Doet de titel je lachen? Nee, ik geloof niet dat je nog nooit een gepaneerde zalmfilet hebt gekookt! 😀
Ja, ik weet dat ik het gegratineerd had kunnen noemen in plaats van dit ongebruikelijke “gepaneerd”, wat zeker de kritiek zal aantrekken van de liefhebbers van het perfecte woordenboek, maar voor mij had het eenvoudige “gegratineerd” niet dezelfde intrinsieke betekenis.
Ook al zal ik dit aan mijn kinderen moeten uitleggen, de volgende keer dat ik hen zeg “zoek het op in het woordenboek”. 😆

In feite is mijn zalmfilet gegratineerd, in die zin dat deze in de oven is gebakken, maar niet zoals een klassieke gegratineerde zalmfilet meestal wordt.
Mijn filet is gekookt. En dan “gepaneerd” in een overvloed van paneermeel en dille. En dan opnieuw in de oven gebakken. Maar heel even, net genoeg om de bovenkant te kleuren.
De gratin blijft vrij zacht en kruimelt veel, blijft niet stevig aan de zalm kleven, er is geen echt krokant korstje.
Er is alleen een “omwikkeling” van aromatisch paneermeel.
Een “onderdompeling” van de zalm in het paneermeel.
Een totale “gepaneerdheid”.

De Accademia della Crusca zal me minstens een boete geven! Ze kunnen niet iedereen toestaan nieuwe woorden te verzinnen! Ook al… “gepaneerdheid”… nou ja, het is niet slecht, toch? 😀

Hoe dan ook. Als ik je het beeld heb kunnen geven van wat ik wilde uitleggen, heb ik mijn doel bereikt, namelijk om je uit te leggen waarom van dit recept, of van andere simpele recepten zoals dit, die ik je soms voorstel en die misschien te gemakkelijk of voor de hand liggend lijken, maar in werkelijkheid altijd een zeer specifieke reden van bestaan hebben.
En de reden voor dit recept is een klassieker bij ons thuis: de “ik bedenk iets om mijn kinderen het te laten eten”.
Alleen deze keer zijn de kinderen niet betrokken: vandaag is de uitvinding gericht… op de echtgenoot! 😀😆

Dat wil zeggen. Bij ons thuis is er een terugkerend recept. Het is een must van mijn moeder, een van haar klassieke visrecepten voor dinsdag (wie het waarom van onze vis op dinsdag heeft gemist, kan het hier in dit recept lezen), die ze ons soms “uitdeelt”: het is de gekookte zalmfilet, simpelweg gekruid met olie en citroen. Het is heerlijk in zijn eenvoud en mijn kinderen zijn er dol op.
Maar ik heb een echtgenoot die geen vis eet, behalve enkele zeldzame uitzonderingen.
Zalm is gelukkig een van die (sporadische) uitzonderingen, zolang deze iets complexer (dat wil zeggen, verpakt) is dan de eenvoudige gekookte versie met olie (kortom, hoe minder het naar vis smaakt, hoe beter).

Dus het idee van vandaag was: wat als ik het in een zee van paneermeel zou dompelen?

Hier is het recept! 😃

〰〰〰