Hoge en zachte focaccia met weinig gist

De hoge en zachte focaccia met weinig gist is een eenvoudig gerezen brood om thuis te maken, perfect om te eten zowel in de klassieke versie als gevuld. Dankzij de kleine hoeveelheid gist en de rusturen van het deeg, krijg je een luchtige, hoge en goed gealveoleerde focaccia.

Deze hoge en zachte zelfgemaakte focaccia is ook ideaal als vervanger van brood of om door te snijden en te beleggen met vleeswaren, kaas of groenten. Een makkelijk recept dat je, zodra je het geprobeerd hebt, keer op keer zult maken.

Door de lange rijs en de kleine hoeveelheid gist is deze hoge en zachte focaccia licht, luchtig en goed verteerbaar.

Als je van zelfgemaakte gerezen broden houdt, raad ik je ook aan om deze recepten te proberen:

  • Moeilijkheidsgraad: Makkelijk
  • Kosten: Zeer goedkoop
  • Rusttijd: 7 Uren
  • Bereidingstijd: 20 Minuten
  • Porties: 8
  • Kookmethodes: Oven
  • Keuken: Italiaans
  • Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen

Ingrediënten

Hier zijn de ingrediënten om deze eenvoudige hoge en zachte focaccia te maken

  • water (400 g licht lauw)
  • verse biergist (5 g)
  • extra vierge olijfolie (50 g + 20 g om over het oppervlak te verdelen)
  • 2 theelepels suiker
  • bloem (600 g bloem)
  • fijn zout (10 g)

Benodigdheden

Ik heb de hoge en zachte focaccia met de standmixer gemaakt, maar als je die niet hebt kun je het deeg ook prima met de hand kneden.

Ik houd van kneden, maar als ik haast heb gebruik ik de mixer.

Hieronder vind je de lijst van gereedschappen die ik voor dit recept heb gebruikt.
Voor sommige daarvan zie je ook een klikbare Amazon-icoon, zodat je ze eventueel direct daar kunt kopen.

  • 1 Standmixer
  • 1 Bakvorm rond 28 cm
  • 1 Theelepel

Stappen

  • Zoals ik in de introductie al zei, dit keer heb ik de standmixer gebruikt, maar de werkwijze verandert niet als je met de hand knedt.
    Giet het lauwe water in een kom en los daar de gist, de suiker en de olie in op.

    Voeg nu beetje bij beetje de bloem toe en wanneer je ongeveer 500 gram hebt toegevoegd, voeg je het zout toe, dat altijd tegen het einde van het kneden moet worden toegevoegd.

    Op deze manier zal het zout de gist en de suiker niet verstoren, die al beginnen met de fermentatie van het deeg.

    Als je klaar bent met de bloem, zal het focacciadeeg tamelijk gehydrateerd zijn. Als je met de hand werkt, maak je je geen zorgen als het nog licht : dat is normaal om een hoge en zachte focaccia te krijgen.

    Strooi wat bloem op je handen en als je niet in de mengkom of in een kom hebt gekneed maar op een houten werkblad, verplaats het deeg dan naar een kom om het minstens 6 uur te laten rusten, en dek de kom af met vershoudfolie.

  • Na de rijstijd zal het deeg in volume zijn verdubbeld en vol met kleine belletjes zitten.

  • Vet je handen licht in en haal het deeg uit de kom om het in de bakvorm te leggen, die je van tevoren goed ingevet hebt.

    Wanneer het deeg is uitgestreken, duw je met je vingers in het deeg om de klassieke gaten van de focaccia te vormen en bestrijk je het oppervlak met de emulsie gemaakt van 20 g extra vierge olijfolie, een scheutje water en een snufje zout.

    Ik gebruik fijn zout en in kleine hoeveelheid. Volgens het traditionele recept zou men grof zout gebruiken, maar hoewel ik uit Genua kom en dol ben op focaccia, hou ik er niet van om korreltjes zout op het oppervlak te voelen.

