De pasta cacio e pepe is het klassieke eerste gerecht dat je met slechts drie ingrediënten en 10 minuten bereidt, oftewel de kooktijd van de pasta. Een gerecht dat de smaakpapillen prikkelt met de hartige smaak van pecorino en het gehemelte kietelt met de aromatische smaak van peper.
Als je de korte ingrediëntenlijst leest, zou iedereen geneigd zijn te denken dat pasta cacio e pepe een gerecht is dat je met gesloten ogen kunt maken, een beetje zoals de pasta al tonno voor studenten die op kamers wonen. Toch weet wie dit gerecht minstens één keer heeft geprobeerd precies dat het wat valkuilen verbergt, vooral wat betreft de uiteindelijke textuur die romig moet zijn en waarbij de pecorino niet gaat schiften.
Ik zal niet verbergen dat ik dit gerecht een paar keer fout heb gemaakt, maar ik heb nooit opgegeven totdat ik de onfeilbare manier vond om een goede cacio e pepe te krijgen die waardig is aan de beste Romeinse osteria’s.
Waar maakte ik fouten? Ten eerste door al voorgemalen peper te gebruiken en deze niet te roosteren, maar de grootste fout was dat ik met pecorino en het pastakookwater een te vloeibare crème maakte waarin ik de spaghetti mengde zodra ze gaar waren.
Niets is echter verder van de waarheid en vandaag onthul ik alle trucs om niet dezelfde fouten te maken als ik, inclusief hoe je de kaas het beste rasp.
Neem nu even de tijd om het recept te lezen en daarna…KOKEN en ETEN!!
Zie ook
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Voordelig
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Kooktijd: 10 Minuten
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
- 400 g pasta
- 200 g pecorino romano
- 3 eetlepels peperkorrels
- naar behoefte water (van het kookwater van de pasta)
Keukengerei
- 1 Mortier
- 1 Koekenpan
- 1 Kookpan
- 1 Pollepel
- 1 Kom
- 1 Rasp
- Handgarde
- 1 Schuimspaan
Stappen
Om de pasta cacio e pepe te bereiden, breng je eerst het water voor de pasta aan de kook in een ruime pan. Zout het water met inachtneming van de hartigheid van de pecorino die je gaat gebruiken. Ook deze voorzorgsmaatregel helpt je om een optimaal eindresultaat te krijgen, niet te zout.
Rasp ondertussen de pecorino fijn alsof het sneeuw is, gebruikmakend van de kleinste gaatjes van je rasp.
Ga verder met het roosteren van de peperkorrels in een pan totdat je hun aroma volledig ruikt; doe ze daarna in een vijzel en stamp ze niet té fijn. Doe de pasta in het inmiddels kokende water en zet de gemalen peper terug in de pan (bewaar een beetje voor op het bord).
Neem met een pollepel wat van het kookwater, laat het een paar seconden afkoelen/verdunnen en voeg het dan beetje bij beetje toe aan de kom met pecorino. Het eindresultaat mag geen vloeibare crème zijn, maar een soort dik pasta-achtig mengsel dat later in de pan zal smelten.
Voeg ook een pollepel kookwater toe aan de pan met de peper en laat het een paar minuten aromatiseren voordat je de pasta toevoegt, die je halverwege de kooktijd met een schuimspaan uit het water haalt.
Laat de pasta in de pan gaar worden door te risottaren, dat wil zeggen door steeds kleine beetjes kookwater toe te voegen. Zodra de pasta klaar is, zet je het vuur uit, haal je de pan van het fornuis en wacht je een paar seconden totdat de temperatuur in de pan iets daalt.
Voeg nu het pecorino-mengsel toe in de pan en laat het smelten terwijl je de pasta omschept en beetje bij beetje kookwater toevoegt totdat je een mooie romige consistentie krijgt.
Werk af met de extra peper die je apart had gehouden, schep op en serveer je pasta cacio e pepe direct warm 😉.
Bewaren
Pasta cacio e pepe is een gerecht dat op zijn best is als het vers is, wanneer de pecorino-crème nog glad en omhullend is. Als er toch iets overblijft, kun je het bewaren met enkele voorzorgen. Zodra het is afgekoeld, doe je het in een luchtdichte bak en bewaar je het maximaal 1 dag in de koelkast.
Op het moment van opnieuw serveren, verwarm je het in een pan en voeg je een beetje heet water toe dat de pecorino helpt weer romig te worden.
FAQ (Vragen en antwoorden)
Kan ik een andere kaas gebruiken dan pecorino romano?
Het traditionele recept voor cacio e pepe voorziet uitsluitend pecorino romano, die een uitgesproken smaak en de juiste hartigheid voor dit gerecht heeft. Als alternatief kun je een klein deel Parmezaanse kaas gebruiken om de crème iets milder te maken, maar de uiteindelijke smaak zal dan wel iets anders zijn dan de originele versie.
Wat is de beste pasta voor cacio e pepe?
De Romeinse traditie geeft de voorkeur aan tonnarelli of spaghetti, omdat hun oppervlak de pecorino-pepermengsel beter vasthoudt. Ook bucatini of rigatoni kunnen werken, maar lange pastavormen worden over het algemeen het meest gebruikt.
Waarom schift cacio e pepe?
Het geheim is de balans tussen fijn geraspte pecorino en zetmeelrijk kookwater. Door krachtig te mengen ontstaat een natuurlijke emulsie die de saus fluweelachtig maakt zonder boter of room toe te voegen.
Kun je cacio e pepe van tevoren bereiden?
Het is het beste om het ter plekke te bereiden, omdat de crème zich snel kan verdikken. Indien nodig kun je de pecorino alvast raspen en de peper van tevoren roosteren, zodat de bereiding sneller verloopt.
Hoeveel pecorino heb je nodig voor cacio e pepe?
De meest gebruikte verhouding is ongeveer 50 g pecorino romano per 100 g pasta. Deze verhouding zorgt voor een smaakvolle maar evenwichtige crème.
Wat is het verschil tussen cacio e pepe en gricia?
Cacio e pepe wordt gemaakt met pasta, pecorino en peper, terwijl gricia daarnaast ook guanciale toevoegt.
