De pitta ‘mpigliata is een typisch Calabrees zoet gebak dat wordt gemaakt tijdens de kerstperiode, bestaande uit een dun, geurig deeg gevuld met walnoten, rozijnen en honing.
Er worden roosjes gevormd die vervolgens in een cirkel gegroepeerd worden of als één spiraal worden gelegd; natuurlijk heeft elk dorp zijn eigen traditie in de bereiding en de ingrediënten en wordt het soms met andere namen aangeduid, zoals: “pitta ccu i passule” of “pitta nchiusa” — in dat laatste geval worden ook amandelen gebruikt.
De pitta ‘mpigliata heeft een agrarische oorsprong in San Giovanni in Fiore; men maakte het bij belangrijke ontvangsten zoals bruiloften. Tegenwoordig wordt het vooral in de kerstperiode bereid.
Mijn recept is typisch voor dat dorp, ook omdat mijn familie afkomstig is uit die prachtige streek; het is voor mij dan ook een plicht om de oorsprong en tradities te eren en te herinneren tijdens de feestdagen.
Het deeg wordt gemaakt zonder eieren, alleen met olie, moscato, kaneel en zonder gist; de vulling wordt de dag van tevoren bereid zodat alle ingrediënten de tijd hebben om goed te mengen met de aroma’s.
Als je een tafel met zoetigheden wilt samenstellen die mijn Calabrië vieren, laat ik je nog enkele recepten achter.
- Porties: 2Stuks
- Kookmethodes: Oven
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Kerstmis
Ingrediënten
- 550 g tarwebloem (type 00)
- 200 ml extra vierge olijfolie
- 300 ml moscato
- 1 sinaasappel (sap en rasp)
- 2 eetlepels Strega-likeur
- naar smaak gemalen kaneel
- 300 g rozijnen
- 500 g walnootkernen
- 50 ml Strega-likeur
- 1 sinaasappel (sap en rasp)
- 4 eetlepels suiker
- naar smaak bijenhoning
Stappen
Zoals ik al in de inleiding schreef, wordt de vulling de dag van tevoren klaargemaakt.
Was de rozijnen met heet water en laat ze uitlekken in een vergiet.
Ga verder met de walnoten en hak ze in kleine stukjes; bereid de Strega-likeur en het sinaasappelsap met rasp.
Dep de rozijnen droog met een keukendoek en meng ze met de gehakte walnoten.
Voeg het sinaasappelsap met rasp en de likeur toe en meng goed door.
Voeg de suiker toe en roer nogmaals goed door.
Dek af met huishoudfolie en laat het mengsel rusten; vergeet niet af en toe even door te roeren.
De volgende dag kunnen we het deeg bereiden: giet in een pan de olie, de moscato en een snufje kaneel en verwarm de vloeistoffen; laat ze niet koken.
Giet de vloeistoffen in een kom en voeg het sinaasappelsap met rasp en de likeur toe.
Voeg beetje bij beetje de gezeefde bloem toe en begin te mengen met een garde.
Nadat alle bloem is toegevoegd, leg je het deeg op een werkvlak en kneed je verder met de handen.
Doe het deeg in een kom, dek af met huishoudfolie en laat het één uur rusten.
Na de rusttijd neem je een deel van het deeg en rol je het uit tot een dunne lap in de vorm van een rechthoek van ongeveer 24 cm x 30 cm.
Met een geribbelde pizzasnijder snijd je drie stroken van ongeveer 8 cm breed.
Op elke strook schep je wat vulling, vouw je de strook dubbel en rol je hem op zodat er roosjes ontstaan.
Rol het deeg uit en geef het een cirkelvorm.
Ik heb de bodem van een springvorm van 24 cm gebruikt, maar je kunt ook een pannendeksel gebruiken.
Ik heb de deegschijf in de vorm gelegd, maar je kunt hem ook op een bakplaat met bakpapier leggen.
Bestrooi de deegschijf licht met wat rozijnen en walnoten, plaats zes roosjes zodat ze de bloemblaadjes van een bloem vormen.
Klep de randen van de deegschijf dicht en bestrijk bovenop wat bijenhoning voordat je het in de oven zet.
Bak in de oven op 170°C gedurende 55-60 minuten.
De pitta ‘mpigliata is een heerlijke en gewaardeerde attentie voor je vrienden; ik pak hem meestal in op een kerstig papieren bord en wikkel hem in cellofaan, samengebonden als een zakdoek met een mooie rode strik!
