Deze panettone koekjes met gemengd fruit wachten al een tijdje op het recept. Zou vandaag de dag zijn dat ik het afmaak?
Jongens, wat gaat de tijd snel! Ik had nog niet eens de tijd om tegen mezelf te zeggen ‘binnenkort schrijf ik het recept’ en het is al februari!, en zelfs al een week!

Op dit punt is de vraag onvermijdelijk: wie van jullie heeft er nog een panettone liggen? 😅

Weet dat ik er twee heb.
Eén daarvan staat te wachten om gebruikt te worden voor een recept dat mijn schoonzus mij heeft voorgesteld (zoals jullie weten is dat een garantie, dus het is een recept dat gemaakt moet worden!).

Maar eerst moet ik jullie absoluut vertellen over deze panettone koekjes die chronologische prioriteit hebben, en waarvan de conceptversie van het recept hier half geschreven, gecorrigeerd en bewerkt is, en… laten we dat recept afmaken!, dat is een super-recycle recept, aangezien het alleen maar is ontstaan om een halve panettone op te maken. En ook een te rijpe banaan en peer, en twee sinaasappels die niet op hun best waren, eentje een beetje verschrompeld en eentje half gegeten. Want hier recyclen we goed!

Ik wilde de halve panettone gebruiken om een gevuld dessert te maken, zoals tiramisu of een zuccotto, of iets dergelijks, en ik was zo zeker van mezelf en van wat ik wilde doen dat ik zelfs speciaal de mascarpone had gekocht.
Maar nee.
Bij mij thuis mag er nooit iets van tevoren beslist worden, want je kunt er zeker van zijn dat het programma dan onvermijdelijk in duigen valt. In die kerst- en na-kerstperiode kwamen namelijk de alom bekende (bekend, voor wie mij volgt op de pagina of voor wie lid is van de mijn groep, want daar heb ik er een beetje over geklaagd 🤪) chaotische dagen van onze niet-zo-kerstachtige, heel-werkgericht-en-met-de-verbouwing-van-het-kantoor-vakanties, die me deden vergeten over de halve panettone in het keukenkastje voor dagen en dagen.

Toen ik er eindelijk aan dacht en het uit de kast haalde, was het droog.

Niets geen gevuld dessert! Proberen om de plakjes te snijden leverde alleen maar kruimels op bij elke messteek.
En zo moest ik van koers veranderen, dus het recept.

Daarna kwam het fruit. Vanwege de al genoemde chaotische periode, het kerst eetregime dat bijna geen fruit en groenten bevatte (ja, zo is het gegaan!), evenals de vele maaltijden bij oma met cappelletti, ravioli en cotechini, en met het dieet dat overboord werd gegooid… gebeurde het dat ik thuis een hoeveelheid onopgegeten fruit had, die zielig een oneervolle afloop riskeerde.
En ik moest mezelf de fatale vraag stellen: droge panettone + overrijp fruit = wat doe ik ermee?

In eerste instantie dacht ik aan muffins. Maar toen speelde ik de kaart van de rustieke koekjes, oftewel de lelijk-maar-lekker koekjes, of beter gezegd: van die koekjes die met een lepel op de bakplaat worden geschept waarvan deze blog al andere versies heeft.

En oh, het werkt altijd!! 😄

Hier zijn de andere versies van mijn lepelkoekjes: