Jullie weten vast wat een farifrittata is (ook wel kikkererwtenomelet of farinata genoemd): het is een traditionele bereiding uit enkele van onze regio’s, en het is ook een uitstekende veganistische variant van de klassieke frittata. Het wordt gemaakt met kikkererwtenmeel, en je hoeft geen veganist te zijn om ervan te genieten want het is heerlijk; ik ben er dol op zowel in de basisversie, van alleen kikkererwtenmeel, als verrijkt met groenten. Nadat ik verschillende groenten heb geprobeerd (onderaan laat ik de links) heb ik vandaag een farifrittata met wilde kruiden gemaakt. Wat een lekkernij!
Het idee om een farifrittata met wilde kruiden te maken kreeg ik van Light and Tasty. 😊 Onze wekelijkse rubriek behandelt deze week het onderwerp ‘bittere kruiden’ en dus ben ik de afgelopen dagen, met als excuus het recept dat ik wou maken, gewapend met een mes naar mijn moeder gegaan om voorraad wilde kruiden te verzamelen. Niet dat ik echt een excuus nodig heb, er zijn op dit moment zoveel kruiden om te verzamelen dat ik elke week voorraad ga halen 😀 en daarna geniet ik van hartige taarten, kruidentaarten en gevulde flatbreads! En vanaf nu ook van farifrittata’s met kruiden!
Ahhh ja, vandaag zit ik ook weer vol! 😄
〰 〰 〰
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Goedkoop
- Rusttijd: 2 Uren
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Porties: 2
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Veganistisch
- Seizoensgebondenheid: Het hele jaar
Ingrediënten
- 150 g wilde kruiden (gewogen na koken)
- 100 g kikkererwtenmeel
- 200 g water
- bieslook (naar smaak)
- 1 teentje knoflook
- 1 eetlepel extra vierge olijfolie
- 1 snufje peper
Gereedschap
- Pan
- Koekenpan
- Deksel
- Keukenspatel
Stappen
🌿 Er zijn heel veel eetbare wilde kruiden, ik ken ze niet allemaal en ik ben er zeker van dat veel die ik zou kunnen verzamelen helaas gewoon blijven waar ze groeien. Die waarvan ik zeker ben zijn paardenbloem, brandnetel, postelein, snijbiet en wilde rucola (de twee makkelijkste!), maar vooral: rosolaccio en crespigno (deze laatste bestaat in twee soorten, gewoon en stekelig), beide veelvoorkomend in mijn streek en veel gebruikt als vulling voor de piadina (in dialect vaak genoemd ròsole en scarpègn). 🌿
Om de farifrittata met wilde kruiden te maken zijn de eerste twee essentiële stappen:
1) de kruiden verzamelen in de natuur 😄 en 2) het kikkererwtenbeslag maken (en het enkele uren laten rusten).
Ik wist niet goed met welke van de twee handelingen ik moest beginnen, omdat beide wat tijd kosten, maar om het werk te optimaliseren raad ik aan eerst het beslag te maken, zodat het tijdens het rusten (minimaal 2 uur, maar idealiter 8 uur) de tijd is om de wilde kruiden te gaan verzamelen. Of, als er geen veld in de buurt is, naar de groenteboer te gaan om snijbiet, cichorei, radicchio, spinazie enzovoort te kopen. 😉
In werkelijkheid deed ik het omgekeerd: de dag tevoren plukte ik de kruiden, maakte ze schoon, waste en kookte ze en zette ze in de koelkast; de volgende dag deed ik de rest.
Dus, na deze inleiding, verder als volgt:
Giet het kikkererwtenmeel en het water in een kom, roer goed door en zorg dat alle klontjes opgelost zijn.
Laat het beslag minimaal 2 uur rusten, liever 8-12 uur zodat het beter verteerbaar wordt.
Was de wilde kruiden goed om elk spoor van aarde te verwijderen.
Doe de kruiden, nog nat van het spoelen, in een ruime pan.
Sluit de pan met een deksel en kook de kruiden 10-15 minuten op laag vuur. Controleer tijdens het koken en schep de kruiden om; als het nodig is voeg dan een beetje water toe.
👉 Het water van het afgieten is meestal genoeg voor het koken. Als de kruiden niet jong zijn en taaie stelen hebben (de hardere delen kun je beter wegsnijden) kun je een glas water toevoegen.
