Zeg eens eerlijk, jullie wachtten op het recept van de parmezaansaus, toch? 😃
Ah ja ja je hebt gelijk, deze parmezaansaus ken je al, omdat het dezelfde is die al op de blog staat als begeleidingssaus voor de knapperige cappelletti.
Vandaag vertel ik er opnieuw over omdat het een recept is dat als apart recept moet worden vermeld, aangezien het een saus is die geschikt is voor verschillende toepassingen, en daarom kan ik het niet alleen als begeleiding voor één enkel recept gebruiken.
Bovendien kan ik het nu naast de andere sauzen in de rubriek Sauzen, Sauzen en Specerijen van de verzameling van mijn basisrecepten plaatsen, omdat het echt een saus is die geschikt is om veel recepten te vergezellen, van voorgerecht tot d…
…eh nee nee, niet met desserts! haha! 😄
Maar voor voorgerechten, hoofdgerechten, en bijgerechten, absoluut ja! 😉
〰〰〰
Als je op zoek bent naar meer ideeën voor sauzen, ik heb er verschillende om aan te bieden, te beginnen met die ik gebruik voor de bourguignonne. Bekijk deze recepten eens! 😉👇
- Moeilijkheidsgraad: Gemakkelijk
- Kosten: Goedkoop
- Bereidingstijd: 5 Minuten
- Porties: 1
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
Voor een minimale portie (een klein kommetje).
- 100 g melk
- 10 g boter (of olie)
- 10 g bloem
- 30 g geraspte parmezaanse kaas (of een andere harde raspkaas)
Gereedschap
- Steelpan in roestvrij staal
- Lepel
Procedure
De procedure is heel eenvoudig: bereid een klassieke bechamelsaus waar je geraspte parmezaanse kaas aan toevoegt, (of een andere favoriete raspkaas).
De hoeveelheden die ik in de ingrediëntenlijst heb aangegeven zijn voor een klein kommetje, of een paar kleine aperitiefkommetjes.
Maak eerst de bechamelsaus:
Smelt de boter in een steelpan (of gebruik olie) en voeg de bloem toe.
Kook op laag vuur terwijl je roert met de lepel.
Wanneer de roux een amberkleur heeft, begin dan de melk (al warm of op kamertemperatuur, niet koud) toe te voegen.
Voeg de melk beetje bij beetje toe, meng goed voordat je meer melk toevoegt.
Kook, terwijl je voortdurend roert, totdat de bechamelsaus indikt.
Wanneer de bechamelsaus klaar is, voeg dan de geraspte parmezaanse kaas toe, roer, en de parmezaansaus is klaar.
Je kunt het op smaak brengen met een vleugje nootmuskaat of een snufje peper, of je kunt het gewoon naturel serveren.
Heel eenvoudig, toch?
Hoe parmezaansaus te gebruiken:
Zoals eerder vermeld, heb ik deze parmezaansaus gebruikt als begeleiding bij knapperige cappelletti, maar het is uitstekend geschikt om vele verschillende voorgerechten te begeleiden, zoals de polentaballetjes, of de vegetarische balletjes. Het kan ook worden gebruikt als saus voor pasta, of om een hoofdgerecht met vlees te verrijken, zoals de geroosterde kalkoen. 😊
Zoutvrije tips
Zoals jullie weten is deze blog gewijd aan een zoutarm dieet. Meestal voeg ik in deze notitie een zoutvrije tip toe om zonder zout op smaak te brengen.
Aangezien we in de week van Minder Zout Meer Gezondheid zijn, dat wil zeggen de Wereldwijde Week voor het Verminderen van Zoutconsumptie, en gezien het feit dat dit recept geen toegevoegde zout vereist – dat wil zeggen, in dit recept is zout helemaal niet nodig – wil ik van de gelegenheid gebruik maken om het onderwerp iets meer te belichten.
De reden waarom dit recept geen toegevoegde zout vereist is dat het al op zichzelf smakelijk is door de aanwezigheid van parmezaanse kaas (die, meestal, gelijk is aan de helft van het gewicht van de melk in de diverse recepten die ik heb geraadpleegd). Omdat alle kazen, vooral de gerijpte kazen, zout bevatten, heb ik bij het bereiden van dit recept geprobeerd om de hoeveelheid parmezaanse kaas tot een minimum te beperken om zo het zoutgehalte te verminderen vergeleken met de meer algemeen bekende parmezaansauzen. Tegelijkertijd zocht ik naar een goede smaakbalans.
Bij het controleren van de etiketten ontdekte ik dat de hoeveelheid zout varieert bij de verschillende soorten parmezaan, grana, of andere harde raspkazen.
(Opmerking: zoals jullie weten zijn er beschermingsconsortia voor parmezaanse kaas en grana padano die de merken en de gedeponeerde benaming beschermen, maar er zijn ook harde kazen – uiteraard zonder enige frauduleuze imitatie – die niet onder de beschermde categorie vallen maar toch uitstekende Italiaanse producten zijn.)
Ik heb de voedingswaarden van enkele blokken kaas die ik heb gekocht gecontroleerd en de hoeveelheid zout per 100 g product varieert als volgt:
– de 24, 30 en 40 maanden oude parmezaan vermeld op alle drie de etiketten dezelfde hoeveelheid zout: 1,6 g
– de grana (meer dan 16 maanden): zout 1,5 g
– harde kaas van een ander merk (rijping 9 maanden of 10 maanden, of rijping niet vermeld op het etiket): zout 1,5 / 1,4 g.
Ter aanvulling van deze notitie over zout in kazen wil ik benadrukken dat parmezaan, grana padano en andere harde kazen minder zout bevatten dan andere kazen. Bovendien vond ik voor dezelfde soort kaas van een ander merk verschillende waarden (daarom: altijd etiketten controleren).
Bijvoorbeeld (zout per 100 g kaas):
– Fontal: 1,4 g (of een ander merk: 2,1 g)
– Gouda: 1,7 g (of een ander merk: 2,0 g)
– Gorgonzola (zowel zoet als pikant): 1,8 g
– Pikante provolone: 2,2 g
– Ik voeg aan deze lijst ook de pecorino romano toe, die de hoogste zoutgehalte heeft van alle die ik heb geraadpleegd, namelijk 5,5 g (en wordt daarom als ongeschikt beschouwd voor het dieet van een hypertensieve persoon).
Het is een kleine lijst tot nu toe, maar ik hoop dat deze informatie nuttig voor jullie is.
Geniet ervan!
Volg me!
In mijn nieuwe WhatsApp-kanaal en op Instagram, op Facebook-pagina en Pinterest-borden, in mijn twee groepen: De groep van Catia, in de keuken en daarbuiten en Precies wat ik zocht! en als je wilt… abonneer je op mijn Nieuwsbrief
