Zachte koekjes. Er waren middagen die de geur van citroen hadden en de warmte van een oprechte uitnodiging. Mijn verhaal is eenvoudig, een herinnering verbonden aan twee verschillende vrouwen, met verschillende wortels, maar verenigd door hetzelfde vermogen om een glimlach te schenken via een koekje. En die smaak brengt me onvermijdelijk terug naar een vriendelijke figuur uit mijn jeugd; mevrouw Concetta. Ze woonde op de bovenverdieping toen we na de verhuizing naar het noorden buren werden. Voor ons kinderen, gewend aan de mythische Paastaralli van mama (die nooit veel vertrouwen had in de banketbakkerij), waren de bezoeken van mevrouw Concetta buitengewoon.

Siciliaans tot op het bot, bracht ze de geheimen mee van een rijk en kleurrijk land. Ze bakte lekkernijen die voor ons pure verwondering waren: cannoli, de engelentaart, de vurciddiati. En dan waren er natuurlijk altijd haar zachte koekjes. Het waren feestelijke momenten: soms hadden we zelfs chocoladeroom…een zeldzaam goed voor ons. En dan was er mevrouw Nuccia, die in Rome, haar geboorteplaats, Sora Nuccia werd genoemd; toen ze me zocht voor koffie, wist ik dat haar koekjes op me wachtten: eenvoudige koekjes, die de kamer vulden met hun citrusaroma. Eenvoudige koekjes, zacht en citroenachtig geparfumeerd. Twee plaatsen zo ver weg en zo verschillend die verbonden werden door één recept: de zachte koekjes. Ze zijn in een mum van tijd klaar, en in een mum van tijd op. Want je eet er steeds meer van, ze zijn heerlijk met thee of koffie met melk, geweldig gecombineerd met een laagje Nutella of fruitjam. Als je ze dan ook nog bedekt met heerlijke chocolade, is het een echte traktatie.

En als je op zoek bent naar andere eenvoudige koekjesrecepten…