Pinsa Romana Thuisgemaakt: Het Recept stap voor stap ook voor beginners
De pinsa romana is veel meer dan een eenvoudige pizza: het is een ervaring van lichtheid, knapperigheid en unieke verteerbaarheid. Een gefermenteerd brood afkomstig uit de Lazio-traditie, onderscheidt zich door zijn typische ovale vorm en een ongelooflijk “bubbelig” deeg.
Na jarenlang de beste kant-en-klare pinse te hebben geprobeerd voor gemak, besloot ik de uitdaging aan te gaan: de pinsa thuis maken. Het resultaat? Een delicatesse die elke industriële product ver overtreft. Als je op zoek bent naar het definitieve recept voor je zaterdagavond, dan ben je hier aan het juiste adres!
Het Geheim van de Pinsa: Meelmix, Hoge Hydratatie en Lange Rijstijd
De magie van de pinsa ligt in zijn meelmix (tarwe, rijst en soja). Deze combinatie van “zwakke” meelsoorten zorgt voor een poreuze en geurige structuur. Maar de echte hoofdrol is weggelegd voor de tijd, namelijk de lange rijping. De pinsa vereist een rustperiode in de koelkast van 24 tot 60 uur. Ik koos voor een rijping van 48 uur (ik maak het deeg op donderdagmiddag om het op zaterdagavond te bakken), wat garant staat voor ongeëvenaarde verteerbaarheid. Ten slotte, de hoge hydratatie van het deeg, wat het technisch maar uiterst bevredigend maakt.
Twee Versies: Voor Experts en voor Beginners
Ik hou van uitdagingen, maar ik weet dat het benaderen van hoog gehydrateerde degen angstaanjagend kan zijn. Daarom heb ik besloten om twee soorten doseringen aan te bieden: een smart versie, ideaal voor degenen die minder ervaring hebben met zachte degen, gemakkelijk te hanteren maar met gegarandeerd resultaat; en een professionele versie, voor degenen die willen durven met de originele hydratatie en spectaculaire luchtbellen willen krijgen. Bovendien, als je de specifieke meelmix voor pinsa niet kunt vinden die ik toch aanbeveel, maak je geen zorgen: ik laat je de hoeveelheden zien om de alternatieve meelsoorten direct in je keuken te mengen.
Andere fermentatie recepten die je misschien interesseren:
- Moeilijkheidsgraad: Moeilijk
- Kosten: Gemiddeld
- Rusttijd: 2 Dagen 5 Uren
- Bereidingstijd: 20 Minuten
- Porties: 3 kleine pinse of 2 grote
- Kookmethodes: Oven
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
- 500 g meel (voor pinse of mix*)
- 400 ml water (koud)
- 20 ml extra vergine olijfolie
- 2 g gedroogde bakkersgist
- 10 g zout
- 500 g meel (voor pinse of mix*)
- 300 ml water (koud)
- 20 ml extra vergine olijfolie
- 2 g gedroogde bakkersgist
- 8 g zout
- 450 g meel 0
- 30 g rijstmeel
- 20 g sojameel
Gereedschap
- 1 Keukenrobot
- 1 Lepel
- 1 Bak
- 1 Schraper
- 3 Voedingsfolie
- 1 Bakplaat
- Bakpapier
Stappen
Ten eerste raad ik aan om op donderdagmiddag te beginnen, zodat de pinsa klaar is op zaterdagavond. Giet in een kom of in de kom van de keukenrobot de meel voor pinsa of de alternatieve meelmix samen met de gedroogde bakkersgist en meng goed.
Maak in het midden een kuiltje en giet geleidelijk de eerste 300 ml koud water. Werk eerst met een lepel en daarna met de hand, of op gemiddelde snelheid met de deeghaak als je de keukenrobot gebruikt, tot het volledig is opgenomen.
Voeg op dit punt ook de extra vergine olijfolie en het zout toe.
Kneed verder of werk met de keukenrobot tot je een stevig en elastisch deeg krijgt. Voeg beetje bij beetje de rest van de 100 ml water toe, en laat het eerst absorberen voordat je de volgende toevoegt*.
Als al het water is opgenomen, heb je een nog vrij grof en plakkerig deeg, geen zorgen. Met je handen altijd goed vochtig of geolied, doe je enkele vouwen in de kom.
Je zult merken dat het deeg geleidelijk een gladde en homogene uitstraling krijgt. Dek op dit punt af met een deksel of voedingsfolie en laat 1 uur op kamertemperatuur rijzen.
Na deze tijd, altijd met geoliede handen, doe je in de kom een ronde van vouwen stretch and fold**, dat wil zeggen door het deeg met beide handen op te tillen tot het uitgerekt is en het op zichzelf te vouwen voor alle 4 zijden. Laat 30 minuten rusten, herhaal dan deze handeling nog twee keer met een tussentijdse rust van 30 minuten tot het deeg zelf een meer gestructureerde consistentie krijgt. Breng over naar een goed geoliede kom, dek af en laat 48 uur rijzen in de koelkast op de onderste plank.
Na 48 uur rijzen, haal je het deeg uit de koelkast en laat je het 1 uur op kamertemperatuur acclimatiseren. Je zult merken dat er bellen aan het oppervlak zijn gevormd, dit betekent dat de rijzing perfect heeft plaatsgevonden.
Breng het deeg over op het geoliede werkoppervlak en voer een ronde van vouwen stretch and fold uit, dan vorm tot je een glad en rond deeg hebt***.
Gebruik een schraper om het deeg in drie stukken te verdelen om 3 kleine pinse te maken****.
