Traditionele Napolitaanse Migliaccio
De Migliaccio is het typische dessert van het Napolitaanse carnaval (samen met chiacchiere en sanguinaccio) een heerlijke, vochtige, geurige en romige Napolitaanse lekkernij (het smelt in je mond) met zeer oude oorsprong, misschien wel het oudste dessert van de Partenopeïsche traditie, onder de carnavalsdesserts.
De smaak en geur van de traditionele Napolitaanse migliaccio doet denken aan die van de Napolitaanse pastiera, daarom wordt het “de arme neef van de pastiera” genoemd
Het is een heerlijk dessert en de geur van millefiori-water verspreidt zich door het hele huis, als een voorbode van de lente.
Het is een zeer gemakkelijk recept om te maken, maar om de echte Napolitaanse migliaccio te krijgen, zijn er geheimen die ik stap voor stap in dit recept uitleg.
De perfecte carnevalsmigliaccio is siroopachtig en glanzend aan de bovenkant (zie foto van de plak hieronder)
Belangrijke opmerking: de zoete migliaccio moet NIET meteen worden gegeten, maar pas na minstens 12 uur, zodat de smaken kunnen samensmelten, net als bij de Napolitaanse pastiera.
Essentieel voor zijn succes is geen klontjes in het beslag te hebben, dat zo glad mogelijk moet zijn.
De migliaccio wordt traditioneel gemaakt voor carnaval en met name voor vastenavond, maar ook tijdens Pasen.
Mis mijn Hartige Napolitaanse migliaccio niet, een zeer smakelijke hartige taart, die altijd in de smaak valt!
Als je van de zoete Migliaccio houdt, raad ik je aan ook mijn “Napolitaanse Migliaccio met clementines (of koffie)“ of mijn “Migliaccio met chocolade” te proberen.
Als je op zoek bent naar andere recepten (zoet en hartig) voor carnaval, klik dan op mijn “Speciale Carnaval“.
Misschien ben je ook geïnteresseerd in:
- Moeilijkheidsgraad: Zeer gemakkelijk
- Kosten: Economisch
- Rusttijd: 12 Uren
- Bereidingstijd: 20 Minuten
- Porties: 5 personen
- Kookmethodes: Oven, Kookplaat
- Keuken: Regionaal Italiaans
- Regio: Campania
- Seizoensgebondenheid: Carnaval, Lente
Ingrediënten voor de traditionele Napolitaanse Migliaccio
- 125 g griesmeel opnieuw gemalen harde tarwe (ik Senatore Cappelli of Casillo)
- 375 ml volle melk
- 375 g ricotta (in mandje of vorm)
- 350 g suiker
- 3 eieren (heel)
- 15 g boter (zacht, ik Lurpak)
- 20 ml water (millefiori, ik dubbel geconcentreerd, ongeveer 20 ml)
- 5 ml vanille-extract (Bourbon)
- 15 ml limoncello
- 1 g fijn zout
- 1 g citroenschil (geraspt)
- 1 g sinaasappelschil (heel)
Gereedschappen
- Voedselweegschaal
- Schalen van verschillende groottes
- Zeef van staal, capaciteit 500g, met handvat met veer
- Planetair mixer Kenwood 1400 W vermogen, verlichte kom
- Staafmixer Minipimer Braun 750 W vermogen en met accessoires
- Springvorm van 20 cm
Stappen voor de traditionele Napolitaanse Migliaccio
Voorwaarden:
Het is belangrijk dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn.
De migliaccio wordt 1 of 2 dagen voor het opdienen bereid.
Neem een steelpan en verwarm de melk, het zout, de boter, de geraspte schil van de citroen en sinaasappel, breng het bijna aan de kook en – van het vuur – voeg het griesmeel geleidelijk toe met een handklopper, zet het dan weer op het vuur op laag, totdat het borrelt en loskomt van de zijkanten (dit duurt 3-4 minuten).
Haal de pan van het vuur en voeg direct de suiker toe, meng tot het volledig is opgelost (ongeveer 1 minuut).
Op dit punt, werk het griesmeel mengsel met de staafmixer (om een glad en klontvrij beslag te krijgen) en laat het goed afkoelen (deze stap is belangrijk omdat anders, als je het warme griesmeel mengsel aan de eieren toevoegt, het naar eieren zal smaken).
Zeef ook de ricotta, om klontjes te vermijden.
Voeg dan aan de gezeefde ricotta het afgekoelde griesmeel mengsel toe (en werk het eerder met de staafmixer), voeg dan ook de 3 eieren toe – één voor één – het vanille-extract en klop ongeveer 5 minuten, voeg daarna de limoncello toe en alleen aan het einde, voeg het millefiori-water toe.
Beboter en bebloem een springvorm van 20 cm diameter.
Giet het beslag in de vorm en bak in een statische oven op 170°C, ongeveer 90 minuten, afhankelijk van uw oven (het moet langzaam bakken), in ieder geval moet je onthouden dat het beslag vochtig is.
Aan het einde van het bakken, bestrooi de migliaccio met poedersuiker en laat het afkoelen in de uitgeschakelde oven met de deur open.
