Pesto van cavolo nero. Zeker een ongewone pesto maar vol goede bedoelingen. Allereerst rijk aan stoffen die bij een korte blancheerbeurt niet verloren gaan. Veel mensen kennen het als Toscaanse kool (cavolo toscano), het belangrijkste ingrediënt van ribollita. Het is een meerjarige plant; ik zaai hem in de moestuin en hij is zeer vorstbestendig, hij wordt zelfs zoeter en malser; de teelt kan meer dan twee jaar doorgaan en ik oogst in alle seizoenen; op dit moment geven de bloemen mij ook mooie bloempjes om te gebruiken in mijn lentesalades. Je kunt hem ook in een pot telen om altijd een intens en voedzaam groente bij de hand te hebben, net als veel andere kruisbloemigen rijk aan vitamines, waaronder K en C, antioxidanten en vezels, nuttig voor een gezonde voeding. Een snel recept rijk aan fytonutriënten: 3 of 4 bladeren cavolo nero zonder de centrale nerf, een bosje paardenbloemblad, 1 groene appel, een stukje gember, 1 niet te grote verse komkommer. Maak alles goed schoon en centrifugeer. Consumeer ’s ochtends meteen vers om de enzymatische eigenschappen te behouden.

Nu gaan we verder met het pesto dat je kunt serveren bij lentesalades of uitsmeren op crostini.