Bak de kruiden kort in de pan met een teentje knoflook en een eetlepel olie. Het doel van dit aanbakken is om de kruiden op smaak te brengen en overtollig vocht te laten verdampen. Het toevoegen van een stukje chilipeper in plaats van peper is optioneel.
👉 Snijd de kruiden grof: met een mes vóór het aanbakken in de pan, of in iets minder professionele stijl met een schaar (zoals ik deed 🤤😄).
Voeg ook wat in stukjes gesneden bieslookstengels toe.
Giet het kikkererwtenbeslag in de pan. Roer goed en strijk glad.
Bak op laag vuur totdat de farifrittata loskomt van de pan zonder te breken (ongeveer 10 minuten).
Haal de farifrittata voorzichtig los met een spatel.
Leg een bord of een deksel (een plat deksel, geen hol) op de pan en keer de farifrittata om.
Voordat je de farifrittata omdraait, vet je de pan licht in met een beetje olie.
👉 Het is voldoende om alleen te bestrijken, maar ik raad aan dit te doen zodat ook de andere kant goed loskomt.
Laat de farifrittata van het bord (of deksel) terug in de pan glijden.
Druk met de spatel of met de bolle kant van een lepel om de dikte van de farifrittata gelijk te maken en zodat hij gelijkmatig aan de pan hecht. Op die manier wordt de andere kant ook glad en kan gelijkmatig garen. Voor deze kant zijn 3-4 minuten voldoende.
De farifrittata met wilde kruiden is heerlijk zowel warm als koud. 😋
Je kunt hem serveren als hoofdgerecht of, in blokjes gesneden, bij de antipasti en als fingerfood. En je kunt hem als vulling gebruiken voor broodjes (ik deed hem ook in de piadina, maar vertel het maar aan niemand! 😄).
Tips zonder zout
Zoals altijd bij mij thuis heb ik geen zout toegevoegd aan dit recept. Om smaak te geven is een stukje chilipeper tussen de wilde kruiden voldoende. 😉
Als je geïnteresseerd bent in het verminderen of weglaten van zout, onthoud dan altijd om:
▪ Het zout geleidelijk te verminderen, het smaakpalet moet zich langzaam aanpassen en mag de geleidelijke vermindering niet opmerken.
▪ Specerijen te gebruiken. Chili, peper, curry, nootmuskaat, kaneel, kruidnagel, komijn…
▪ Aromatische kruiden te gebruiken. Basilicum, peterselie, oregano, tijm, salie, marjolein, rozemarijn, munt…
▪ Zaden te gebruiken. Sesam, pijnboompitten, amandelen, walnoten…
▪ Pittige groenten of fruit te gebruiken. Knoflook, ui, citroen, sinaasappel…
▪ Mijn zoutvrije groentebulking en gomasio te gebruiken.
▪ Verse voedingsmiddelen te verkiezen.
▪ Kookmethoden die smaken niet wegspoelen te kiezen (plaat, papillote, stoom, magnetron).
▪ De zoutvaatjes niet op tafel te zetten!
▪ Af en toe een uitzondering te maken. Dat is goed voor de stemming en helpt volhouden.
Als je niet wilt of kunt zonder zout:
▪ Je kunt mijn recepten nog steeds proberen en naar eigen gewoonte zout toevoegen.
Volg me!
In het WhatsApp-kanaal en op Instagram, op de Facebook-pagina, op Pinterest, in mijn twee groepen: Il gruppo di Catia, in cucina e oltre en Proprio quello che stavo cercando! en als je wil… schrijf je dan in voor mijn Nieuwsbrief.
In het WhatsApp-kanaal en op Instagram, op de Facebook-pagina, op Pinterest, in mijn twee groepen: Il gruppo di Catia, in cucina e oltre en Proprio quello che stavo cercando! en als je wil… schrijf je dan in voor mijn Nieuwsbrief.
De andere Light and Tasty recepten van deze week:
Carla Emilia: Gehaktballetjes met catalogna en scharola
Claudia: Rucolapesto
Daniela: Cichorei met olijven en kappertjes
Elena: Pizza met catalogna
Milena: Hartige taart met bittere radicchi
Carla Emilia: Gehaktballetjes met catalogna en scharola
Claudia: Rucolapesto
Daniela: Cichorei met olijven en kappertjes
Elena: Pizza met catalogna
Milena: Hartige taart met bittere radicchi