Serveer het na minstens 12-24 uur rust.
Hier is de migliaccio (afgekoeld in de oven) na 12 uur rust, zoals je kunt zien op de foto: de perfecte migliaccio is glanzend en siroopachtig aan de bovenkant, het siroopachtige effect op de bovenkant vormt zich pas na 12 uur rust.
Je kunt de migliaccio goed afgedekt tot 4 dagen op kamertemperatuur bewaren!
Het kan ook in porties worden ingevroren, ongeveer 3 maanden, net genoeg tijd om de Pasen te halen!
Notities en Adviezen
Als je de migliaccio nog lekkerder wilt maken, kun je het samen met de sanguinaccio proeven of probeer op het laatste moment wat bevroren en bebloemde pure chocoladedruppels toe te voegen. Je kunt het beslag ook op smaak brengen door limoncello toe te voegen.
Sommigen geven er de voorkeur aan om, in plaats van citrusaroma’s, kaneel toe te voegen.
Aankoop Adviezen!!!
– Voor het wegen van ingrediënten gebruik ik deze handige digitale keukenweegschaal, met een grote verwijderbare kom, tarrafunctie en ingebouwde timer, te vinden op Amazon voor een geweldige prijs.
– Om de eieren perfect te kloppen, gebruik ik mijn Titanium Chef Patissier XL planetair mixer met verlichte kom en wel 1400 W vermogen, geïntegreerde weegschaal en blender, een trouwe bondgenoot in de keuken voor: kneden, wegen, kloppen, koken, hakken, eieren pasteuriseren.
Als je op zoek bent naar een goedkoper en kleiner planetair mixer model, kun je er gerust voor kiezen om de uitstekende Kenwood Titanium Chef Baker XL, 1200W vermogen, kom van 5l en geïntegreerde weegschaal te kopen.
– Om klonten uit het beslag te verwijderen en het glad te maken, gebruikte ik de handige staafmixer van mijn Braun MultiQuick 7, die je kunt kopen voor een speciale prijs op Amazon.
Lees mijn recensie voor GialloZafferano over de Minipimer “Braun MQ9045 MultiQuick” .
Je kunt alle artikelen die ik hier bovenaan aanbeveel tegen een geweldige prijs op Amazon kopen door direct op de bijbehorende links te klikken.
FAQ (Veelgestelde Vragen)
Wat is de oorsprong van de Napolitaanse migliaccio?
De migliaccio is een typisch dessert van de boerentraditie van Napels dat sinds de middeleeuwen wordt bereid.
Net als bijna alle desserts van de Napolitaanse keuken heeft ook de migliaccio zeer oude oorsprong.
Het eerste recept zou dateren uit de middeleeuwen (rond het jaar 1000) en is waarschijnlijk uitgevonden door een boerin. Wat deze theorie bevestigt, is een van de ingrediënten die nodig zijn voor de bereiding van het dessert: het varkensbloed.
Dit laatste was een typisch voedsel van de arme boerenmaaltijden, omdat het werd beschouwd als een compleet en zeer voedzaam voedsel, en daarom in staat om de inspanningen van degenen die op het platteland werkten te ondersteunen.
Echter, het recept werd al snel aangepast door de wil van de katholieke kerk en de rijke bourgeoisie. Volgens hen was het gebruik van varkensbloed in de keuken gekoppeld aan “heidense” tradities.
Ondanks dat veel autoriteiten eeuwenlang hebben geprobeerd om het gebruik van dit ingrediënt tegen te gaan, werd het dierlijke bloed nog steeds gebruikt in de arme en landelijke keuken, verrijkt met chocolade (de sanguinaccio), verschillende specerijen en vanille.
Pas tegen het einde van de achttiende eeuw werd het traditionele recept gewijzigd: het bloed werd vervangen door water en melk en het griesmeel nam de plaats in van de gierstmeel, waardoor het het dessert werd dat we allemaal kennen.
Het moet gezegd worden dat de verdwijning van het varkensbloed niet bijzonder snel was: gedurende enkele eeuwen werd in de armste gebieden van het Koninkrijk Napels het bloed vervangen door varkensvet.
Vandaag de dag is deze gewoonte volledig verdwenen, ook vanwege het feit dat de verkoop van varkensbloed sinds de jaren ’90 om hygiënische en gezondheidsredenen verboden is en het bloed is vervangen door water/melk.
Oorspronkelijk werd de zoete migliaccio (er is ook een hartige versie) gemaakt met gierstbrood en varkensbloed. De naam van de taart komt immers van het Latijnse “miliaccium” wat gierstbrood betekent, een graansoort die verband houdt met de arme Napolitaanse keuken.
Vandaag de dag zijn de oude ingrediënten vervangen door griesmeel, melk en boter.
Het deeg van de migliaccio doet ook veel denken aan een ander Napolitaans dessert: de sfogliatella, de ingrediënten die worden gebruikt voor de bereiding van de Napolitaanse migliaccio zijn namelijk dezelfde als die voor de vulling van de Napolitaanse sfogliatella (griesmeel, suiker en ricotta), en daarom is het in sommige gebieden van Campanië ook bekend als “sfogliata”.
