Wil je samen met mij de Knödel in bouillon of droog met kaas en paardebloem proeven, heerlijk zacht, in twee varianten, als berggerecht.
Ja, want vandaag spreek ik over de bergen, mijn geliefde bergen, en in het bijzonder over een berghut.
Ken je de berghut Crucolo? Het bevindt zich op de “top” (in dialect crucolo) van de berg, in het hart van de Val Campelle halverwege tussen de Valsugana en de Lagorai-bergketen.
Als je in de buurt van Valsugana bent, maak dan een wandeling, het is de moeite waard!!!
En daar, sinds het begin van de jaren 1800, produceert de familie Purin naast Parampampoli (een likeur die warm moet worden gedronken), de Crucolo-kaas. Een Crucolo-kaas die ruikt naar alpenweiden en bergen. Af en toe komt er een gigantische wiel van Crucolo ook hier bij ons in Veneto terecht. Een stukje van zo’n gigantisch wiel heb ik speciaal gekocht om een typisch gerecht uit Trentino klaar te maken: de knödel met kaas.
Deze maand neem ik deel met de Italiaanse Food Blogger Vereniging aan de Gran Tour d’Italia die momenteel de Trentino Alto Adige aandoet, en er is niets beters dan een vegetarisch alternatief voor de meer klassieke spekknödel te bereiden.
Ik hou van de bergen, ik ga vaak skiën in Trentino, de mooiste jaren heb ik doorgebracht tussen de sneeuw en het skibergbeklimmen. Bij de lunch in de berghutten vind ik soms ook kaas-knödel die ik afwissel met strangolapreti.
Wil je eerst het verhaal of de legende van deze broodknoedels genaamd knödel of knödel?
Hier is het verhaal: In de kapel van Kasteel Hocheppan nabij Bolzano zijn fresco’s bewaard gebleven. Op een fresco kun je een vrouw zien naast Santa Maria die een pot controleert met vijf knödel erin en met haar rechterhand proeft ze er een. Het is de Knödelesserin, de knödeleter.
Wil je de legende van de knödel kennen?
Er wordt verteld dat vele jaren geleden een groep Landsknechten arriveerde in een Zuid-Tiroolse boerderij. Ze zouden alles plunderen en verbranden als ze hen niet onmiddellijk eten zouden brengen. De huisbazin en haar dochters waren bang, maar ze verloren de moed niet en legden al het eetbare op tafel wat er in huis was. Ze vonden oud brood, uien, eieren, melk, een beetje bloem en spek. Ze sneden het brood in stukjes, voegden kruiden uit de velden toe en mengden het met de eieren en melk, waarbij ze zout toevoegden. Ze vormden ballen en kookten ze in kokend water. Ze brachten de landsknechten kommen met deze grote, ronde knoedels. Verzadigd en vol, vielen de troepen in een diepe slaap en bij het ontwaken betaalde de commandant de vrouw met gouden munten en zei: “Deze kanonskogels zouden zelfs de boosste man temmen,” en hij nam afscheid met zijn mannen.
De waarheid is heel eenvoudig, de knödel is een eenvoudig gerecht, gemaakt van restjes. In de Ladinische valleien worden knödel Balotes genoemd. Het was sowieso gemakkelijker om ze met rapen te vinden dan met vlees.
Ze zijn niet moeilijk te maken, het geheim is om oud brood te hebben. Het deeg moet niet te zacht zijn anders kunnen ze tijdens het koken in bouillon uit elkaar vallen. Ze moeten echter ook niet te stevig zijn, anders zijn het geen echte knödel. Een echte knödel wordt alleen met een vork verdeeld, nooit een mes gebruiken, anders raakt de kok beledigd.
Bij het oude brood en de Crucolo-kaas voegde ik paardebloem toe, niets beters dan een wandeling door de weiden in het weekend om de eerste die opkomt te verzamelen. Weet je hoe we paardebloem hier in Veneto noemen? I pissacan, een zeer kleurrijke uitdrukking die goed de diuretische eigenschap van paardenbloem weergeeft. Mijn vriendin Marianna uit Padua noemt ze sbrusa oci.
Knödel in bouillon en droog met kaas en paardebloem. Ja, ik heb ze in twee versies gemaakt omdat thuis de ene ze droog wilde, de andere in bouillon, uiteindelijk beide versies uitstekend.
