Cuzzupe calabresi, typische paaslekkernijen, traditioneel in de houtoven gebakken. Het zijn grote koekjes bereid met eenvoudige ingrediënten: bloem, melk, eieren en reuzel; je kunt ook olie of boter gebruiken, maar wat ze echt bijzonder maakt is het ei dat in het deeg van de koekjes wordt gevlochten. Over het algemeen worden ze herkend onder de naam cuzzupe, maar in werkelijkheid krijgen ze in Calabrië verschillende namen, afhankelijk van het gebied. In mijn dorp, in de provincie Cosenza, noemt men ze cuddureddi of cuddhura, met en zonder suikerlaagje; als er een ei of meerdere eieren worden toegevoegd, worden ze soms cannaleri genoemd, maar ze krijgen ook namen als vuta, sguta, pizzatola, cuddhuraci afhankelijk van het dorp. Ze komen veel voor in Zuid-Italië; in andere regio’s bestaan vergelijkbare varianten met soms dezelfde naam, zoals de Siciliaanse cuddhuri, of heel andere, zoals de Pugliese scarcelle. Ze zijn ook heel lekker als ze in de gewone oven worden gebakken en niet in de houtoven. Met Pasen mogen ze niet ontbreken: cuzzupe en paasbrood zijn een traditie waar men niet op wil verzichten, net als de legendarische ‘mpignulata, gevulde paaspizza‘ of de fraguni.
- Moeilijkheidsgraad: Zeer gemakkelijk
- Kosten: Zeer goedkoop
- Bereidingstijd: 40 Minuten
- Kooktijd: 20 Minuten
- Porties: 20 stuks
- Keuken: Italiaans
Ingrediënten
- 1 kg Bloem type 00
- 400 g Suiker
- 6 Middelgrote eieren
- 2 zakjes Bakpoeder
- naar behoefte Citroenrasp
- 150 ml Melk
- 150 g Reuzel ((of boter of 80 ml zonnebloemolie))
- naar behoefte Eieren (Voor decoratie, optioneel)
- naar behoefte Poedersuiker (minstens 250 g)
- 1 Eiwit
- naar behoefte Citroensap
- naar behoefte Gekleurde suikerparels (optioneel om te decoreren)
Bereiding
Leg op een werkblad de bloem, of als je wilt in een ruime kom. Voeg de suiker toe. Maak een kuiltje in het midden en doe daar de eieren, de melk, de gesmolten boter of reuzel, het bakpoeder en de geraspte citroenrasp in. Meng aanvankelijk de vloeibare ingrediënten in het midden met een vork en neem beetje bij beetje de bloem erbij; kneed daarna sneller met de handen. Verplaats het deeg naar een bebloemd werkvlak om het beter te bewerken; met wat extra bloem kun je ook je handen schoonmaken. Het moet een samenhangend en niet plakkerig bolletje blijven.
Als het deeg snel is bewerkt, net als voor een zanddeeg, kunnen we de cuzzupe vormen. Er zijn verschillende vormen: een ring met een gat, veel mensen maken een smalle ring die tijdens het bakken het gat verliest, en dan is er de vorm die op een soort sleutel lijkt: je maakt een koordje, in het midden een soort strik en de twee uiteinden vlecht je in elkaar. Er zijn ook wie een duif-, vis- of andere decoratieve vormen maakt. Dit jaar heb ik ook konijntjes gemaakt, zoals je in de video kunt zien.
Je moet nog beslissen of je het ei op de cuzzupa zet. Sommige mensen doen het, anderen niet. Het is een ei dat bovenop de ring wordt gelegd en vastgezet met extra deeg: twee koordjes kruislings houden het ei vast. Bij de gevlochten cuzzupe wordt het ei in het gat gelegd dat ontstaat wanneer je de strik maakt, maar het is niet strikt noodzakelijk een ei te gebruiken; als je het mooi vindt kun je het toevoegen, anders niet. Het ei wordt rauw geplaatst, het gaart in de oven en kan gegeten worden zodra de cuzzupe uit de oven komen.
Aan de cuzzupe hangt een leuke traditie in Calabrië. Met Pasen geeft de schoonmoeder namens haar dochter de cuzzupa aan de schoonzoon: met 9 eieren als er nog tijd zit tussen de verloving en het huwelijk, waardoor de belofte wordt vernieuwd; als het huwelijk binnen het jaar wordt voltrokken, schenkt men een cuzzupa met 7 eieren, gewoonlijk in de vorm van een hart. Deze traditie bevestigt ook dat de eieren altijd in oneven aantallen worden geplaatst.
Leg de cuzzupe op een bakplaat bekleed met bakpapier en bak in een voorverwarmde oven op 180°C gedurende ongeveer 20 minuten; bij heteluchtoven blijven we onder de 165°C. Als je een houtoven hebt is dat natuurlijk nog beter; daar volstaan een paar minuten.
Zodra de cuzzupe goudbruin uit de oven komen, kun je ze nog warm glazuren met wat glazuur. De suikerglazuur kun je maken met water en poedersuiker zoals hier, of met eiwit: één eiwit met poedersuiker met een garde mengen, plus een paar druppels citroensap, tot het een stroperige massa is; is het te vloeibaar, voeg dan extra poedersuiker toe.
Terwijl je de cuzzupe afbakt, bestrijk je de warme koekjes met een kwastje met glazuur en strooi je de gekleurde suikerparels erover. Binnen enkele minuten is het glazuur opgedroogd. Probeer de cuzzupe ook met glazuur; het zijn echt heerlijke koekjes. Na alles te hebben geprobeerd kan ik zeggen dat ze met reuzel extra zacht worden en die typische smaak van bij oma thuis krijgen.
Er bestaat ook een brioche-variant van de calabrese cuzzupe: zachte cuzzupe met anijs, paaslekkernijen uit Calabrië, iets anders dan de gebruikelijke brioche: iets steviger maar met een unieke anijssmaak, met anijszaadjes of anijslikeur.

