooral… ik denk dat ik moet leren hoe ik broodjes moet fotograferen! 😀
Hoewel… als ik naar mijn eerste foto kijk… nou ja, ik mag mezelf een klein moment van tevredenheid toestaan. 🙂

Ik vind het leuk om deze blog te hebben. Ik vind het geweldig om recepten te schrijven. Ik vind het leuk om de vele dingen te schrijven die ik voor, tijdens en na de recepten schrijf. En gelukkig vinden velen van jullie het ook leuk. 🙂

Ik hou van koken en vooral experimenteren. Ik vind het leuk om recepten uit te vinden en de recepten van anderen uit te proberen, ik vind het leuk om de recepten te herzien die ik in restaurants heb geprobeerd of bij vrienden thuis heb gegeten, die van mijn moeder, uit boeken, tijdschriften, van andere blogs.

En het is ’te danken’ aan een andere blog en de blogger die het schrijft, evenals aan haar recept van melkbroodjes, dat ik mijn eigen blog heb geopend. 🙂

Hier is het verhaal. Nee, ik zal het je niet besparen.
Ik heb je al meerdere keren verteld over mijn verzameling recepten.
Je weet al, denk ik, dat ik een paar handgeschreven notitieboekjes heb die decennia oud zijn, dat ik een map heb met recepten die op de computer zijn geschreven en vervolgens zijn afgedrukt, mijn eerste technologische poging, en dat ik nu, sinds een paar jaar, alle recepten heb opgeslagen en onderverdeeld in bestanden.
Voordat dat gebeurde, dat wil zeggen voordat ik de recepten in afzonderlijke bestanden voor onderwerpen verdeelde (dat wil zeggen een voor voorgerechten, een voor hoofdgerechten, een voor risotto’s, een voor focaccia’s, een voor vegetarische recepten, een voor gebak, een voor… stel je alle andere onderwerpen voor!), had ik een enkel bestand, gemaakt op een specifieke dag die ik je later zal vertellen, waarin ik chronologisch alle recepten opnam die ik op internet vond: als ik een recept vond dat me interesseerde, kopieerde en plakte ik het aan de achterkant van de laatste, zoet of hartig, wat het ook was. Kortom, het was een soort receptenbundel, allemaal van internet gehaald, sommige inclusief foto’s.

Op het moment van het maken van deze bundel had ik het bestand opgeslagen met de naam van het allereerste recept dat ik erin had geplaatst: je weet hoe het gaat met Word, toch? Wanneer je een nieuw bestand wilt opslaan, als je het geen door jou gekozen naam geeft, neemt het programma automatisch de eerste woorden in het document op en als je de naam niet handmatig wijzigt, neemt het bestand die titel aan.
Zo ging het. En het document, dat wil zeggen mijn receptenbundel, kreeg de titel ‘Melkbroodjes met honing’, het allereerste recept dat in dat bestand was opgeslagen.
Het recept van die melkbroodjes met honing was afkomstig van een kookblog van een meisje uit Fano dat me sympathiek leek. In die tijd schilderde ze naast koken ook en had ze ook een schilderblog en het feit dat ze tegelijkertijd twee blogs had, fascineerde me. Al in die tijd speelde ik met het idee om mijn eigen blog te starten, maar het duurde bijna zeven jaar voordat ik de moed vond om het te doen!
En die moed begon zich plotseling te vormen ongeveer een jaar geleden, mede dankzij een recept met kikkererwten. Lach niet! Het is echt zo!
Ik was op zoek naar recepten met kikkererwten en zo stuitte ik, na jaren van vergetelheid, op de blog die ik op het punt sta te noemen.
Ik weet het, sommigen van jullie zullen het ongetwijfeld al hebben herkend, het gaat om de blog In de keuken van Martina. Die dag, een jaar geleden, was het terugvinden van Martina’s blog verhelderend, het wekte oude gedachten in me op… en spontaan nam ik contact met haar op. Martina’s reactie, vriendelijk en bemoedigend, moedigde me aan en kort daarna opende ik mijn blog die je nu aan het lezen bent.

Dat document, dat receptenbestand getiteld Melkbroodjes met honing waar ik je net over heb verteld, en dat ik nog steeds in mijn back-ups heb, heeft een aanmaakdatum die ik een paar dagen geleden heb bekeken en toen ik het zag, moest ik echt glimlachen: 8 juli 2007. Prehistorie!!!
Hier is het originele recept van Martina hier, hoewel de titel nu niet meer ‘melkbroodjes’ is.

Mijn melkbroodjes vertel ik je nu.

Ze zijn perfect voor het ontbijt gevuld met hazelnootpasta of jam. Ze kunnen verrijkt worden met chocoladedruppels of rozijnen, of met walnoten, sesamzaadjes, maanzaadjes of wat je maar lekker vindt, want ze zijn heerlijk in zowel zoete als hartige versie (hoewel zonder zout 😉). Soms maak ik ze klein, perfect voor voorgerechten. Andere keren, vaker zelfs, gebruik ik ze als brood voor hamburgers.

Kortom, het zijn melkbroodjes geschikt voor alle gelegenheden.

〰 〰 〰