Stappen

• Was de selderij en snijd deze in plakjes.
  Zoals ik al aangaf in het recept van de groentekorrel, is het beter om de selderij niet in de lengte te snijden: de vezels moeten worden doorgesneden, anders veranderen ze tijdens het drogen in harde draden en worden ze erg moeilijk te malen.

  Leg de gesneden selderij op de laden van de droger en start deze.
  Na 2-3 uur, wanneer de stukjes selderij een beetje uitgedroogd zijn, haal ze eruit en mix ze, of beter gezegd, hak ze fijn.

  Bekleed de laden met bakpapier of folie en droog de fijngemalen selderij opnieuw, dit keer tot het droog is (ongeveer 3 uur als de temperatuur 60-65 graden is).

  

• Als alternatief is het mogelijk om de selderij vanaf het begin fijn te hakken. Ik heb deze optie ook geprobeerd, maar ik heb geen grote verschillen opgemerkt, noch in de uiteindelijke opbrengst noch in de droogtijd. Daarom geef ik voorlopig de voorkeur aan deze tweestaps methode.

  Hak de gedroogde selderij fijn totdat het fijnkorrelig is, in ieder geval zo fijn mogelijk. Het gebruik van een goede blender is noodzakelijk, eventueel een koffiemolen (niet een mini-keukenmachine, om duidelijk te zijn). Mijn blender doet het meestal vrij goed (het is dezelfde als waarover ik eerder heb gesproken en getoond in het recept van de zongedroogde tomatenpesto met tofu), maar van alle gereedschappen die ik heb, is het de enige die het aankan, dankzij de snelheid van werking. En toch is de maximale maling die ik krijg die je op de onderstaande foto ziet. De reden: selderij heeft vezels die, eenmaal gedroogd, vrij hard worden en enige weerstand bieden aan het malen, althans dat is mijn ervaring. Daarom is het belangrijk om de vezels door te snijden door de selderij dun te snijden.

  

• Als je het niet zo fijn kunt malen als je zou willen, kun je het gerust gebruiken zoals het is, dat werkt prima.

  En in ieder geval… er is een oplossing, ik heb de oplossing! (eheheh!). Omdat selderijzout zowel in de versie ‘groot zout’ als in de versie ‘fijn zout’ uitstekend is, hoef je alleen maar de verkregen selderijkorrel te zeven, en je kunt twee verschillende soorten selderijzout met je eigen handen geproduceerd hebben. Wat een idee, hè!! En zeg dan niet dat ik niet creatief ben! 😀

  Hier is het fijne selderijzout:

  

• en het grove selderijzout:

  

• Zoals duidelijk te zien is, lijkt de groene kleur in deze twee foto’s meer vervaagd: het betreft een eerdere productie (als bewijs van de vele fotosessies) waarin ik witte selderij had gebruikt. Op dit moment is mijn advies om groene selderij te gebruiken, ik vind het meer ‘smaakvol’.

  Het fijne selderijzout gebruik ik rauw direct in de gerechten, het grove gebruik ik tijdens het koken, voornamelijk in sauzen, of voeg ik toe aan risotto, of in groentebouillon, waar ik maar wil, kortom.

  🙂

• Goed! Nu ik jullie heb verteld hoe het wordt geproduceerd, geef ik jullie wat nuttige informatie over dit fantastische selderijzout:

  1. Selderij heeft veel eigenschappen: het is ontgiftend, spijsverteringsbevorderend, diuretisch, het bevat veel vitamine A, maar ook B, C, E, K. Het bevat mineralen, waaronder kalium, dat als ’tegenhanger’ van natrium beschermend is tegen hypertensie, waardoor selderij geschikt is voor het dieet van mensen die antihypertensiva gebruiken (bron: hier).

  2. Selderij is een ‘smaakvolle’ groente, net als andere groenten, zoals artisjok, venkel, kool, allemaal van nature smaakvol, ik verwees er ook een tijdje geleden naar toen ik sprak over Chinese kool.
  Het idee om selderij in ‘zout’ te veranderen vond ik echt briljant. En ik moet zeggen… al een tijdje speelt het idee in mijn hoofd om ook andere groenten in zout te veranderen. Wie weet… we zullen zien… 😉

  3. Natuurlijk, verwacht niet dat selderijzout helemaal het zout kan vervangen, laat staan ​​van de ene op de andere dag. Tenzij je al gewend bent aan een zoutarm dieet, tenzij, dat wil zeggen, je smaakpapillen al adequaat ‘geconditioneerd’ zijn, zet selderijzout niet in je zoutvaatje in plaats van zout (!) in de veronderstelling dat je het van de ene op de andere dag kunt vervangen. Zo werkt het niet. Als je zout wilt verminderen, moet je dat geleidelijk doen. Onthoud dat altijd.

  4. Met het oog op een geleidelijke vermindering van zout kan selderijzout een waardevolle hulp zijn als smaakmaker, zowel rauw (het fijne) als bij het koken (het grove). Probeer het gewoon te proeven, een puntje van een theelepel, je zult zien dat het echt smaakvol is! (Hé, wees wel objectief! Proef het niet nadat je zout hebt geproefd!).
  👉 Dus. Mijn advies is om het te beginnen gebruiken als aroma voor het zout, het steeds meer aan het zout toe te voegen, terwijl je ondertussen de hoeveelheid zout vermindert. Bovendien is een nuttig gebruik om het toe te voegen aan gomasio om de gomasio met selderijzout te verkrijgen, volg de link en lees het artikel! 😉

  5. In feite bestaat commercieel verpakt selderijzout, maar het is niet hetzelfde: wat verpakt is (bekend als ingrediënt van de beroemde Bloody Mary) is een zout met selderijaroma, dus iets heel anders dan dit zelfgemaakte selderijzout, dat puur gedroogde selderij is, en verder niets.

  🌞 En nu onthul ik dat detail waarover ik in de inleiding sprak. 😉
  Hier is het: in deze maanden van experimenteren en produceren ontdekte ik dat binnen twee maanden mijn zelfgemaakte selderijzout, bewaard in een glazen potje, van kleur veranderde. Ik zou het nooit hebben opgemerkt als ik niet opnieuw had geproduceerd en niet het idee had gehad om de twee producties te mengen. Misschien is het een kleine ontdekking, maar het is iets dat ik heb opgemerkt en me verbaasde, dus ik vertel het jullie: selderijzout verandert van kleur na verloop van tijd! (althans bij mij thuis, zoals blijkt uit de onderstaande foto).

  Bij proeven is er niet veel verschil, hoewel het naar mijn mening een beetje verliest, zowel in smaak als in kleur. Dus, in conclusie, op basis van mijn ervaring, zou ik voor de houdbaarheid van zelfgemaakt selderijzout 1 maand als optimaal beschouwen.

  

• Goed, ik ben klaar!, ik ben bij de afsluiting aangekomen. 😊

  Er ontbreekt echter nog een dankwoord. Een verplicht dankwoord. Ik bedank Erica, La Cuocherellona, omdat de eerste keer dat ik van het bestaan van selderijzout hoorde, was dankzij dit artikel van haar. Dank je, Erica! 🙂

  Selderijzout is een van de vele nieuwe dingen die ik heb geleerd sinds ik aan dit avontuur van foodblogging begon. Ik kan alleen maar zeggen dat… misschien was het goed dat ik eraan begon! Wat een wonder!