Carnaval op de Canarische Eilanden is niet alleen een explosie van kleuren en muziek, maar ook een ritueel dat doorloopt in de overlevingskeuken.
Carnaval Tortillas zijn het symbool ervan: ontstaan uit de noodzaak om eenvoudige ingrediënten (meel, eieren en aroma’s) te gebruiken om een energierijk voedsel te creëren voor de vastentijd, vertegenwoordigen deze platte pannenkoeken de identiteit van elk eiland.
Hoewel de basis gemeenschappelijk is, verschilt de archipel in smaken:
Gran Canaria (De Pompoenvariant): Dit is het eiland waar de pompoen (calabaza) de absolute hoofdrol speelt. Hier zijn de tortillas oranje, vochtig en natuurlijk zoet. Vaak wordt ook een vleugje vers geraspte kaas aan het beslag toegevoegd voor een hartige contrast.
Tenerife (De “Bloemige” Versie): Op Tenerife is het gebruik van oranjebloesem of een grotere hoeveelheid citruszeste heel gebruikelijk. De textuur neigt lichter en sponsachtiger te zijn, minder dicht dan die van Gran Canaria.
La Gomera (De Palmhoning): Hier lijkt het beslag op de basisrecept, maar de onderscheidende toets is de dressing. Er wordt uitsluitend gebruik gemaakt van de Palmhoning van La Gomera, een uniek product verkregen uit het sap van de Canarische palm, dat een intense en bijna rokerige smaak geeft.
El Hierro (De Erreño Kaas): Op dit eiland, beroemd om zijn kazen, is het niet ongewoon dat de tortillas een consistentere basis hebben dankzij het toevoegen van lokale verse kaas verkruimeld, de Queso Herreño, waardoor ze bijna “zoete kaasfritters” worden.
De variant van het eiland El Hierro – die volgt – is de meest “rustieke” en voor mij de meest fascinerende.
Hier verweeft de geschiedenis van Carnaval zich met de oude traditie van herders. In tegenstelling tot de puur zoete versies van de andere eilanden, maakt de herreña gebruik van verse kaas (historisch van geit of schaap), het belangrijkste ingrediënt van de lokale economie.
Verwar ze niet met de Tortillitas de Camarones (garnalenpannenkoekjes) die typisch zijn voor Cádiz (Andalusië). Ook die worden gegeten tijdens Carnaval, maar zijn duidelijk hartig, dun als hosties en ultracroissant, gemaakt met kikkererwtenmeel en kleine schaaldieren.
Het resultaat is een pannenkoek met een korrelige textuur, waarin de hartigheid van de kaas de geur van anijszaad (matalahúva) ontmoet.
Op de blog vind je een ander recept van El Hierro dat typisch is voor Carnaval:
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Zeer goedkoop
- Rusttijd: 20 Minuten
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Porties: 15 Stuks
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Spaans
- Seizoensgebondenheid: Carnaval
Ingrediënten
- 250 g geitenkaas (type ricotta of chèvre)
- 3 eieren
- 80 g suiker
- 1 citroen (alleen schil)
- 2 theelepels anijs (Matalahúva)
- 1 eetlepel anijslikeur
- 150 ml melk
- 200 g bloem
- n.v.t. zonnebloemolie
- n.v.t. millefiori honing
Gereedschap
- 1 24 cm
Stappen
Bereiding: Plet de kaas met een vork tot het romig maar korrelig is.
Aroma’s: Voeg eieren, suiker, citroenschil, anijszaad en de likeur toe. Meng krachtig.
Beslag: Schenk de melk er geleidelijk bij en voeg de gezeefde bloem beetje bij beetje toe. Je krijgt een dik en rijk beslag.
Rusttijd: Laat het mengsel 20 minuten rusten: dat is het geheim om de aroma’s te laten vermengen met de kaas.
Bakken: In een pan van 24-26 cm, verwarm een beetje olie. Doe het beslag in lepels ver uit elkaar. De tortillas van El Hierro blijven iets dikker en “rustiek” van uiterlijk.
Serveren: Wanneer ze goudbruin en krokant zijn aan de randen, laat uitlekken op keukenpapier en serveer zeer heet met veel honing.
Naam Weetjes
Ze worden “tortillas” genoemd simpelweg vanwege hun platte en ronde vorm, vergelijkbaar met een omelet (wat verwijst naar de beroemde tapa), en niet vanwege de ingrediënten.
In Spanje bestaat er een hele familie van zoete pannenkoeken die zo worden genoemd, juist om ze te onderscheiden van de opgeblazen lekkernijen (zoals buñuelos) of van die in de vorm van staafjes (zoals churros).
FAQ (Veelgestelde Vragen)
Worden de Carnaval Tortillas bovenop elkaar gepresenteerd of op een schaal verdeeld?
In het algemeen volgen de Carnaval Tortillas twee stijlen van presentatie, beide zeer sociaal:
1. De “Berg” (Traditioneel en familiair)
Dit is de meest gebruikelijke manier om ze thuis of tijdens straatfeesten te serveren. De tortillas worden bovenop elkaar gestapeld om een toren te vormen.
Waarom: Deze methode houdt de warmte langer vast.
De laatste toets: De honing (of de siroop) wordt rechtstreeks over de top van de stapel gegoten, zodat het langs de zijkanten druppelt en ook de onderste tortillas doordrenkt.
2. Verdeeld als “Waaier” (Restaurant- of Tapaspresentatie)
In eetgelegenheden of als je een meer verfijnde presentatie wilt, worden ze licht overlappend (in een waaier of in een rij) op een groot plat bord geplaatst.
Voordeel: Dit zorgt ervoor dat elke individuele tortilla zijn randen krokanter houdt, door te voorkomen dat het gewicht en de vochtigheid van de bovenliggende tortillas ze te zacht maken.
Decoratie: In dit geval kun je het bord versieren met een paar takjes munt of een extra snufje kaneel rondWelke honing wordt er op El Hierro gebruikt?
Op El Hierro wordt voor de Carnaval Tortillas traditioneel de lokale bijenhoning gebruikt, vaak een millefiori die de unieke flora van het eiland weerspiegelt. Soms wordt ook de beroemde palmhoning gebruikt, een siroop die wordt afgeleid van het sap van de Canarische palm.
Soorten Honing Gebruikt op El Hierro:
Bijenhoning (Miel de Abeja): Dit is het meest gebruikte condiment. El Hierro produceert bijenhoning van hoge kwaliteit, voornamelijk multiflora (millefiori) honing met smaken die variëren van delicaat tot intens, afhankelijk van de bloei in die periode. Deze lokale bijenhoningen zijn de meest authentieke optie als je het traditionele recept getrouw wilt nabootsen.
Palmhoning (Miel de Palma): Hoewel de belangrijkste productie van deze palmsiroop plaatsvindt op La Gomera, is het wijdverbreid en gewaardeerd in de hele archipel, inclusief El Hierro. Het is geen echte honing gemaakt door bijen, maar guarapo, het sap van de palm dat wordt gekookt en gereduceerd tot een dikke en donkere siroop. De smaak is uniek, bijna gekarameliseerd, en past perfect bij de hartige smaak van de lokale kaas.
Ook gebruikt om de Frangollo te maken, een typisch Canarisch dessert gemaakt van melk, gierstmeel (of maïs), citroen, eieren, suiker, boter, rozijnen, amandelen en kaneel.
