Hoe mini-bramentaartjes te bereiden

• Ik heb de bramen snel gewassen zonder ze te laten weken.
  Ik heb de bramen in een steelpannetje gedaan, suiker toegevoegd en het vuur aangezet. Ik roerde de bramen met een lepel en toen de suiker begon te smelten, zette ik het vuur uit en dekte ik het af met een deksel.
  Ik liet het een paar uur rusten.

  😊 Ik geef toe dat deze manier van omgaan met de bramen een experiment van mij is, ik weet niet of het echt zo gedaan wordt. Mijn doel was niet om bramenjam te maken, ook omdat er te weinig waren om een redelijke hoeveelheid te krijgen, ik wilde gewoon wat “sausje” halen om aan de ricotta toe te voegen zonder de bramen te vernietigen, dat wil zeggen, ik wilde dat ze heel bleven. En dat is gelukt.

  Terwijl de bramen rustten, maakte ik het deeg. Geheugen aan een koekjesdeeg van lang geleden, besloot ik een deel van de bloem te vervangen door griesmeel. Als je de klassieke taartdeeg verkiest, verwijs ik je naar mijn historische recept (deze) die je zeker niet zal teleurstellen en waarmee je perfecte mini-taartjes kunt maken.

  Toen de bramen afgekoeld waren, legde ik ze in een vergiet om de suikerachtige vloeistof die was gevormd te verzamelen. Ik voegde het toe aan de ricotta en mengde het.

  Omdat de ricotta, natuurlijk, erg zacht was geworden, besloot ik dat een beetje maïszetmeel zou helpen om de vulling compacter te maken, dus voegde ik er 3 theelepels aan toe en mengde goed om het zetmeel in de ricottacrème op te lossen, nu roze van kleur.

  Op dat moment twijfelde ik of deze ricottavulling niet zoet genoeg was. Ik proefde het met de punt van een theelepel en besloot dat, ja, een beetje extra suiker kon geen kwaad, dus koos ik voor een paar theelepels poedersuiker, meer geschikt in deze fase omdat het meteen oplost. De zoetheid van de taartjes bij het eten was perfect voor onze smaak. Ik laat het aan jullie over om te beslissen of deze vier of vijf extra theelepels voor jullie noodzakelijk zijn of niet.

  Laatste fase.
  Na de noodzakelijke rust in de koelkast, rolde ik het deeg uit in schijfjes die geschikt waren voor mijn vormpjes. Als je geen kleine taartvormpjes hebt, kun je een normale taart maken. In beide gevallen raad ik aan om ervoor te zorgen dat het deeg geen scheuren heeft, want de vulling is nogal vloeibaar. Om dezelfde reden raad ik aan om de rand hoger achter te laten dan normaal bij jamtaarten.

  Ik bekleedde de vormpjes met bakpapier en plaatste in elk een schijfje deeg.
  Ik goot de vulling tot ongeveer halverwege de hoogte (ten opzichte van de korstrand) en decoreerde het oppervlak met de bramen. Ik was bang dat ze zouden zinken, maar dat gebeurde niet. 😉

  Ik bakte ze in de oven op 180°C gedurende 15-20 minuten. Om helemaal eerlijk te zijn, keek ik tijdens het bakken met enige angst door het glas van de oven omdat ik bang was dat de vulling niet op de juiste manier zou stollen, daarom liet ik ze misschien een paar minuten te lang bakken en sommige taartjes werden iets te goudbruin, maar ze waren perfect gaar. Ik raad aan om je aan te passen aan je eigen oven (zoals altijd).

  Ik raad ook aan om de taartjes te laten afkoelen om de vulling de tijd te geven om stevig te worden, en dan eindelijk… kunnen ze worden gegeten! 😋

  

• Uiteindelijk moest ik toegeven aan de esthetische kant en, na een passende bestuiving van poedersuiker over onze mini-bramentaartjes, presenteerde ik een verfijnd uitziend ontbijt aan mijn man en kinderen, naast dat het lekker was. Wat kan je nog meer wensen? 😀

  

• Als je net als ik bent en graag experimenteert, raad ik je aan om dit deeg met toevoeging van griesmeel te proberen, wat ons geweldig beviel, en ik voel me geroepen om de getuigenis van mijn zoon (tiener) te delen, die zich uitte in complimenten, zoals “wat is dit deeg lekker”, wat bijna ongelooflijk is als je hem kent. 😄
  De bereidingswijze van het deeg, behalve de variatie in bloem, is identiek aan die van mijn klassieke recept (altijd deze), dus ik bespaar je verdere instructies op deze pagina die al behoorlijk rijk is aan informatie. Het enige dat ik je wil laten weten, is dat dit deeg iets brozer is en de neiging heeft te kruimelen. Maar het is echt heel lekker, en ik denk dat ik het binnenkort weer ga gebruiken om koekjes te maken.

• Het is de laatste zondag van juli 2025. Vandaag schijnt de zon, maar we hebben een paar dagen regen gehad en het lijkt erop dat het morgen weer gaat regenen, dus heeft Flavia een braamplukwandeling georganiseerd voor vanmiddag met haar vriendin Agnese.

  Al een paar dagen vertelde ze me dat ze bramen wilde gaan plukken, speciaal om de bramentaartjes te maken “van die dag bij Gianluca” die voor ons bijna een symbool zijn geworden, van een mooie dag die een familieherinnering is geworden, en voor Flavia een jeugdherinnering.

  Kijk eens naar de foto’s. Flavia was geweldig, haar taartjes zijn perfect gelukt, qua vorm en smaak. Zo lekker dat ik me heb moeten inhouden om geen tweede portie van de kinderen te stelen om niet de gulzige moeder te lijken! 😅

  Bovendien, dankzij Flavia kan ik nu ook bogen op een foto van de binnenkant, dat was nodig voor dit recept!

  Kijk eens wat een prachtige vulling! Mmmm! 😃

  
• 
•