Knapperige langgerezen plaatpizza, zelfgemaakt…
Heb je ooit geprobeerd om zelf een plaatpizza te maken? Als je nog niet de mooie ervaring hebt gehad om zelf een knapperige plaatpizza te maken, moet je dat echt eens proberen, want zelfgemaakte pizza is niet alleen erg lekker, maar geeft ook veel voldoening. Ik maak vaak mijn snelle plaatpizza, maar wanneer ik genoeg tijd kan inplannen maak ik ook de langgerezen plaatpizza, knapperig aan de buitenkant en superzacht vanbinnen. Hoe maak je een plaatpizza met lang rijzend deeg? Ik verzeker je dat het heel makkelijk is en er geen zware inspanning nodig is, alleen een beetje organisatie. En het resultaat is echt heel, heel lekker, geloof me — je zult zien dat het lange wachten totdat het deeg volgroeid is ruimschoots wordt beloond door de smaak van een pizza die knapperig buiten, zacht binnen en goed gealveoleerd is. Bovendien is de langgerezen plaatpizza goed verteerbaar, mild, licht en smaakvol.
Nieuwsgierig? Laten we aan de slag gaan en probeer het ten minste één keer; ik ben ervan overtuigd dat je dit recept niet meer zult laten liggen. En vergeet niet: als je op de hoogte wilt blijven van al mijn recepten kun je mijn Facebook-pagina (hier) en mijn Instagram-profiel (hier) volgen.
Bekijk ook:
–Plaatpizza met aardappelen en hoge, zachte mozzarella;
–Knapperige huisgemaakte plaatpizza;
–Pizzafocaccia met cherrytomaatjes en extra vergine olijfolie;
–Pizzafocaccia Facci di vecchia.
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Zeer goedkoop
- Rusttijd: 1 Dag
- Bereidingstijd: 1 Uur
- Porties: 6-8 personen
- Kookmethodes: Oven
- Keuken: Italiaans
Ingrediënten voor een knapperige plaatpizza
- 500 g hergemalen semolina van harde tarwe
- 500 g tarwebloem type 0
- 750 g Water
- 25 g Zout
- 1 theelepel Suiker
- 30 g Extra vergine olijfolie
- 3 gedroogde bakkersgist (of 10 g verse gist)
- 400 g tomatenpulp
- naar smaak Zout
- naar smaak Extra vergine olijfolie
- 500 g Mozzarella
- 300 g Gekookte ham
- (veel fantasie)
Hoe maak je een knapperige langgerezen plaatpizza
Je kunt het deeg bereiden met een keukenmachine of met de hand; in elk geval moet je aan het einde een elastische, goed ontwikkelde deegmassa krijgen.
Doe de bloem in een kom, voeg 1/3 van het water en de olie toe en meng. Voeg daarna nog wat water toe en voeg de gist en de suiker toe, meng en werk af met het laatste deel water en het zout.
Kneed in de kom en ga daarna verder op het aanrecht; het deeg zal in het begin plakkerig lijken. Voeg geen extra bloem toe, maar kneed krachtig gedurende 10-15 minuten en stop pas als je een elastische, homogene en “droge” massa hebt die niet langer aan je handen blijft plakken.
Met de keukenmachine duurt het ongeveer 20 minuten.
Bol het deeg op, dek het af met een doek en laat 10 minuten rusten.
Bestuif het werkvlak goed met bloem, maak het deeg met je handen groter en vorm een rechthoek. Maak “portefeuille”-vouwtjes zoals op de foto en leg het afgedekt 10 minuten apart.
Herhaal vervolgens de stappen en wacht nog eens tien minuten.
Herhaal de vouwen nog een laatste keer en leg het deeg in een licht ingeoliede kom met deksel. Laat het een uur op kamertemperatuur rusten en zet het daarna ongeveer 24 uur in de onderste of koudste zone van de koelkast (mijn koelkast stond rond de 6°C).
Let op: de tijden zijn erg variabel, vooral in de zomer of als je vaak de koelkast opent, dus houd de voortgang van de rijzing in de gaten.
– Na ongeveer 24 uur (maar alles hangt af van de omgevingstemperatuur en hoe vaak je de koelkast opent) zou je een mooi gerezen deeg moeten hebben dat bijna verdriedubbeld is.
Haal het uit de koelkast en laat het acclimatiseren:
– ongeveer twee uur in de oven met het lampje aan in de winter;
– ongeveer een uur in de zomer.
Als je na 20 uur ziet dat het deeg nog niet veel gerezen is, haal het dan uit de koelkast en laat het verder rijzen op een warme plaats.
Als het deeg verdriedubbeld of minstens verdubbeld is, keer het om op het werkvlak en maak er voorzichtig een mooie bal van zonder het teveel te ontluchten; je hoeft het niet helemaal plat te drukken.
Verdeel het in twee of drie stukken, afhankelijk van je bakplaten; ik heb er twee gemaakt van 35×40 cm en er bleef wat over waarmee ik een focaccia heb gemaakt.
Bekleed de bakplaten met bakpapier en vet ze goed in.
Neem een stuk deeg en duw het met je handen in de bakplaat; als het te elastisch blijkt, laat het dan tien minuten rusten zodat het gluten kan ontspannen en je het zonder problemen kunt uitrekken.
Zet de bakplaten ongeveer 30 minuten in de oven met het lampje aan om te laten rusten, bestrijk ze daarna met tomatenpulp (ik pureer het) en breng op smaak met zout, oregano en een snufje suiker, geef er een goede scheut olie over en bak op 200°C (hetelucht of boven/onderwarmte) gedurende ongeveer 20-25 minuten.
Haal de bakplaat uit de oven, beleg met de ingrediënten die je lekker vindt. Ik heb alleen ham, kaas en oregano toegevoegd, en zet de pizza dan nog ongeveer tien minuten terug in de oven om de bereiding te voltooien. Als de onderkant van de pizza nog wit is, zet je de bakplaat onderin de oven en houd je de bak in de gaten.
Als je ingrediënten gebruikt die langer moeten garen, zoals ui, paprika, rauwe worst, maar ook hardgekookte eieren of paddenstoelen, voeg die dan direct in de oven toe op de tomaat zodat ze mee kunnen garen.
De kaas, ham en andere delicate ingrediënten voeg je pas op het einde van de baktijd toe; als je bijvoorbeeld doperwten gebruikt, blancheer ze kort en voeg ze ook aan het einde toe.
Vanaf hier kun je terug naar de HOMEPAGINA en de nieuwe recepten ontdekken!