Vouw ze op zichzelf, vorm ze en dek ze af met voedingsfolie. Laat ze ca. 2 uur rijzen of tot ze in volume verdubbeld zijn, plaats dan het eerste deeg in een bakplaat bedekt met bakpapier en bestrooid met wat rijstmeel, en met geoliede handen rek het uit tot de klassieke ovale vorm .
Laat nog een laatste keer 30′ of 1 uur rijzen. Oli dan het oppervlak en druk je vingers in het deeg om grote gaten te creëren (zonder de bodem van de bakplaat te raken).
Bak in een voorverwarmde oven op 220°C in statische modus gedurende 15′ of tot lichte goudbruin. Zet uit en haal uit de oven.
Ik heb het gegarneerd met mozzarella fior di latte, pesto van tuinbonenschillen, roosjes van rauwe ham, olie, basilicum en verse bieslook.
Ook eenvoudig met olie en basilicum of verse bieslook is het echt heerlijk!
Serveer meteen. En voilà… de zelfgemaakte pinsa romana is klaar om van te genieten!
Smakelijk eten van La Cucina di FeFè!
Bewaring
👉 Zodra het klaar is, moet de pinsa romana nog warm en direct geconsumeerd worden voor de beste smaak. Je kunt het echter maximaal 1-2 dagen bewaren in een goed gesloten papieren broodzak, uiteraard zonder enige topping.
Advies
🟣* Het is belangrijk dat het resterende water niet in één keer wordt toegevoegd, maar beetje bij beetje. Voor degenen die kiezen voor een medium gehydrateerd deeg, is deze aanbeveling niet nodig. Giet gewoon het voorziene water zoals uitgelegd in figuur 2.
🟣** Vouwen stretch and fold, letterlijk strekken en vouwen, dienen om structuur te geven aan zeer gehydrateerde degen en het gluten netwerk te versterken, zodat de gassen van de rijzing beter vastgehouden worden. Ze kunnen meerdere keren worden herhaald, afhankelijk van het gewenste resultaat.
🟣*** Wat betekent het om te “vormen”? Het is een fase van het bakken die vorm en structuur aan het deeg geeft: door eenvoudige, maar nauwkeurige bewegingen wordt het deeg een gladde, strakke en homogene bal, perfect voor een goede rijzing. Hoe te doen: neem het deeg dat in stukken is verdeeld en breng het over op een licht met bloem bestoven oppervlak om te voorkomen dat het wegglijdt. Op dit punt worden draaiende bewegingen gemaakt, met de handen aan de zijkanten geplaatst, licht gebogen als een schelp, en het deeg zachtjes naar het midden duwen terwijl het zichzelf draait. Voor beginners kan een schraper, een flexibele spatel die de bewegingen vergemakkelijkt, nuttig zijn door deze een beetje onder het deeg te plaatsen en een draai te maken alsof je de letter C omgekeerd schrijft.
🟣**** Indien gewenst, kunt u het deeg in twee delen om twee grotere pinse te maken. Ik gaf de voorkeur aan drie kleinere, zodat ik ze op drie verschillende manieren kon garneren.
DE RUBRIEK
Il Granaio–Baking time, is de rubriek die elke eerste en derde donderdag van de maand een mand vol ongelooflijke en onweerstaanbare ideeën presenteert, met veel recepten die je kunt bekijken door de officiële pagina’s van Facebook, Instagram en ook Pinterest te bezoeken
Als je net zo van koken houdt als wij, nodigen we je uit om je schort om te doen en onze recepten te herhalen! Als je dat doet, aarzel dan niet om ons te schrijven voor tips en suggesties, en laat ons weten of je ze lekker vond, vergeet het niet! Nu laat ik je achter met andere interessante en smakelijke voorstellen van mijn getalenteerde collega’s:
Sabrina:Brioche met honing
Simona: Hartige taart met prescinsêua, artisjokken en beerlook
Zeudi: Panbauletto met kefir en maanzaad
FAQ (Vragen en Antwoorden)
1. Wat is het verschil tussen Pizza en Pinsa?
Het grootste verschil ligt in de meelmix (bij pizza wordt meestal alleen tarwe gebruikt) en de veel hogere hydratatie bij pinsa, waardoor het lichter is en met een krokantere buitenkorst.
2. Hoe beheer je de rijstijd in de koelkast?
De koude rijping vertraagt de werking van de gisten en laat enzymen het deeg lichter maken. Het is cruciaal om de rusttijden te respecteren: wees niet ongeduldig, de smaak verbetert erdoor!
3. Kan ik de pinsa als een klassieke pizza beleggen?
Absoluut ja! De pinsa is veelzijdig: heerlijk “wit” met olie en oregano, of gegarneerd met gourmet ingrediënten zoals mortadella en pistachenoten na het bakken. Wat de mozzarella betreft, veel chefs geven de voorkeur aan het toevoegen van verse zuivelproducten (zoals buffelmozzarella, stracciatella of fior di latte) helemaal rauw.
Procedure: Bak de basis van de pinsa tot deze knapperig en “bubbelig” is. Voeg na het bakken de mozzarella in plakjes of in stukjes toe. De restwarmte van de pinsa verwarmt de kaas zonder deze volledig te smelten, waardoor de smaak van verse melk behouden blijft. Als je een rode pinsa maakt, voeg dan eerst de tomaat toe, bak, en voeg de mozzarella alleen in de laatste minuten toe door de bakplaat in het bovenste deel van de oven te plaatsen om gratineren te bevorderen.
