De longarini van Cretone, een gehucht in de omgeving van Palombara Sabina, in de provincie Rome, zijn een ware boerentraditie die de tand des tijds doorstaat.
Vandaag presenteer ik jullie een typisch hoofdgerecht uit Midden-Italië; eigenlijk een zeer beperkte regio, en juist daarom om met meer trots te koesteren. Mijn lijst met typische gerechten wordt bijgewerkt met dit door weinigen bekende formaat. En het onderzoek gaat door!
Een verse pasta gemaakt met water en bloem; een soort zeer dikke en ruwe spaghetti die de saus met vastberadenheid en smaak omarmt.
Een van de aanbevolen sauzen is een lichte saus gemaakt met tomaat, knoflook, olie en peperoncino.
In de zomerperiode kun je ze proberen op het festival dat eraan is gewijd, bereid door de lokale dames.
Een van hen, Cecilia, vertelde me dat ze uitstekend zijn met de puntarelle en pecorino romano.
Gezegd, gedaan! De longarini zijn heel eenvoudig te bereiden en met de puntarelle bieden ze een bijzonder smaakvolle ervaring.
De puntarelle zijn het hart van de catalogna-cichorei, puntige scheuten, van waaruit ze hun naam krijgen. symbool van de Romeinse keuken. Ze smaken bitter voor veel mensen, zeer geliefd bij de Romeinen, heerlijk gekookt en op verschillende manieren bereid.
Een van de vele wintergroenten die op tafel kunnen worden gebracht. In feite passen ze perfect bij de longarini. De bitterheid van de puntarelle wordt verzacht door de zoetheid van de rozijnen en gewaardeerd contrast met de ansjovissen.
Harde tarwe hergrofgemalen griesmeel en water geven een zacht en elastisch deeg.
Andere pasta’s die de Italiaanse traditie ons biedt, vind je in de volgende adviezen
- Moeilijkheidsgraad: Makkelijk
- Kosten: Economisch
- Bereidingstijd: 1 Uur
- Porties: 4
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Herfst, Winter en Lente
Ingrediënten
Hergrofgemalen griesmeel, puntarelle, ansjovis en rozijnen zijn de hoofdrolspelers.
- 300 g hergrofgemalen harde tarwe griesmeel
- z.b. water (Lauw)
- 500 g puntarelle
- 4 gezouten ansjovis
- 1 theekopje rozijnen
- 1 koffiekopje pijnboompitten
- z.b. olijfolie
- z.b. zout
Gereedschappen
Kom, deegroller, als je er een met ribbels hebt, nog beter. Pan om de saus te koken en de pasta te mengen. Je vindt de gereedschappen die ik gebruik door te klikken op Aankoopadvies.
- Wok
- Pannen
- Deegrollers
Stappen
Bereid het deeg met de griesmeel en het water en laat het ongeveer een half uur rusten, afgedekt met een vochtige theedoek om te voorkomen dat het uitdroogt.
Rol uit met de deegroller tot een dikte van ongeveer drie mm en snijd in kleine stroken, zoals je op de foto ziet. Als je een geribbelde deegroller hebt, is dat perfect. Houd een lengte van de pasta van ongeveer 15 cm aan.
Na het schoonmaken van de puntarelle, snijd ze in reepjes en blancheer ze in gezouten water, dat je vervolgens gebruikt om de longarini te koken. Zet over in een pan met olijfolie en voeg na het aanbraden de ontgraatte ansjovis, de rozijnen en de pijnboompitten toe. Tien minuten kooktijd en zet het gas uit.
Kook intussen de pasta en voeg deze vervolgens toe aan de puntarelle.
Serveer met pecorino romano en zwarte peper. Een witte wijn uit de Castelli Romani maakt het geheel af!
Nog een paar tips
Het maken van verse pasta geeft me ontspanning, en wanneer ik het vervolgens op tafel zet, geeft het me ook voldoening om te zien hoe zeer het wordt gewaardeerd. Dit formaat, naast de hierboven aanbevolen sauzen, is ook heerlijk met een worstsaus en zelfs met carbonara. Een andere geweldige saus is met fijn gesneden ui, gebakken met witte wijn tot het een sausje wordt dat, samen met gerijpte ricotta, een droom zal brengen. De longarini kun je ook invriezen, eerst op afstand en dan in portiezakjes gesloten. Na het doorhalen met de deegroller, maak horizontale sneden, je krijgt een uitstekende pasta voor je soepen.