Typisch recept #iononspreco, waarbij zowel oud brood als eventuele groene kruiden die in de koelkast staan worden gerecycled.
En welke versie heeft jouw voorkeur?
Ik link hier wat andere bergrecepten, misschien krijg je zin om ze te proberen of om een thema-avond met je vrienden te organiseren.
- Moeilijkheidsgraad: Gemakkelijk
- Kosten: Goedkoop
- Bereidingstijd: 30 Minuten
- Porties: 4 personen
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
- 150 g volkoren brood (oud)
- 100 g kaas (crucolo zoet)
- 100 g paardebloem (leeuwenbek)
- 1 ui
- 2 eieren (bio)
- 100 g melk
- 20 g boter
- bosjes bieslook
- 1 snufje zeezout
- 1 snufje peper
- 30 g volkorenmeel
- 3 eetlepels Trentingrana
Voorbereiding
Met deze hoeveelheid maak je 18 knödel met een diameter van 5
Was de paardebloem heel goed, snijd de worteltjes af en blancheer ze in gezouten kokend water. Giet ze af, knijp ze goed uit en bak ze in een pan met een beetje olijfolie waarin je een halve gesnipperde ui hebt gebakken. Zet apart.
Snijd het oude volkoren brood in blokjes, snijd de Crucolo-kaas in blokjes.
Bak in een grote pan met 10 g boter de andere helft van de gesnipperde ui. Voeg het oude brood en de kaas toe en meng goed, zet het vuur uit. Voeg 100 g paardebloem toe die je een beetje hebt gehakt. Meng.
Giet de melk in een kom, voeg de eieren en een snufje zout toe en klop goed. Giet de vloeistof in de pan over het brood-kaasmengsel en meng tot je een stevig deeg hebt. Voeg een beetje peper toe, zout is niet nodig omdat de kaas al smaakvol is.
Laat het een half uur rusten en giet dan in een plat bord een beetje bloem en bestuif ook je handen. Neem een mooie noot van het deeg dat niet te zacht of te hard mag zijn en maak grote ronde gnocchi die je snel door de bloem haalt.
Breng water aan de kook, zout of als je wilt een lichte groentebouillon, nog beter. Zet het vuur lager en plaats voorzichtig de knödel erin die je ongeveer tien minuten laat koken.
Serveer de droge knödel met een beetje gesmolten boter, geraspte Trentingrana en gehakte bieslook. Voor de knödel in bouillon kun je het kookwater gebruiken dat op smaak is gekomen met paardebloem en Crucolo.
Eet smakelijk met de knödel
Advies
Laten we de essentiële punten voor het goed bereiden van een knödel samenvatten. Ten eerste het oude brood, bij voorkeur volkoren of rogge. Het deeg mag niet te zacht zijn, als dat gebeurt, voeg paneermeel toe. Als het te stevig is, voeg een scheutje melk toe, maar probeer eerst om ze in de koelkast te laten opstijven. Het knödeldeeg kan gemakkelijk de avond ervoor worden bereid, eigenlijk beter, zodat de ingrediënten op smaak komen. Laat het water sudderen, anders loop je het risico ze tijdens het koken te breken. Omdat het een al rijk eiwitrijk gerecht is, overgiet ze niet met boter om ze op smaak te brengen; als ze de juiste consistentie hebben, is een druppeltje genoeg! Binnenkort maak ik de veganistische versie, volg me!
Laten we de essentiële punten voor het goed bereiden van een knödel samenvatten. Ten eerste het oude brood, bij voorkeur volkoren of rogge. Het deeg mag niet te zacht zijn, als dat gebeurt, voeg paneermeel toe. Als het te stevig is, voeg een scheutje melk toe, maar probeer eerst om ze in de koelkast te laten opstijven. Het knödeldeeg kan gemakkelijk de avond ervoor worden bereid, eigenlijk beter, zodat de ingrediënten op smaak komen. Laat het water sudderen, anders loop je het risico ze tijdens het koken te breken. Omdat het een al rijk eiwitrijk gerecht is, overgiet ze niet met boter om ze op smaak te brengen; als ze de juiste consistentie hebben, is een druppeltje genoeg! Binnenkort maak ik de veganistische versie, volg me!
