Er zijn voorwerpen in mijn keuken die voor mij meer waard zijn dan welke moderne keukenrobot ook: het zijn de aluminium ketels, een beetje gedeukt en door de tijd aangetast. Het zijn de ketels van mijn oma.

Elke keer als ik die pollepel pak, hoor ik nog het geluid van de knoflook die sist en zie ik de handen van Oma Rina die, met oneindig geduld, de pasta raspte of de groenten schoonmaakte. Jarenlang heb ik die gebaren gekoesterd in mijn geheugen, maar vandaag heb ik besloten dat het tijd is ze met jullie te delen.

Zo ontstaat “Een Romeinse in de Keuken”, een nieuwe rubriek geheel gewijd aan de Geheimen van Oma.

Nu vertel ik jullie wat je hier zult vinden

Het zullen niet alleen recepten zijn, maar stukjes van de geschiedenis van mijn Rome. Die ‘arme’ maar ongelooflijk vindingrijke keuken, waar men bij gebrek aan een ingrediënt iets anders gebruikte en de smaak altijd voortreffelijk was, en waar de soep van de volgende dag altijd het lekkerst was.

En bovendien vind je…

Koningsgerechten: Lasagne, cannelloni en ravioli zoals het hoort.
De vergeten soepen: Van pasta met broccoli tot pasta met linzen met handgeraspte pasta.
Het geheim van Oma: In elke post vind je een speciaal vakje met die mondeling overgeleverde truc die je in geen enkel kookboek zult vinden

Ik wil jullie meenemen naar dat langzaam brandende vuur, waar de tijd lijkt stil te staan en de smaak een omhelzing wordt. Zijn jullie klaar om te ontdekken wat er in de ketel borrelt?

We beginnen meteen met het eerste recept… zijn jullie nieuwsgierig?

Pasta met linzen à la Romana, het recept van Oma

Romaanse romanesco-broccolisoep zonder arzilla zoals Oma Rina die maakte