Stappen

• Giet de licoli en het water in een kom en los de licoli goed op.

  Voeg de drie soorten meel toe en roer met een lepel tot je een zacht mengsel krijgt.

  Ga verder met het deeg met de hand snel te kneden, minimaal 5 minuten, maar liever 10, en in ieder geval totdat het deeg zich van de wanden van de kom losmaakt.

  👉 Als het deeg te zacht is – dit kan gebeuren afhankelijk van de gebruikte meelsoorten – voeg dan beetje bij beetje meer meel toe indien nodig.

  

• Als het deeg klaar is, vet het dan in met olie (een beetje is genoeg) over het hele oppervlak, vooral waar het contact maakt met de kom.

  

• Zet de kom op een beschutte plaats (in de oven of in de magnetron). Tijdens het eerste uur van het rijzen de vouwen in de kom twee of drie keer elke 20-30 minuten maken.

  

• Laat rijzen tot het verdubbeld is, ongeveer 8 uur (ik heb het ’s avonds gekneed, dus voor een nacht).

  Bij verdubbeling kan je al verder gaan met het vormen van de broodjes en het bakken, maar om het deeg beter te laten rijpen, bedek de kom met folie (of zelfs alleen een bord) en zet het een paar uur in de koelkast.

  👉 De rusttijd in de koelkast hoeft niet strikt te zijn, de drie keren dat ik dit recept maakte varieerde ik van 6 tot 12 uur.

  

• Haal de kom uit de koelkast en neem (kleine) porties deeg terwijl het nog koud is.

  👉 Aangezien het een redelijk zacht deeg is, is het handig om het koud te hanteren zodat het niet aan je vingers blijft plakken.

  👉 Je krijgt 20 tot 25 broodjes, afhankelijk van de grootte.

  Kneed elke portie deeg voorzichtig, probeer het niet te veel te pletten, om kleine broodjes of kleine rolletjes te krijgen.

  

• Ondertussen de oven aanzetten.

  Leg de leegmaken broodjes op een bakplaat of een bakplaat bedekt met bakpapier en bak ze op 200°C gedurende 20-25 minuten, afhankelijk van de grootte van de broodjes en hoe goudbruin je ze wilt.

  ☝ De foto’s die ik je in dit recept laat zien, verwijzen naar de allereerste poging (die van het echte leegmaken), toen de broodjes van gemiddelde grootte waren en ik ze niet erg goudbruin uit de oven haalde (uit angst, later ongegrond bleek, dat ze hard zouden worden). Bij de derde poging heb ik de grootte van de broodjes aanzienlijk verkleind, ze als mini-broodjes gemaakt, en ze een paar minuten langer laten bruinen. Ze waren perfect. 😋

• Ik raad aan om ze warm te proberen, de knapperige korst is onweerstaanbaar!

  

• Zoals altijd, elke keer dat ik een recept herhaal, herhaal ik het zelden precies hetzelfde, dus met deze drie uitvoeringen van broodjes heb ik geprobeerd:

  – de hoeveelheid kikkererwtenmeel te verhogen, de eerste keer 55 g (gram meer of minder, dat wil zeggen wat er in de bijna lege zak zat), toen verhoogde ik naar 70 g en uiteindelijk de derde keer 80 g. Mijn onfeilbare familiejury besloot dat 55 g nauwelijks merkbaar was, en 70-80 g de juiste hoeveelheid was, dat wil zeggen met de smaak van kikkererwtenmeel merkbaar zonder te overheersen

  – een deel van het water (100 g) te vervangen door kefir (maar yoghurt is ook goed). Omdat ik altijd een overschot aan kefir in huis heb, is het mijn gewoonte om het te gebruiken in gerezen deeg. De broodjes kwamen goed uit zowel met alleen water als met kefir, de versie met kefir was misschien iets minder knapperig en zachter, maar in dat geval (tweede poging) had ik de broodjes groter gemaakt dan de vorige keer en dus waren er twee variabelen, de vergelijking was niet… laten we zeggen… geheel wetenschappelijk 😄😅😁

  Oké, en na dit technische nieuws, van de rubriek “de wetenschap in de keuken per kilo”… is dat alles! Ik geef de lijn terug aan jullie! 😄