Heb je ooit gedacht aan het koken van komkommers? Heb je ooit het idee gehad om komkommers met gember te koken? Heb je ze ooit in een pan geprobeerd te koken?
Als je zelfs op één van deze vragen ‘ja’ hebt geantwoord… Goed! Je bent bij het juiste recept! 🙂

Ik moet de waarheid zeggen. Ik vroeg me al jaren af of je komkommers echt kon koken. Sinds die dag, een paar jaar geleden, vertelde mijn schoonmoeder ons, die toen nog geen negentig was maar bijna, dat ze ze had gekookt, omdat haar tanden het niet meer toestonden om ze rauw te eten.
Ik moet bekennen dat mijn man en ik elkaar aankeken, met die blik die we kennen en glimlachten onder onze snor, onmiddellijk het geval catalogiseerden als een van de typische eigenaardigheden van mama Leda’s keuken (een ‘kokenmaliste’ avant la lettre, ehhhhh wie ons kent weet het! 😉 😀).

Sinds ik de blog begon, heb ik geleerd dat de wegen van de keuken veel oneindiger zijn dan ik kende, hoewel ik er al behoorlijk wat kende! na een leven van verdieping, experimenten, lezen, bergen boeken en tijdschriften evenals kookencyclopedieën.
Maar een echt recept dat mijn schoonmoeder gelijk gaf, heb ik nooit gevonden, nooit gelezen in een kookboek, nooit is er een recept geweest dat ons lachen van die dag tegensprak.
Komkommers worden alleen rauw gegeten!
Komkommers koken? Wanneer dan wel?

Drie dagen geleden besloot ik. Ik deed een zoekopdracht op het internet. Onbewuste medeplichtige was mijn buurvrouw.
Dezelfde buurvrouw die ons soms sperziebonen geeft (gebruikt om een bepaald uitstekende tortino) of erwten (waarvan je ook de peulen kunt gebruiken, in dit recept). Deze keer gaf ze me een zak komkommers, strikt uit haar tuin. Uitstekend.
Aangezien hier niet alle gezinsleden komkommers eten (achterliggende betekenis: de kinderen) wilde ik een manier vinden om deze komkommers te consumeren zonder dagenlang twee keer per dag komkommersalades te moeten eten.
Ik vond genoeg recepten! Meer dan voldoende om me te laten begrijpen dat de eigenaardigheid van mijn schoonmoeder niet zo vreemd was. Wat een ontdekking! En wij die er om hadden gelachen! En nu moet ik het echt zeggen… maar hoe vooruitstrevend was, en is, mijn schoonmoeder! 😀

Neem nooit iets als vanzelfsprekend aan, jongens, in de keuken is alles mogelijk! 😀

Natuurlijk heb ik het meteen uitgeprobeerd. En het was een echte ontdekking! Onverwacht, zal ik je vertellen.

Hier zijn meteen mijn indrukken. Allemaal positief!
Een, komkommers koken snel, ze worden niet te zacht zoals ik had gevreesd, ik had gedacht dat ze zouden papperig worden, maar dat is niet het geval. Ze gedragen zich een beetje zoals courgettes, althans qua koken in de pan.
Twee, ze worden delicater. De komkommersmaak blijft bestaan, maar is iets minder uitgesproken, wat voor iemand die de uitgesproken smaak van komkommer niet lekker vindt positief kan zijn, en misschien kan het enkele tegenstanders van komkommers overtuigen om een hapje te proberen.
Drie, ze zijn beter verteerbaar. Natuurlijk, dit is mijn proefexperiment, dus ik kan alleen op deze ene ervaring tot nu toe vertrouwen, maar ik vond ze heel verteerbaar en licht, rekening houdend met het feit dat ik er vier heb gekookt en dat… ik zeg dat ik er drie helemaal alleen heb gegeten. Komkommers (rauw) zijn soms moeilijk verteerbaar voor mij, en daarom gebruik ik er nooit meer dan één per persoon in salades, soms zelfs maar een halve. Maar deze pan met komkommers met gember heb ik met veel smaak gegeten, en ik had geen enkele moeite om ze te verteren.

Aaahhh, zou het ook dankzij de gember zijn? 😉

👇 Als je komkommers alleen rauw lekker vindt, hier zijn vier recepten om ze optimaal te gebruiken: 👇