De paardenbloemensalade is een eenvoudig en karaktervol lentegerecht, bereid met de jonge bladeren van de paardenbloem, een wilde plant die zeer gewaardeerd wordt om zijn zuiverende en spijsverteringsbevorderende eigenschappen. Aan het begin van het seizoen wordt de paardenbloem vaak rauw gegeten, wanneer de bladeren nog mals zijn en in het midden net een beginnend knopje zichtbaar is: in dit stadium is de smaak delicater en blijft de bittere kant aangenaam. In salades wordt ook de wortel gebruikt, aan de plant bevestigd gelaten: na grondig schoonmaken wordt de paardenbloem eenvoudig in parten gesneden, waardoor de wortel bijdraagt aan een prettige crunch.
In de meer traditionele versie wordt hij verrijkt met hardgekookte eieren (ook wel “zonnebloemensalade” genoemd) en gekookte aardappelen, terwijl uitgebakken spek een hartige noot toevoegt die contrasteert met de licht bittere bladeren. De klassieke dressing is op basis van olie en azijn, soms met een snufje suiker om de smaak te verzachten. Wie een zachtere variant prefereert kan ook kazen toevoegen (asiago, verse geitenkaas, caciotta, feta, fontina, milde gorgonzola, grana padano, verse pecorino, milde provolone, gezouten ricotta, taleggio). Ook de paardenbloemwortel is erg gewaardeerd: naast gebruik in salades kan hij worden geroosterd en gebruikt voor bereidingen vergelijkbaar met koffie, juist dankzij zijn interessante heilzame eigenschappen.
HET SEIZOEN voor paardenbloem om rauw in salade te eten varieert met de hoogte. In het laagland wordt hij vooral geoogst tussen februari en april, tussen 400 en 800 meter van maart tot mei, terwijl in de bergen boven 800–1000 meter van april tot juni. Het beste moment is wanneer de rozet nog laag is, met zachte bladeren en een net zichtbaar knopje, zodat hij rauw gegeten kan worden.
RECEPTEN met paardenbloem
- Moeilijkheidsgraad: Gemakkelijk
- Kosten: Zeer goedkoop
- Bereidingstijd: 20 Minuten
- Porties: 2Personen
- Kookmethodes: Zonder koken
- Keuken: Gezond
- Seizoensgebondenheid: Winter, Lente
- Stroom 110,75 (Kcal)
- Koolhydraten 6,93 (g) waarvan suikers 0,56 (g)
- Eiwitten 2,06 (g)
- Vet 9,39 (g) waarvan verzadigd 1,39 (g)waarvan onverzadigd 0,24 (g)
- Vezels 2,63 (g)
- Natrium 250,79 (mg)
Indicatieve waarden voor een portie van 90 g die op geautomatiseerde wijze is verwerkt op basis van de voedingswaarde-informatie die beschikbaar is in de databases CREA* en FoodData Central**. Het is geen voedings- en/of voedingsadvies.
* CREATES Onderzoekscentrum voor voeding: https://www.crea.gov.it/alimenti-e-nutrizione https://www.alimentinutrizione.it ** Amerikaans ministerie van Landbouw, Dienst Landbouwkundig Onderzoek. FoodData Central, 2019. https://fdc.nal.usda.gov
Salade van paardenbloem
- 150 g paardenbloem (Taraxacum)
- naar behoefte fijn zout
- Een halve eetlepel appelciderazijn (of wijnazijn)
- 1 eetlepel extra vierge olijfolie
Gereedschap
- Mes
- Slacentrifuge voor salade
Salade van paardenbloem
Hoe moet de paardenbloem voor de salade worden geoogst?
De paardenbloem wordt aan het begin van het seizoen geplukt; kies jonge, zachte rozetten met een net zichtbaar knopje. Graaf voorzichtig met het mes om de hele plant te verwijderen met de wortel bevestigd, verwijder beschadigde buitenste bladeren en maak de wortel vrij van aarde.
Hoe wordt de paardenbloem schoongemaakt voor de salade?
Nadat hij is schoongemaakt, snijd je hem in parten en was je hem meerdere keren onder stromend water, waarbij je ook voorzichtig de aan de plant bevestigde wortel wrijft om alle aarde te verwijderen.
Zodra alle aarde is verwijderd, laat je hem goed uitlekken en doe je hem in een slakom.
Op dit punt kun je op smaak brengen met een snufje zout, azijn en een scheutje olie.
BEWAAR de paardenbloemsalade
De paardenbloemsalade blijft ongeveer 1 dag in de koelkast bewaard, goed afgedekt of in een luchtdichte verpakking. Het heeft echter de voorkeur om hem direct na bereiding te consumeren, omdat de bladeren de neiging hebben slap te worden en hun knapperigheid te verliezen. Als hij nog niet op smaak is gebracht kan hij iets langer meegaan en blijft hij beter fris en smaakvol.
FAQ (Vragen en Antwoorden)
Heeft de paardenbloem heilzame eigenschappen?
Ja, de paardenbloem is een wilde plant die wordt gewaardeerd om zijn zuiverende en spijsverteringsbevorderende eigenschappen. De bladeren zijn rijk aan vitamines (vooral vitamine A, C en K) en mineralen zoals kalium en ijzer, nuttig om het lichaam te ondersteunen na de winter. Hij bevordert de spijsvertering, stimuleert de leverfunctie en helpt bij de natuurlijke zuivering van het lichaam. Hij heeft ook een licht vochtafdrijvend effect dat kan helpen bij het verminderen van vochthouding. Ook de wortel wordt veel gebruikt in de kruidengeneeskunde omdat hij de lever ondersteunt en kan worden gebruikt in infusen of geroosterd voor koffie-achtige bereidingen.
Verlaagt de paardenbloem het cholesterol?
De paardenbloem kan bijdragen aan het algemeen welzijn dankzij zijn zuiverende eigenschappen en het gehalte aan vezels en antioxidanten die het vetmetabolisme helpen. Echter, op zichzelf is het geen specifiek middel om cholesterol te verlagen en het moet onderdeel zijn van een evenwichtig dieet.
Wie moet geen paardenbloem eten?
Het is beter te vermijden bij allergie voor planten uit de familie van de Asteraceae, bij galblaasproblemen of galstenen. Bij specifieke behandelingen of aandoeningen is het altijd raadzaam het advies van een arts in te winnen.
Is paardenbloemsalade schadelijk tijdens de zwangerschap?
Over het algemeen wordt de paardenbloem, geconsumeerd als voedsel, rauw in salade of gekookt, niet als gevaarlijk beschouwd tijdens de zwangerschap als hij met mate en goed gewassen wordt gegeten. Het is echter beter om kruidentheeën of supplementen op basis van paardenbloem te vermijden zonder overleg met een arts.
Zijn paardenbloem en cichorei hetzelfde?
Nee, het zijn niet dezelfde plant, hoewel ze vaak worden verward omdat beide wilde kruiden met een bittere smaak zijn en op vergelijkbare manieren in de keuken worden gebruikt. De paardenbloem is een andere soort dan cichorei, maar in veel gebieden wordt hij ook wel “woeste cichorei” genoemd. Hij is te herkennen aan de getande bladeren die in een rozet zijn gerangschikt en aan de typische gele bloem die later een pluizenbol wordt. In de keuken worden vooral de jonge bladeren gebruikt, rauw in salade of gekookt, terwijl van cichorei meestal de meer ontwikkelde bladeren worden gegeten.
