Volkoren sbriciolata met zure jam

De taarten zijn altijd onze favoriete zoetigheden geweest, maar sinds ik de sbriciolate vele jaren geleden ontdekte, realiseerde ik me dat ze bijzonder geschikt voor me zijn 😃 omdat ze passen bij mijn manier van koken, vaak gehaast en chaotisch. En dan… laten we deze absolute waarheid zeggen: ze werken altijd, zelfs als het deeg niet perfect is! Ja, dat kan gebeuren, laten we eerlijk zijn! Om nog maar te zwijgen over het feit dat ze altijd een goede indruk maken ondanks hun rustieke eenvoud.

Er zijn verschillende sbriciolata-recepten hier op de blog, het eerste dateert van de allereerste dagen van het openen van de blog, bijna 8 jaar geleden, de sbriciolata met pinda’s, herinner je het je? Een recept dat ik na al die jaren nog steeds herhaal omdat het echt heerlijk is, ik bedoel… omdat we er dol op zijn. 😊

De afgelopen maanden heb ik me gericht op het maken van enkele volkoren zoetigheden, en daar mocht ook geen volkoren taart en (natuurlijk!) volkoren sbriciolata ontbreken. Toevallig had ik de eerste van deze gevuld met mijn wilde pruimenjam, die ik afgelopen zomer had gemaakt met de mini-pruimen die ik op een mooie zomerdag had geplukt… ooooooh, wat mis ik de warme zomer! 😀

Deze jam heeft, zoals jullie weten, een enigszins zure smaak, maar in combinatie met het volkoren deeg was het voor ons een ontdekking, we vonden de combinatie geweldig. Zoveel zelfs dat mijn man luidkeels om herhaling vroeg. 😃 En zo, deels als spel en deels uit nieuwsgierigheid (en omdat het lekker is!), hebben we een periode beleefd in de stijl van een huisgemaakte fair van volkoren sbriciolata met zure jam met proeven en proberen van verschillende jams.

Nadat de voorraad van mijn pruimenjam snel op was, was de eerste ‘gekochte’ jam die ik probeerde die van zure kersen. Een jam, of liever confituur, die we erg lekker vinden en die ik vaak koop, gemaakt van een typische Emilian IGP-variëteit van zure kers genaamd zure kers. (Het bijvoeglijk naamwoord brusco is typisch Emilian en betekent zuur, scherp).

Daarna ging ik bij de volgende sbriciolata’s over op citrusjam (van citroen en gemengde citrus). En toen naar de onmisbare-in-ons-huis Bolognese mostarda die, om voor de hand liggende en gerechtvaardigde redenen, erg geliefd is in dit Romagna-Emiliaanse gezin. Ook omdat het ontegenzeggelijk onovertroffen is met elk soort deeg (ook al is het, voor deze huiselijke experimentele ervaringen, de minst zure jam die we tot nu toe hebben geprobeerd).

Jij, trouwe lezers (😍) van deze blog, kent de Bolognese mostarda al, want het is de ster van deze drie recepten van mij:
De ravioles
De gevulde tortelli
De Bolognese pinza.
Als je het nog niet kent, klik dan op de links en neem een kijkje! Het zijn allemaal recepten die je moet proberen. 😋

Ik heb een vaag vermoeden dat onze volgende volkoren sbriciolata gevuld zal worden met aalbessenjam, en daarna zal het zeker de beurt zijn aan frambozenjam. Kortom, we zullen alle zure jams op de markt proberen, dat beloof ik.
Hebben jullie nog andere zure jams om me aan te bevelen?

👇 En hier zijn andere “sbriciolose” recepten: