In tegenstelling tot de Paasrecepten die momenteel op internet circuleren, hier is mijn Siciliaanse pesto.
Nou, waarschijnlijk maak je dit recept niet voor de Paaslunch, denk ik niet, maar wie weet… misschien wel voor Paasmaandag! Ja, want een koude saus is ideaal voor de pasta in de picknickmand!

Het weer is mooi deze dagen, de zon schijnt met een aangenaam briesje, en ik heb echt zin in frisse recepten die me doen verlangen naar de zomer, en jullie?

Ik ben al een paar dagen aan het herstellen van een operatie en ik geniet echt van de rust die me is voorgeschreven. Omdat mijn man boodschappen doet en mijn dochter de afwas doet (nou ja, niet altijd 😛), ben ik simpele dingen aan het koken die me niet te veel inspanning kosten. En een pesto is mijn ideale recept, het is gezond, het is licht, het is snel en makkelijk te maken: het enige wat het vereist is het drukken op de knop van de blender! 😀

Een paar dagen geleden, tijdens een van mijn relaxmomenten op de bank, heb ik voor de miljoenste keer mijn oude receptenboekje opnieuw doorgebladerd, waar ik erg aan gehecht ben en dat ik af en toe weer eens tevoorschijn haal. Het recept voor Siciliaanse pesto staat daar, door mijzelf zo’n twintig jaar geleden opgeschreven, waarschijnlijk overgeschreven uit een tijdschrift of misschien van een pak spaghetti (zoals dat ‘x vermicelli’ tussen haakjes suggereert). Het is dit:

Door de jaren heen heb ik dit recept verschillende keren herhaald, de laatste keer vandaag bij de lunch. 😊
Het idee kwam omdat mijn man gisteren boodschappen heeft gedaan en cherrytomaatjes mee naar huis nam, de eerste na een hele winter zonder! Wat heb ik de rijpe tomaten gemist! Toen ik in de keuken stond, realiseerde ik me dat ik geen pijnboompitten meer had, dus improviseerde ik met wat ik in huis had, namelijk zonnebloempitten en amandelen. Toen besloot ik ook een klein stengeltje bleekselderij toe te voegen, naast alleen de bladeren die waren bedoeld, omdat het zo’n malse bleekselderij was dat het perfect voor dit recept leek! Ik hoop dat de Sicilianen me niet kwalijk nemen voor de aanpassingen die ik heb gedaan; ik ken het echte recept van de Siciliaanse pesto eigenlijk niet, en ik weet zelfs niet of die in mijn boekje correct is! Dus, omdat ik precies wil zijn, besloot ik om wat informatie te vragen aan mijn vriendin Tania – die veel weet over Siciliaanse recepten – en zij legde me uit dat de versies van deze Siciliaanse pesto kunnen variëren van regio tot regio (net zoals hier bij ons met de piadina, waar elke regio en soms elke familie hun eigen versie heeft!). En toen vertelde ze me over de Trapanese pesto, die een beetje anders is dan mijn ‘alla siciliana’ en waarin amandelen worden gebruikt. Dus, ja… met de amandelen zat ik in ieder geval goed! (Als je geïnteresseerd bent in het recept van de Trapanese pesto, hier is Tania’s recept).

Maar nu, mijn lieve Siciliaanse pesto… nu ben jij aan de beurt!! 😃

〰〰〰