Bereiding

• Om de productie van kefirmelk te starten en daardoor de korrels te laten groeien, heb je één of twee eetlepels kefirkorrels nodig of minstens 5% van het gewicht van de melk, twee potten van glas of plastic, een zeef, een lepel en natuurlijk melk (gepasteuriseerd, vol, microgefilterd, UHT, rauw; vol, halfvol of magere melk; koemelk, geiten- of ezelmelk). Afhankelijk van de gekozen melk verkrijg je gefermenteerde melk met een karakteristieke smaak; kies je favoriete variant. Doe de korrels in een van de potten en voeg melk op kamertemperatuur toe.

  

• Dek af met een deksel of met een kaasdoek vastgezet met een elastiek en zet op kamertemperatuur, tussen 18-19°C en 24°C, om te fermenteren totdat het stremt, wat ongeveer 24 uur duurt. Als het koud is of de korrels weinig zijn, verlengen de tijden aanzienlijk; als het warm is, worden ze korter. Voor een sterker smakende kefir laat je het 2 dagen fermenteren; houd er rekening mee dat de tijden variëren afhankelijk van de buitentemperatuur. Na de fermentatietijd giet je door de zeef (bij voorkeur plastic), giet je de gefermenteerde melk in een andere pot en herhaal je de cyclus met de korrels. De gezeefde gefermenteerde melk is klaar om te drinken of in de koelkast te bewaren. Ik raad aan om het met honing te zoeten voor een werkelijk heerlijke smaak. Tijdens het bewaren in de koelkast gaat de fermentatie door, zij het veel langzamer, en na een paar dagen in de koelkast zal de kefirmelk iets zuurder worden.

  Voor een romigere kefir kun je de yoghurt laten uitlekken door gevouwen katoenen kaasdoeken; afhankelijk van hoeveel wei er uitloopt, krijg je een meer of minder dikke en romige yoghurt. Ik raad aan om de yoghurt in de koelkast te laten uitlekken; het proces duurt enkele uren en op die manier wordt de yoghurt niet verder verzuurd.

  

• Ik wil je eraan herinneren dat de keuze voor plastic en glas essentieel is voor het slagen van de kefir, aangezien het zeer zuur is en contact met metalen de kwaliteit kan aantasten.
  Houd de verhoudingen tussen korrels en melk constant; op die manier behoud je de smaak van zelfgemaakte kefir, althans in de winter en koelere seizoenen.
  De korrels hebben geen vervaldatum en vooral tijd en omgevingstemperatuur beïnvloeden sterk het eindresultaat; in de zomer kan het in minder uren klaar zijn en kan het sneller zuur worden.