Bereiding

• Vooraf:

  Ik begon het recept te bereiden door zoveel mogelijk het originele recept te volgen, maar tijdens het koken realiseerde ik me dat het vrijwel onmogelijk was. 🤭 Omdat de verdeling van de ingrediënten over 6 vormen andere proporties vereiste, omdat ik geen peterselie had, omdat ik vergat olie toe te voegen, omdat ik geen zout gebruik en dus ook op basis daarvan aanpaste. Zoals altijd!

  Hoe te werk gaan:

  Snijd de Piccadilly-tomaten in plakjes en halveer de kersentomaten.

  Ik liet de cherrytomaten uitlekken om overtollig vocht te verliezen (zoals het recept voorschreef), maar ze verloren geen druppel 😁 Beslis daarom zelf of je deze stap wilt uitvoeren, afhankelijk van het type cherrytomaten dat je gebruikt.

  

• Breng het paneermeel op smaak met de geraspte grana en pecorino en de grof gehakte basilicum en munt. Ik voegde ook een teentje knoflook toe, wat in dit soort recepten altijd goed past en enorm helpt om smaak toe te voegen in afwezigheid van zout.

  En over zout gesproken, laat me je uitleggen waarom ik slechts één theelepel pecorino (de enige kaas die in het originele recept werd gebruikt) heb gebruikt en de voorkeur gaf aan grana: door de voedingswaarde te controleren, blijkt dat Pecorino Romano per 100 g product 4,7 g zout bevat, terwijl Grana Padano 16 maanden slechts 1,5 g. (Ik herhaal deze informatie ook in de notities aan het einde).

  

• De eenpersoonsporties samenstellen:

  Bedek de bodem van elk vakje van de vorm met een theelepel gekruid paneermeel.

  Leg de plakjes tomaten, of de helften, in drie lagen, afgewisseld met het aromatische paneermeel.

  Een beetje olie voor elke laag is goed, ik vergat het gewoon (maar het resultaat, verzeker ik je, heeft er niet onder geleden 😊). Eventueel stel ik voor om het paneermeel direct vochtig te maken met een of twee theelepels olie op het moment dat je de kaas en de munt toevoegt.

  

• Klop het ei los met een vork, verdik het met een paar eetlepels natuurlijke yoghurt (of dikke melkkefir).

  Maak de taartjes af door de bovenkant met het ei te besprenkelen.

  Bak in de oven op 180 graden gedurende 25 minuten.

  

• Zoals je goed kunt zien op de vorige foto, is een groot deel van mijn geklopte ei naar de bodem gestroomd en heeft niet de hele bovenste laag bedekt. Maar de bruining van de bovenkant is toch goed gelukt en het esthetische resultaat beviel me, dus ik was tevreden.

  En ook het eetresultaat beviel me! Sterker nog, de familiejury vond het zo lekker dat zelfs Flavia (die normaal niet van tomaten houdt) het heeft gegeten, een gebeurtenis die je in het familie dagboek moet schrijven!!

  

• Tips:

  Het is mogelijk om twee eieren te gebruiken in plaats van slechts één, of taartvormpjes te gebruiken om taartjes met één laag te maken: ik ben er zeker van dat in dat geval het ei voldoende zal zijn om zich over alle tomaten te verdelen, die beter aan elkaar zullen binden.

  Ik raad aan om de tomatentaartjes lauw uit de vorm te halen. Ik probeerde er een uit de vorm te halen toen het nog warm was (die ik als eerste at), maar het viel uit elkaar, dus ik raad je aan om jezelf af te stemmen (bij de keuze tussen één ei of twee) afhankelijk van de vorm die je besluit te gebruiken.