Bereiding

• Eerst moet je het voordeeg voorbereiden: meng bloem en kefir met toevoeging van een theelepel honing en laat het mengsel ongeveer 12 uur rijzen op een beschutte plek (beter om de container af te dekken met folie).

  In het algemeen verdubbelt het mengsel in volume na 12 uur, maar natuurlijk kan de tijd variëren afhankelijk van de omgevingstemperatuur. In de winter kan het nuttig zijn om het op een redelijk warme plek te zetten, bijvoorbeeld voor de radiator. Ik zet het liever in de magnetron, die volgens mijn ervaring een uitstekende rijskamer is.

• 

• Wanneer het voordeeg is verdubbeld, kun je verder gaan met het voorbereiden van het deeg voor de focaccia: giet de bloem in een grote kom (of in de kom van de keukenmachine), voeg het hele voordeeg, de olie en het bier toe.

  Het is beter dat het bier op kamertemperatuur is, maar bij een andere gelegenheid heb ik het ook koud uit de koelkast gebruikt – dat wil zeggen, ik had wat bier over van de vorige avond dat ik speciaal in de koelkast had bewaard om het in een deeg uit te proberen – en ik heb geen bijzondere verschillen gemerkt in de rijstijd.

  Voor degenen die een keukenmachine hebben, kneed op lage snelheid (ik op 2) totdat het deeg elastisch wordt. In mijn geval ongeveer 10 minuten.

  Met de hand kneden kost iets meer tijd, ongeveer 20 minuten.

• Op dit punt ben ik verdergegaan met enkele S&F vouwen zoals ik gewend ben te doen sinds ik begon met het maken van brood.

  Als je ze niet kent, kun je een kijkje nemen naar de foto’s van het recept van brood met licoli.

  Voor degenen die besluiten door te gaan met de vouwen, raad ik aan ze elke 15 minuten te doen voor 3-4 keer.

  Het is een nuttige stap (hoewel niet verplicht) en heeft als doel lucht in het deeg te brengen en het vervolgens luchtiger te maken.

  Na de vouwen, of voor degenen die besluiten ze over te slaan, bedek de kom met folie en laat het deeg rijzen tot het verdubbeld is. In het algemeen, en altijd afhankelijk van de omgevingstemperatuur, voor 8-10 uur.

  Wanneer het deeg is verdubbeld, rol het uit, bij voorkeur met de hand, en bevochtig dan het oppervlak met water en olie voordat je het bakt.

  Of je kunt het in de koelkast zetten tot de volgende dag. Ik leg uit waarom:

• Wanneer je een gerezen deeg maakt dat veel uren rust nodig heeft, is het erg belangrijk om de tijden correct te berekenen, om te voorkomen dat het deeg niet goed gerezen is tijdens de lunch of het diner.

  Als je wilt kijken naar het recept van de broodwiel (gemaakt met hetzelfde kefir voordeeg), daar gaf ik je een klein schema – gebaseerd op mijn ervaring – om de voorbereidingstijden en rijstijden te optimaliseren en ze te laten samenvallen met werktijden. Iets wat voor ons allemaal essentieel is.

  Met deze focaccia, nadat ik het hele proces ’s ochtends was begonnen en zo het voordeeg klaar had in de avond, bevond ik mezelf om 2 uur ’s nachts met drie keuzes:

  a) onmiddellijk de focaccia bakken midden in de nacht, b) doen alsof er niets aan de hand was en naar bed gaan, de hoop dat het deeg niet overrijsde, c) het in de koelkast zetten.

  Ik deed het in de koelkast 😀 en ik raad het je ook aan 😉

  De rijping in de koelkast kan worden verlengd (meestal 24 uur), maar ik besloot na 10 uur, dat wil zeggen om 12 uur ’s middags de volgende dag, dat het tijd was om deze focaccia te eten!

  Nadat ik het deeg uit de koelkast had gehaald, liet ik het ongeveer twintig minuten op kamertemperatuur komen, waarna er enkele kleine bubbels verschenen, altijd erg bevredigend 😀

• 

• Rol het deeg uit op een bakplaat (de mijne is klein, 25×30) bekleed met bakpapier.

  Bevochtig het oppervlak met olie en water.

• 

• Bak in de oven op 220°C gedurende 25-30 minuten.

  Als het breder en dunner is uitgerold dan ik heb gedaan, kan de baktijd worden verkort tot 20 minuten. In ieder geval, en zoals altijd, raad ik je aan om de bakwijze aan te passen aan je gewoontes en je oven.

• 

• Verschillen voor met de hand gekneedde focaccia:

  Ik wil je een foto laten zien van een andere bierfocaccia, ook gerezen met dit fantastische kefir voordeeg, maar die in vergelijking met het recept dat ik tot nu toe heb beschreven de volgende verschillen heeft: helft bloem type 1 en helft griesmeel (maar ik heb ze ook gemaakt met type 2, en ook met een mix van type 0 en spelt, dus je kunt je creativiteit gebruiken bij het kiezen van de bloem), geen olie in het deeg, met de hand gekneed en zonder vouwen (ik had haast!) (en ik had nog geen keukenmachine), uitgerold na verdubbeling (dus zonder koelkast stap).

  Zoals te zien is op de foto is het eindresultaat compacter, wat aantoont dat zowel de vouwen als de rijping in de koelkast belangrijk zijn voor de vorming van de luchtigheid, maar ik wil benadrukken dat het er prachtig uitzag omdat het tijdens het bakken goed was gerezen, binnenin zacht en met een korstje aan de buitenkant, en warm gegeten was het heerlijk.

  Dus als je nog niet ervaren bent in het hanteren van deeg, gist en rijstijden, of als je geen tijd hebt om de hele procedure tot in de puntjes te volgen, luister dan naar mij: laat je niet intimideren en begin met kneden! 😀

  Ik ben ervan overtuigd dat deze bierfocaccia gerezen met kefir je zal bevallen, dus ik kijk uit naar je foto’s!!!

•