Ken je dat gevoel dat je het recept hebt gevonden dat voor jou werkt en dat elke gelegenheid een goede is om het te herhalen? Nou, deze rustieke paprika taart is voor mij een van die recepten. 😊

De verdienste is geheel van dit recept van Milena dat ik vanaf het begin zo leuk vond, zo erg dat het me inspireerde om zelf de gekke pasta met zaden te maken. Een pasta die vervolgens mijn favoriet is geworden voor quiches, hartige taarten en rustieke taarten, en die ik ook heel vaak gebruik om crackers te maken. En ook voor zoete recepten (zoals deze).

Het is nu een heel jaar dat ik continu recepten maak met deze zaadpasta en ik heb deze rustieke paprika taart talloze keren gemaakt, elke keer een beetje aanpassend. De versie die ik je vandaag vertel is de meest recente en dus… laten we zeggen dat deze de test heeft doorstaan. 😃

Ondanks de nodige verschillen tussen de verschillende versies die ik heb geprobeerd, zijn er echter drie dingen die nooit veranderen: de gekke pasta met zaden (maar dat had je misschien al geraden, toch?), de laag ricotta en de paprika’s. Soms heb ik de paprika’s vooraf gekookt gebruikt (in de magnetron), soms gebruikte ik ui maar niet altijd, soms voegde ik andere groenten toe, bijvoorbeeld dun gesneden wortelen, bij een gelegenheid voegde ik wat kappertjes toe, en ik heb het ook geprobeerd zonder paneermeel bovenop, maar meestal geef ik de voorkeur aan met.

Deze versie is met paprika en prei + paneermeel. Weinig ingrediënten, geen vetten, en zoals vaak gebeurt als ik besluit een rustieke taart te maken… ook deze keer heeft het me gered voor het avondeten. 😊

Met deze rustieke paprika en prei taart neem ik deel aan de huidige uitgave van de rubriek Light and Tasty, vandaag gewijd aan magere gerechten, geschikt – aangezien het begin van de Vastentijd nabij is – voor de vasten.

Ik heb het gekozen omdat het een minimaal recept is, met weinig ingrediënten, en geldig als eenpansgerecht.

Dus het voldoet aan het voorschrift (de vasten in de Vastentijd wordt niet bedoeld in de betekenis die we gewoonlijk aan het werkwoord vasten toekennen – dat wil zeggen, simpelweg niet eten – maar bestaat uit onthouding van vlees en dure en verfijnde voedingsmiddelen, beperkt tot bepaalde dagen). Toen ik een kind was, was het naleven van deze eenvoudige regel zeker meer gevoeld en gerespecteerd dan nu. Maar voor degenen van ons die boven de veertig zijn, blijft het onthouden van vlees op vrijdag en de voorkeur geven aan eenvoudige voedingsmiddelen een gewoonte die ons natuurlijk afgaat, althans voor mij is dat zo.

Maar het is waar dat bij mij thuis mager eten, en vegetarisch, geen sporadische of moeilijke praktijk is, en daarom misschien… ehm, denken jullie dat ik het zou moeten compenseren met een strengere vasten? Oeps! 😅😇

Nou, voor wie zich ook wil onthouden van het gebruik van de zaden in de pasta… hier zijn mijn andere twee brisèes (een met olie en een met boter) + het recept van de taartjes, waarin de pasta in volkoren versie is: