Nooit in België geweest.
Met uitzondering van mijn tienerfanatisme voor Jean Claude Van Damme (geboren als Van Verenberg, Belg) en het aangename kijken naar “In Bruges” (uitstekende film en prachtige locatie), gaat mijn kennis over België niet veel verder… Maar een recept trekt me erg aan…
Het gaat om de (de) Brusselse wafel, vaak bekend als Belgische Wafel, en het waren de Pilgrim Fathers die het recept naar Amerika brachten.
Er zijn twee soorten wafels: de Brusselse en de Luikse.
De Brusselse wafel kenmerkt zich door zijn rechthoekige vorm en zijn diepe en grote groeven.
Ze worden geserveerd met een laagje poedersuiker of met allerlei soorten room, van slagroom tot pistacheroom of vers fruit.
Het is een vrij lichte dessert (dankzij de stijfgeklopte eiwitten en weinig suiker), het wordt warm geserveerd, bestrooid met poedersuiker of met een roomlaagje.
De Luikse wafel is veel kleiner, ovaal van vorm, de rand is afgerond en de ingrediënten zijn iets anders en zoeter dan de Brusselse versie: bloem, eieren, melk, boter, biergist, een snufje zout, vanillesuiker en parelsuiker.
Het beslag vult niet het hele ijzer, maar blijft in het midden met een onregelmatig resultaat.
Het is rijk aan suiker omdat het suikerklontjes binnenin heeft, het kan zowel warm als koud worden gegeten.
Het wordt traditioneel zonder andere toevoegingen geserveerd.
De eerste wordt meestal aan tafel geserveerd en moet met bestek worden gegeten, omdat hij bijna altijd wordt verrijkt met een royale topping en daarna bedekt met poedersuiker.
De tweede wordt aangeboden in een papieren servet, net gebakken en kan ook tijdens een wandeling worden gegeten.
De Brusselse wafel is een Belgische dessert met internationale bekendheid, en werd erkend als Belgisch product op de New York World’s Fair in 1964 (het volgende recept).
Een Belgische traditie is om wafels te geven op Sint Maartens Dag, Sint Maarten, (11 november) en ze te serveren met chocolade, hazelnoten, boter, amandelen, room, siropen, poedersuiker.
Op de foto de wafel die je kunt proeven bij Alessio bij de ijssalon en crêperie “Il Papero” in Pietra Ligure.
In de video daarentegen de bereiding van de Luikse versie door collega-blogger en TikToker Martina van de blog “The Spadanos” en je vindt haar recept hier.
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Goedkoop
- Rusttijd: 30 Minuten
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Porties: 6 wafels
- Kookmethodes: Anders
- Keuken: Belgisch
Ingrediënten
- 250 g bloem
- 375 ml melk
- 10 g suiker
- 100 g boter (gesmolten)
- 15 g verse biergist
- 3 eieren
- 1 1/4 vanillestokje
- q.b. poedersuiker
Hulpmiddelen
- 1 Wafelijzer of wafels
Bereiding
Verwarm de melk.
Meng de gist met een beetje warme melk en suiker.
Scheid de eiwitten van de dooiers. Klop de eiwitten stijf met een elektrische mixer of een garde.
Zeef de bloem en voeg de rest van de warme melk toe, meng alles krachtig.
Voeg de dooiers toe, de gesmolten boter en de opgeloste gist, de vanille, bedek het deeg met plasticfolie en laat het een half uur in de koelkast rusten.
Verwarm het wafelijzer voor en bestrijk de oppervlakte met boter om te voorkomen dat het beslag blijft plakken.
Giet een pollepel beslag over het hele oppervlak en bak de wafel ongeveer 3-4 minuten. Wanneer het een gouden kleur krijgt, is het gaar van binnen.
Versier met poedersuiker (of vul het naar eigen smaak)
NB. De lichtheid van de Brusselse wafel is voornamelijk te danken aan de stijfgeklopte eiwitten. Daarom moet het mengen van de eiwitten met de grootste zorg worden gedaan om de schuim niet te laten instorten!
Verschil tussen gaufre en wafel:
Gelijk van vorm, maar verschillend qua beslag, ze worden beide op de klassieke honingraatpias gebakken; voor wafels wordt een soort halfvloeibaar beslag gemaakt met chemische gist (zoals bakpoeder), soms karnemelk.
De wafels daarentegen, rijker aan boter, hebben biergist nodig en een essentieel ingrediënt om een product te krijgen dat zo dicht mogelijk bij het originele Belgische product komt (voor de Luikse versie): de parelsuiker.
De wafels daarentegen, rijker aan boter, hebben biergist nodig en een essentieel ingrediënt om een product te krijgen dat zo dicht mogelijk bij het originele Belgische product komt (voor de Luikse versie): de parelsuiker.
Parelsuiker lijkt op kristalsuiker voor desserts, maar heeft de vorm van vrij harde onregelmatige korrels. De “sucre perlé” smelt niet in het deeg totdat het begint te smelten bij 150°C, waardoor het interieur van de wafel heel zacht blijft en de buitenkant gekaramelliseerd.
De naam wafel komt uit de oude Belgische taal, waar “zoet” werd gezegd als “wafla“.
De naam wafel komt uit de oude Belgische taal, waar “zoet” werd gezegd als “wafla“.
