Stappen

• Begin met het vroeg bereiden van de ‘nep’ diplomatenroom zodat deze al koud is wanneer je hem later gebruikt. Zeef in een kom het maïszetmeel en meng het met de kurkuma met behulp van een handklopper of een houten lepel.

  

• Verwarm in een steelpannetje de melk enkele minuten samen met de schil van een onbehandelde citroen en de rietsuiker.

  

• Los vervolgens het maïszetmeel op met een beetje lauwwarme melk.

  

• Wanneer alles goed opgelost is, giet het terug bij de rest van de melk en blijf verwarmen tot net tegen het kookpunt aan.

  

• Blijf continu roeren tot het indikt. Dit duurt slechts een paar minuten.

  

• Haal van het vuur, voeg het vanille-extract toe en roer goed door. Doe de room in een glazen kom en dek af met vershoudfolie direct tegen het oppervlak.

  

• Bereid ondertussen het biscuitdeeg en klop de eieren op kamertemperatuur ongeveer 6-8 minuten met de elektrische mixer op de hoogste stand.

  

• Wanneer je een licht en schuimig mengsel hebt, voeg dan de suiker toe en blijf minstens nog 5 minuten kloppen op maximale snelheid. Aangezien het biscuitdeeg zonder rijsmiddel is, is lucht je enige bondgenoot.

  

• Voeg vervolgens de olie in een dun straaltje toe terwijl je blijft mixen.

  

• Zeef beetje bij beetje de bloem, het maïszetmeel en het voorverwarmde bakpoeder en voeg tenslotte een snufje zout toe.

  

• Wanneer het beslag klaar is, stort je het op een met bakpapier beklede bakvorm en strijk je het glad met een spatel tot een dikte van 7-8 mm. Als de laag te dun is, verbrandt hij; is hij te dik, dan wordt het een klassieke Pan di Spagna en verliest hij elasticiteit.

  

• Plaats in een voorverwarmde oven op 190°C (hetelucht/standaardoven) voor ongeveer 8-9 minuten. Controleer de laatste minuten goed, want baktijden kunnen per oven sterk verschillen; bak niet te lang (het moet net goudgeel zijn aan de bovenkant maar nog licht. Als het bruin wordt, wordt het droog en breekt het als een cracker). Haal uit de oven.

  

• Bedek met een vel bakpapier en keer het om.

  

• Verwijder zeer voorzichtig het oude vel bakpapier.

  

• Bedek met een schoon theedoek en laat volledig afkoelen. Deze stap houdt de stoom vast, waardoor het flexibel blijft en klaar om in lagen gesneden te worden.

  

• Terwijl het afkoelt, klop je de zeer koude slagroom uit de koelkast (inclusief kom en gardes koud) tot een stevige, stevige massa. Spatel deze daarna beetje bij beetje door de inmiddels afgekoelde room, en bewaar een paar eetlepels voor de uiteindelijke garnering.

  

• Wanneer het biscuitdeeg is afgekoeld, snijd je de buitenste randen van ongeveer 1 cm af (deze zijn meestal droger) en snijd je het daarna in 4 gelijke delen of naar voorkeur. De gebruikte randjes heb je nodig om het mimosa-effect bovenop te creëren. Bouw vervolgens de taart op. Besprenkel elk deel met water en limoncello en bestrijk rijkelijk met de nep-diplomatenroom om 4 lagen te creëren. Op de bovenste laag voeg je de overgebleven slagroom toe en daarna nog wat room.

  

• Bedek ook de zijkanten van de taart met de resterende room en garneer het oppervlak met de overgebleven stukjes biscuitdeeg in kleine blokjes. Bestuif tenslotte met poedersuiker.

  

• Ik heb ook enkele toefjes opgeklopte slagroom als garnering toegevoegd.

  Zet ten minste 2 uur in de koelkast om op te stijven en goed koud te serveren.

  

• En voilà… de herinterpretatie van de mimosa-taart is klaar om van te genieten!

  

• Eet smakelijk van La Cucina di FeFè!

  

• Foto van een plakje in de versie met chocoladevlokken bovenop — een andere echt smakelijke en visueel indrukwekkende optie.