De pasta alla carbonara is een typisch gerecht uit de Romeinse culinaire traditie.
Als je een van de vele tavernen verspreid over de Hoofdstad binnengaat, of de typische fraschette van de Castelli Romani, zul je het altijd op het menu vinden, samen met andere iconische gerechten uit de Lazio-keuken zoals cacio e pepe, amatriciana en gricia.
De basisingrediënten van dit gerecht zijn eieren, kaas, guanciale en peper.
Het is precies de keuze van ingrediënten die de controverse rondom dit gerecht veroorzaakt.
De puristen van de carbonara gruwen van het idee om een andere kaas dan pecorino te gebruiken en pancetta of bacon in plaats van guanciale.
Veel mensen hebben in de loop der tijd het recept naar eigen smaak aangepast door bijvoorbeeld ui of zelfs room toe te voegen (en hier heeft menig sterrenchef er een eind aan gemaakt!!😅😅).
Ook over de keuze van het type pasta bestaan verschillende scholen van gedachten. Er zijn mensen die de voorkeur geven aan lange pasta zoals spaghetti of tonnarelli en anderen die liever korte en gegroefde pasta zoals mezze maniche en rigatoni hebben.
Maar naast de keuze van de ingrediënten, zijn het al die voorzorgsmaatregelen die nodig zijn om een goed bord pasta alla carbonara te maken, zodat het ei niet stolt en een ‘omelet’-effect in het bord geeft, maar glad en romig blijft.
Wil je ze samen met mij ontdekken?
Dus… koken en eten we!!
Zie ook:
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Gemiddeld
- Bereidingstijd: 20 Minuten
- Porties: 4
- Keuken: Italiaans
Ingrediënten
- 320 g pasta (rigatoni of spaghetti)
- 1 ei
- 4 eidooiers
- 200 g guanciale
- 100 g pecorino romano
- q.b. peper
- 1 Pan
- 1 Pot
- 2 Kom
- 1 Garde
- 1 Pot
Stappen
Om de pasta alla carbonara te bereiden, begin je met het in reepjes snijden van de guanciale, daarna leg je het in een antiaanbakpan en laat je het bakken, zonder extra vet toe te voegen, totdat het aan de buitenkant knapperig is.
Zodra het klaar is, breng je het over in een kom, terwijl je het vet dat het heeft afgegeven in de pan laat.
Op dit punt breng je in een grote pan licht gezouten water aan de kook. De saus zal de juiste smaak aan het uiteindelijke gerecht geven.
Ondertussen, in een andere kom, de eidooiers, het ei, de fijn geraspte pecorino en de zwarte peper.
Wat betreft de peper, mijn advies is om het gebruik ervan in deze fase van de gerechtvoorbereiding te beperken, vooral als het ook door de kleintjes wordt gegeten. Je kunt dan naar wens toevoegen wanneer het gerecht klaar is.
Meng alles met een vork of, nog beter, met een garde. Voeg dan ook een eetlepel van het vet dat door de guanciale is afgegeven toe, die je uit de pan haalt, en blijf roeren tot je een mooie dikke crème hebt.
Als de pasta is toegevoegd, laat hem dan een paar minuten minder koken dan de kooktijd op de verpakking aangeeft.
Voeg ook een eetlepel kookwater van de pasta toe aan het eimengsel om eventuele kaasbrokjes op te lossen.
Wanneer de pasta klaar is, haal je hem met een schuimspaan uit de pan en leg je hem in de pan met het guancialevet. Maak de pasta af door kleine hoeveelheden nog heet en zetmeelrijk water toe te voegen om de pasta te binden totdat deze volledig is omhuld met een doorzichtige ‘crème’.
Op dit punt zet je het vuur uit, haal je de pan van de nog hete plaat, en wacht je een paar seconden zodat de temperatuur van de pasta iets daalt. Deze actie voorkomt het ‘omelet-effect’ van het ei. Giet de eiercrème in de pan en meng goed, voeg indien nodig nog een beetje kookwater van de pasta toe.
Voeg ten slotte ook de knapperige guanciale toe en geef een laatste roerbeurt.
Zodra het op het bord ligt, kun je je pasta alla carbonara een laatste en royale snufje gemalen zwarte peper toevoegen.
Voor een puur decoratief effect, aangezien de smaken al in het gerecht zitten, kun je het gerecht verder afmaken met een snufje pecorino en een paar reepjes knapperige guanciale die je apart hebt gehouden.
Ik wens jullie alvast smakelijk eten!! 😋
