Oké. Ik zeg het meteen om misverstanden te voorkomen: de briochebroodjes gevuld met jam waar ik het vandaag over heb, moesten eigenlijk een ander gebak worden!
Het hadden de Torta Elisabetta moeten worden. Misschien kent iemand van jullie die al. Want het is een ietwat ouderwetse taart, net zoals het kookboek waarin het recept staat: het beroemde Manuale di Nonna Papera 🤩 dat mijn dochter als cadeau had gekregen, en waarin ze een twintigtal bladwijzers had gestoken, één voor elk recept dat ze wilde namaken. Of waarvoor ze mij, de ‘koningin van de perfecte replicaties’ (ah ah ah!), vroeg om het na te maken.

De Torta Elisabetta is een van die recepten.
Nou ja. Was. 😄

Jullie die me al goed kennen weten hoe het hier in mijn keuken gaat: mijn bedoelingen zijn altijd goed, sterker nog uitstekend, zou ik durven zeggen, in het begin… en dan…

Enfin, de dag komt dat ik besluit het te proberen, en ik ga aan de slag met al mijn goede wil, met het boek open naast me, en ik begin goed door het eerste ingrediënt te pakken: de bloem. Die heb ik, 400 gram, et voilà in de kom. Aan de slag.

Ik ga verder met het tweede ingrediënt, de boter. Die heb ik! Kom op, 130 gram… oeps, hoe veel? help.

Op het moment dat ik, meteen, besef dat ik door de boter heen ben, dat wil zeggen dat het stukje boter dat ik heb 60 gram weegt en niet 130 zoals Nonna Papera wil… tja… wat doe ik nu, laat ik het liggen? Ach kom op, het zal wel kunnen!

Dan… oké, nu ik er toch ben… kan ik net zo goed iets veranderen…

Het gebeurt altijd zo: op precies die manier sluipt het ideetje van persoonlijke interpretatie er bij mij in, en ook deze keer zeg ik vaarwel tegen het recept kopiëren-plakje voor plakje.

😃

Ja, ik maak er een grapje van! Maar echt, het is de waarheid!

Ik hou er zo van om in de keuken te prutsen dat het personaliseren van recepten me vanzelf afgaat, ik kan het niet laten!
Als je het Manuale di Nonna Papera hebt kun je het controleren: uiteindelijk is mijn recept weliswaar anders dan de Torta Elisabetta, maar in de kern is het dat niet: ik heb het alleen iets lichter gemaakt en het procedé aangepast door een langere rijsperiode te gebruiken. Geen ramp toch? 😄

Met dit recept krijg je ongeveer 20 briochebroodjes gevuld met jam. Ik noem ze zo omdat dat het zijn: broodjes. Van een briochedeeg dat nauwelijks zoet is, één van de oneindige varianten die er bestaan van wat men briochedeeg noemt.

Ze zijn zacht en een beetje kruimelig, wij vonden ze heel lekker, en ook al heb ik het recept niet tot op de letter gevolgd, ik weet zeker dat de uiteindelijke smaak niet zo heel erg verschilt van die van Nonna Papera’s Torta Elisabetta. Misschien maakt mijn dochter die op een dag nog eens in het echt en helemaal zonder wijzigingen! 😄

◌ ◌ ◌

Ik heb nog andere gevulde broodjes op mijn blog, ik link ze hier voor je! (2 zoete en 2 hartige) 👇

Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
Kosten: Goedkoop
Rusttijd: 4 Uren
Bereidingstijd: 20 Minuten
Porties: 20Stuks
Kookmethodes: Oven
Keuken: Italiaans
Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen

Ingrediënten

400 g tarwebloem (type 0)
60 g boter
80 g melk
1 ei
2 eetlepels suiker
1 citroen (geraspte schil)
Half blokje verse biergist
20 theelepels jam (naar smaak, ik gebruikte bosbessenjam)

