Herinner je je de vorige muffins nog (die met appels zonder eieren, weet je nog?), de “goed op de eerste” werkte deze keer perfect: de zo-gevreesde-ja-zo-gevreesde glutenvrije muffins zijn, hoor en hoor, meteen bij de eerste poging goed gelukt! Yes yes yes!!

Verwonder je over mijn enthousiasme? Hé, enthousiasme is hier op zijn plaats, dit zijn mijn eerste glutenvrije muffins! We moeten vieren!
Ze zijn ook lactosevrij (dat wil zeggen zonder melk en derivaten), maar met dat “zonder” daar was ik iets sneller en was ik er al eerder achter gekomen, al in de tijd van de citroencake, een van de pijlers van de cakes in mijn huis. En ik zou er bijna aan denken om het ook glutenvrij te maken op dit punt. 😛

En dan zijn ze ook nog eens zoutloos…
Haha, nou ja… natuurlijk, zeg je, het is een zoetigheid!
Ja, zeker! Natuurlijk is het een zoetigheid, maar geloof me, zelfs in zoetigheden zie ik een heleboel snufjes zout hier en daar – zeg maar gerust heel wat slordige schepjes! Nou, laten we zeggen dat dit zonder zout een grapje is 😉 hoewel het onbetwistbaar waar is, maar het is een onderwerp dat me aangaat, zoals je wel kunt veronderstellen, aangezien je op deze blog bent.

Als je je herinnert, had ik al gesproken over de kwestie van verborgen zout in verpakte zoetigheden in het recept van de gevulde koekjes, dus ik zal je niet vermoeien met een herhaling, ik zal alleen zeggen dat het waar is dat dat inderdaad een heel ander verhaal is dan het kleine snufje dat iedereen, behalve ik (😄), in zelfgemaakte zoetigheden gebruikt, waar het snufje zou moeten dienen om de smaken van de zoetigheden te versterken. Maar het is ook waar dat je het heel goed zonder kunt stellen, zonder er last van te hebben, geloof me. En dus, aangezien ik helemaal geen zout in huis heb, is er in deze glutenvrije muffins geen snufje zout, ongeacht gewoonten, beslissingen of leefstijlen.
Eigenlijk zou ik na deze glutenvrije ervaring kunnen vaststellen dat het zonder zout ook goed werkt in deze categorie!

Goed, nu ik je heb overtuigd om geen zout te gebruiken 😊 zal ik je vertellen hoe het kwam dat iemand mij overtuigde om een glutenvrij recept te proberen. 😌

Alles dankzij Leti, van de blog Senza è buono, en haar wedstrijd The Free Food Lover.
Leti stelde me voor om deel te nemen en wekte mijn nieuwsgierigheid. En toen moedigde ze het aan door me voor te stellen om ook deel te nemen aan de GlutenFreeExpo, waar ik een paar zondagen geleden naartoe ging en waarover ik sprak in de laatste nieuwsbrief (en je bent nog niet ingeschreven??? meld je aan!!!), evenals op de fb-pagina toen ik de foto liet zien die ik, zeer opgetogen, met Sonia Peronaci maakte. Mooie dingen, zoals iemand zou zeggen (🤩).

Op de GlutenFreeExpo dwaalde ik een paar uur rond de stands als een perfecte kluns, en tegen het einde van de middag begon ik iets te begrijpen, en ik stopte bij een stand om uitleg te vragen over de meelsoorten die gebruikt moeten worden voor een zoetigheid. Mijn vraag was een beetje geïnteresseerd… maar ik denk dat ik het goed heb gedaan. 😊
Ik moet zeggen dat ik mijn voorraadkast al voor deze nuttige en productieve dag had aangevuld met rijstmeel, maïszetmeel, aardappelzetmeel, boekweitmeel en verschillende soorten maïsmeel. Deze laatste met het precieze doel om de polentacake te herzien die ik vorig jaar maakte, een cake die ik toen ik erover sprak in de nieuwsbrief “onbewust glutenvrij” noemde.
Want het is waar, het is precies zo: er zijn recepten die standaard glutenvrij zijn, maar wij onervaren van glutenvrij zijn ons niet bewust dat ze dat zijn, aangezien het in ons dagelijks leven voor ons niet nodig is om te weten.
Maar het kan echter ook gebeuren dat je nieuwsgierigheid krijgt om niet langer alleen onbewust glutenvrije recepten te koken, maar ook bewust bewust glutenvrije recepten.
In het begin vond ik het idee om mezelf te wagen aan een glutenvrije zoetigheid eng. Ik had twijfels als “het zal niet rijzen”, “het zal niet luchtig zijn”, “het zal zanderig zijn”… Legitieme twijfels, hè, aangezien de weinige experimenten die ik in het verleden had geprobeerd met rijstmeel me een herinnering hadden achtergelaten van een zanderige smaak en geen zin om het experiment opnieuw te proberen.
Maar uiteindelijk is het waar dat er altijd een goed moment is voor alles, er zijn dingen die eindeloos slecht gaan en dan plotseling oplossen in een oogwenk. En zo ontdekte ik in een oogwenk dat er fijn gemalen glutenvrije meelsoorten bestaan die speciaal voor zoetigheden zijn, waardoor de zoetigheden luchtiger en dus aangenamer zijn om te eten, vergeleken met die van mijn mislukte experimenten uit het verleden. En ik begreep, om een voorbeeld te geven, dat een fijn gemalen maïsmeel dat speciaal is gemaakt om in een zoetigheid te gebruiken beter werkt dan het maïsmeel dat gewoonlijk wordt gebruikt om polenta te maken. En nu, komaan, zeg me dat het een voor de hand liggende gedachte was, zeg het zonder terughoudendheid… want ik had het niet gedacht!

Goed, nu jullie allemaal uitgeput zijn na het lezen van al deze inleidende uitleg… ga zitten aan mijn tafel, want ik weet dat je watertandend bent! Neem alsjeblieft een van deze glutenvrije muffins met mandarijnencrème! 😊

Het zijn glutenvrije muffins met een eenvoudige smaak, een huissmaak, een smaak van zelfgemaakte cake, en ze zijn heerlijk voor het ontbijt. Doop ze in de koffie, je zult zien hoe lekker het is!