    Laat de focaccia nog ongeveer een uur in de bakvorm rusten voordat je gaat bakken. Mijn bakvorm heeft een diameter van 35 cm: ik geef deze informatie omdat als je een kleinere vorm gebruikt, de focaccia hoger zal worden en de baktijd iets langer kan zijn.

  • Na de laatste rusttijd ga je verder met bakken en zet je de focaccia in de oven.

    Bak in een statische oven op 180°C gedurende ongeveer 40–45 minuten. Doe de tandenstoker-test voordat je de oven uitzet: steek een houten prikker in het midden van de focaccia om te controleren of het binnenste perfect gaar is.

    Haal uit de oven en laat een paar minuten afkoelen, daarna duik je in deze ongelooflijk zachte en luchtige focaccia.

Hoe je de hoge en zachte focaccia bewaart en tips om hem luchtig te houden

De hoge en zachte focaccia blijft perfect bewaard voor ongeveer twee dagen als je hem in een papieren broodzak bewaart of omwikkeld in een schone theedoek. Op deze manier behoudt hij zijn korstigheid en wordt hij niet vochtig.

Als je hem weer krokant wilt maken alsof hij net uit de oven komt, hoef je hem alleen een paar minuten in de oven op 180° te verwarmen: het korstje wordt weer licht krokant en het binnenste blijft zacht.

Als je hem weer krokant wilt maken alsof hij net uit de oven komt, hoef je hem alleen een paar minuten in de oven op 180° te verwarmen: het korstje wordt weer licht krokant en het binnenste blijft zacht.

FAQ (Vragen en Antwoorden)

  • Waarom wordt de focaccia hoog en zacht zelfs met weinig gist?

    De focaccia kan hoog en luchtig worden, zelfs met weinig gist, als je de rijs tijden respecteert.
    Een deeg met een lange fermentatie, van 7 tot 9 uur, laat het gluten net voldoende ontwikkelen en zorgt voor een structuur met veel gaten.

    Op deze manier wordt de focaccia licht, goed gealveoleerd en goed verteerbaar, ondanks het gebruik van een beperkte hoeveelheid gist.

    Hoe heet de focaccia in Genua en hoe eet je hem echt?
    De Genuese focaccia (of zoals wij Liguriërs hem noemen FUGASSA) is een specialiteit van de Ligurische keuken, ongeveer een centimeter dik, goudkleurig en met duidelijke alveoli; hij onderscheidt zich doordat hij voor de laatste rijs wordt bestreken met een emulsie van extra vierge olijfolie, water en grof zout. Ik gebruik altijd fijn zout.

    Je kunt hem al bij het ontbijt eten, als “tussendoortje” in de ochtend of als aperitief/voorgerecht/borrelhap.

    Traditioneel wordt hij geserveerd met een klein glaasje witte wijn (of gianchetto , uitgesproken op z’n Ligurisch).

    In Ligurië is het bovendien meer of minder gebruikelijk om de focaccia in de cappuccino of in de melk te dopen als ontbijt. Wees niet verbaasd, het is heerlijk 😉

Auteursafbeelding

bricciola

Hallo, ik ben Simona en mijn pagina heet BriCciola in cucina, omdat ik deze heb opgedragen aan mijn moeder en vader, die me al sinds ik klein was zo noemden. Ik ben geen chef-kok en heb me in mijn leven altijd met heel andere dingen beziggehouden, maar koken, samen met dansen, is altijd een van mijn grote passies geweest. De grootste inspiratie heb ik echter gekregen van de gerechten die eerst mijn oma en nu mijn moeder bereiden. Hier op mijn kookblog begeleid ik je van voorgerecht tot dessert, met recepten die zijn ontworpen voor een gezonde en bewuste levensstijl. Evenwichtige gerechten, zorgvuldig gekozen ingrediënten en veel smaak, want goed eten betekent nooit het genot opgeven. Ik houd van eten, maar ik vind het ook leuk om voor mijn gezondheid te zorgen, voor die van mijn gezin en, een beetje, ook voor iedereen die mijn recepten opnieuw maakt. Daarom moet het dagelijks leven rijk zijn aan smaak, maar altijd met een scherp oog voor gezond eten. Bedankt, ik zie jullie graag.

Lees de blog