Deze polentacake is een absolute nieuwigheid hier in mijn huis.
Niemand in dit gezin had ooit eerder een dessert met polenta gemaakt, voor gisteren.
Het bewijs is dat ik een stuk van deze cake naar mijn moeder bracht (een occasionele extra in mijn “familiejury”), en zij keek me aan met een uitdrukking tussen verrast en geamuseerd, wat veel zegt. 😀
En als voor mijn moeder een polentacake een nieuwigheid is die ze nog nooit had gegeten, betekent dat dat de polentacake niet tot de Romagnaanse culinaire traditie behoort, dit is een veilige conclusie.
Maar ik, ondanks mijn uitgesproken Romagnaanse smaak als het gaat om eten – want wee degenen die de traditionele gerechten van mijn familie, mijn grootmoeders en dit kleine en provinciale stuk van mijn Romagna aanraken – hou ook heel veel van de culinaire tradities van alle anderen, ongeacht waar vandaan. En ik hou erg veel van experimenteren.
Dus wie beter dan ik kon in dit huis een onbekend dessert voor ons allemaal uitproberen? 😊
Om jullie dit dessert uit te leggen, moet ik meteen zeggen dat het een recept voor hergebruik is. Hergebruik namelijk van de polenta die ik had gepland en gekookt voor de lunch en die toen niemand at. Ik zal jullie niet vervelen met de redenen waarom we het niet hebben gegeten, 😂 de lunch is toch gered, met de saus voor de polenta omgeleid naar iets anders. Alleen toen ’s avonds vond ik mezelf met een pan vol polenta (nog warm! die de hele middag warm was gebleven!). Een pan, dat wil zeggen een berg, polenta om opnieuw te plaatsen.
Dus: een deel heb ik in de oven gezet en gegratineerd met een mengsel van kazen, met een kleiner deel maakte ik een paar gehaktballetjes zoals deze hier die mijn kinderen erg lekker vinden; ten slotte heb ik het laatste kilo polenta omgetoverd tot deze cake.
Ik moet zeggen dat ik geen grote kennis heb van maïsmeel en het gebruik ervan, behalve voor polenta of paneer (ik gebruik het vaak in plaats van paneermeel), maar ik wist dat maïsmeel veel wordt gebruikt in desserts in sommige regio’s. Ik herinner me heel goed de meliga-koekjes die ik overvloedig had toen we op vakantie waren in Piemonte. En ik wist, dankzij een gesprek met een dame uit Bolzano die ik een tijdje geleden ontmoette, dat je met polenta zoete fritters kunt maken die lijken op onze carnavalscastagnole.
Dus ik deed twee plus twee en ik probeerde het. En ik deed er goed aan, want het is een heerlijke cake!
〰 〰 〰
Andere recepten met polenta? Hier zijn ze! 👇
- Moeilijkheidsgraad: Makkelijk
- Kosten: Goedkoop
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Porties: 8 Stukken
- Kookmethodes: Fornuis, Oven
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
- 1 kg gekookte polenta (gewogen als gekookt)
- 70 g suiker
- 80 g rozijnen
- 30 g boter (gesmolten)
- 2 eetlepels rum
- 1 appel
- kaneelpoeder (voor decoratie)
- suiker (voor decoratie)
Gereedschappen
- Taartvorm
- Pan
- Bakpapier
Stappen
Roer met een lepel de polenta om deze wat zachter te maken als hij te compact is.
In mijn geval was de polenta nog warm en dus zacht genoeg om zonder problemen te mengen. In ieder geval, na het toevoegen van boter, suiker en rum wordt het zeker zachter.
Voeg de suiker en de gesmolten boter toe en meng om de suiker op te lossen. Het is beter als de polenta lauw is, zodat de suiker gemakkelijker oplost.
Blijf roeren, voeg de rum toe (ik heb amber rum gebruikt) en de rozijnen. Ik heb ze niet laten weken, ik heb ze zo uit de zak gebruikt.
Bekleed een bakvorm van 24 cm met bakpapier.
👉 Bij de volgende gelegenheid wil ik proberen het te bakken in een ingevette en bebloemde bakvorm, om te zorgen dat de rand van de cake gladder is en zonder de plooien die bakpapier veroorzaakt, maar ook om te controleren of er verschil is in de baktijd.
Giet het mengsel erin en vlak het uit.
Schil de appel en snijd in plakjes. Plaats de plakjes verticaal in het mengsel in een cirkelvorm (of zoals je wilt).
Bestrooi het oppervlak met suiker en kaneelpoeder.
Bak in de oven op 200 °C gedurende 50 minuten.
Laat de cake afkoelen voordat je hem consumeert.
Ik had geen idee wat de ideale baktijd voor deze cake zou zijn, ik heb in enkele recepten gekeken, speciaal om een idee te krijgen van de tijden, maar ik vond heel verschillende tijden (van 4 minuten tot 45 minuten!). Ik was onzeker, maar ik dacht dat minstens een half uur nodig zou zijn om de in plakjes gesneden appels te koken en om het overtollige vocht uit de polenta te verdampen. Tijdens het bakken wordt de polenta weer zacht, dus na een half uur was mijn cake zo zacht dat ik niet durfde om hem uit de oven te halen en besloot ik nog 10 minuten te bakken, en daarna nog eens 10. Mijn twijfels waren: “hoe weet ik wanneer hij klaar is?”, “wat voor textuur zal hij uiteindelijk hebben?”, “zal hij te zacht zijn?”.
Uiteindelijk waren 50 minuten goed, omdat de uiteindelijke textuur, na afkoeling, die van een vochtige maar stevige cake is, stevig genoeg om ook met de handen te eten, de plak buigt niet en breekt niet.
De werkelijke gaarheid is niet gemakkelijk te testen tijdens het bakken, omdat de cake als hij warm is een erg zachte textuur heeft (om niet te zeggen “polenta-achtig”, dus het tandenstoker inbrengen zou zinloos zijn), dus vertrouw op je oven en je instinct. Als je besluit om deze cake zonder appels te maken, ben ik ervan overtuigd dat de baktijd korter kan zijn.
Ik herinner je er toch aan dat het steviger wordt als het afkoelt, lager wordt en een stevige consistentie krijgt die te zien is in de volgende foto: zie je dat gaatje in de plak? daar zat een rozijn. 😉
Goed, het polentacake-experiment is geslaagd! 🤩
Ideaal om met de handen te eten omdat het niet vet is en niet breekt, deze cake kan ook met de lepel worden gegeten (eigenlijk at ik hem met een vork). Het is romig zonder eieren of room of iets anders: het is bijna niets, bevat alleen polenta en suiker en slechts een beetje boter, minder dan dat kan niet, en toch is het heerlijk!
Ik wens je een goede smakelijke maaltijd!
Volg me!
Op mijn WhatsApp-kanaal en op Instagram, op de Facebookpagina, in Pinterest en in mijn twee groepen: De groep van Catia, in de keuken en verder en Precies wat ik zocht! en als je wilt… meld je aan voor mijn Nieuwsbrief.
Op mijn WhatsApp-kanaal en op Instagram, op de Facebookpagina, in Pinterest en in mijn twee groepen: De groep van Catia, in de keuken en verder en Precies wat ik zocht! en als je wilt… meld je aan voor mijn Nieuwsbrief.