Gereedschap

Kom rijzen
Deegplank
Bakplaat
Bakvorm van siliconen

Stappen

Los de biergist op in de melk.
Laat de boter smelten.
Doe de bloem in een kom.
👉 Ik heb het deeg met de hand gekneed, precies zoals Nonna Papera wil 😄 maar ik weet zeker dat je probleemloos een standmixer of keukenmachine met deeghaken kunt gebruiken.
Voeg aan de bloem de gesmolten boter, de suiker, de geraspte citroenschil, het hele ei en de melk waarin de gist was opgelost toe.
Kneed alles in de kom en zet het deeg daarna op het werkblad en kneed nog een paar minuten verder.
Laat het deeg ongeveer twee uur rijzen; daarna neem je kleine porties deeg en vorm je met je handen bolletjes (ik kreeg er in totaal 20).
Druk elk bolletje met je handen plat tot een niet te dun schijfje, leg in het midden van elk schijfje een theelepel jam en sluit het goed zodat de jam er niet uit kan lopen.
👉 Controleer goed dat er geen gaatjes of openingen in het deeg zitten, anders loopt de jam tijdens het bakken uit (maar weet dat er toch een beetje uit kan komen, dat gebeurde mij ook 😄).
Leg de gevulde bolletjes op een bakplaat bekleed met bakpapier en laat ze nog 2 uur rijzen.
👉 Het recept van Nonna Papera schrijft voor om ze in een taartvorm te zetten, ze een uur te laten rusten en daarna te bakken. Tijdens het bakken zou je, letterlijk geciteerd, een “supertorta” krijgen (bijna zoals een danubio). Ik ben ervan overtuigd dat die manier een uitstekend resultaat geeft. 😋
Ik heb er echter voor gekozen het volgende te doen:
Na de 2 uur rijstijd van de broodjes — vanwege het late tijdstip waarop ik aan dit punt van het recept kwam — heb ik ze in plaats van te bakken afgedekt met plasticfolie in de koelkast gezet voor de hele nacht. De volgende ochtend heb ik ze uit de koelkast gehaald, een halfuur gewacht zodat ze een beetje op temperatuur kwamen en daarna in de oven gezet (oven op 200°C, baktijd iets meer dan 20 minuten).
Tijdens het bakken heb ik ook een kleine test gedaan, die ik hier vermeld zodat je kunt kiezen hoe je jouw broodjes wilt bakken: het grootste deel van de broodjes heb ik op een met bakpapier beklede bakplaat gebakken, 6 broodjes heb ik in een siliconen muffinvorm gedaan. Ik wilde zien of er verschillen in het eindresultaat waren. Nee, ik merkte geen grote verschillen, afgezien van 4–5 minuten extra baktijd voor de broodjes in de vorm. Dit zijn ze:
Ze zijn praktisch identiek gelukt aan de broodjes gebakken op de bakplaat, met als enige verschil dat de uitgelopen jam (bij twee van de zes broodjes) in de vorm bleef en aan het broodje vastplakte in plaats van aan het bakpapier. Een detail dat handig kan zijn om te weten. 😉
Sommige broodjes die ik op de bakplaat had gebakken waren tijdens het rijzen aan elkaar gegroeid (ze raakten elkaar al tijdens de rijs omdat ze niet ver genoeg uit elkaar stonden) maar eenmaal gebakken lieten ze zich zonder problemen losmaken.
Ongeacht hoe je besluit je briochebroodjes gevuld met jam te bakken, de enige waarschuwing die ik wil geven is om de hoeveelheid jam in verhouding tot de grootte van de broodjes goed af te meten.
Want een paar van de mijne (je ziet ze op de achtergrond op de volgende foto) waren te vol, zozeer dat er al tijdens het rijzen wat jam was uitgelopen, waardoor ik het deeg moest dichtprikken (esthetisch resultaat zo-zo).
Maar ik moet zeggen dat juist die broodjes die wat jam “verloren” hadden, voor mijn kinderen het meest verleidelijk waren, en die wilden ze als eerste eten! En ik maak me soms nog zorgen over het uiterlijk van wat ik kook! 😃
Geniet ervan!