Het Carnaval op de Canarische Eilanden is niet alleen een explosie van kleuren en muziek, maar ook een ritueel dat door de keuken van overleving gaat.
De Carnaval Tortilla’s zijn het symbool daarvan: ontstaan uit de noodzaak om eenvoudige ingrediënten (meel, eieren en aroma’s) te gebruiken om een energiek voedsel te creëren voor de vastentijd, vertegenwoordigen deze platte pannenkoeken de identiteit van elk eiland.
Hoewel de basis gemeenschappelijk is, verdeelt de archipel zich in smaken:
Gran Canaria (De pompoenvariant): Dit is het eiland waar pompoen (calabaza) de absolute hoofdrol speelt. Hier zijn de tortilla’s natuurlijk meer oranje, vochtig en zoetig. Vaak wordt ook een vleugje vers geraspte kaas toegevoegd aan het deeg voor een hartig contrast.
Tenerife (De “bloemige” versie): Op Tenerife is het gebruik van oranjebloesem of een grotere hoeveelheid citrusrasp heel gewoon. De textuur is meestal lichter en sponsachtiger, minder dicht dan die van Gran Canaria.
La Gomera (De Palmhoning): Hier lijkt het beslag op het basisrecept, maar het onderscheidende element is de dressing. Er wordt uitsluitend de Palmhoning van La Gomera gebruikt, een uniek product verkregen uit het sap van de Canarische palm, dat een intense en bijna rokerige smaak geeft.
El Hierro (De kaas van El Hierro): Op dit eiland, beroemd om zijn kazen, is het niet ongewoon dat de tortilla’s een stevigere basis hebben door de toevoeging van lokale verse kaas, de Queso Herreño, waardoor ze bijna “zoete kaasfritters” worden.
De variant van het eiland El Hierro – diegene die volgt – is de meest “rustieke” en voor mij de meest fascinerende.
Hier wordt de geschiedenis van Carnaval verweven met de oude herderstraditie. In tegenstelling tot de puur zoete versies van de andere eilanden, gebruikt de herreña variant verse kaas (historisch van geit of schaap), het belangrijkste ingrediënt van de lokale economie.
Verwar ze niet met de Tortillitas de Camarones (garnalenfritters) typisch voor Cádiz (Andalusië). Ook deze worden gegeten tijdens Carnaval, maar zijn beslist hartig, dun als hosties en superkrokant, gemaakt met kikkererwtenmeel en kleine schaaldieren.
Het resultaat is een pannenkoek met een korrelige textuur, waar de ziltigheid van de kaas samenkomt met de geur van anijszaad (matalahúva).
Op de blog vind je een ander recept van El Hierro typisch voor Carnaval:
- Moeilijkheidsgraad: Middelmatig
- Kosten: Zeer goedkoop
- Rusttijd: 20 Minuten
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Porties: 15 Stuks
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Spaans
- Seizoensgebondenheid: Carnaval
Ingrediënten
- 250 g geitenkaas (soort ricotta of geitenkaas)
- 3 eieren
- 80 g suiker
- 1 citroen (alleen schil)
- 2 theelepels anijs (Matalahúva)
- 1 eetlepel anijs likeur
- 150 ml melk
- 200 g meel
- naar smaak plantaardige olie
- naar smaak bloemenhoning
Gereedschap
- 1 24 cm
Stappen
Bereiding: Prak de kaas met een vork tot deze romig maar korrelig is.
Aroma’s: Voeg eieren, suiker, citroenschil, anijszaad en de likeur toe. Meng krachtig.
Deeg: Giet de melk langzaam en voeg de gezeefde bloem beetje bij beetje toe. Je krijgt een dik en rijk beslag.
Rust: Laat het mengsel 20 minuten rusten: dit is het geheim om de aroma’s met de kaas te laten versmelten.
Frituren: Verhit een beetje olie in een pan van 24-26 cm. Schep het beslag er in lepeltjes in met tussenruimtes. De tortilla’s van El Hierro blijven meestal wat dikker en “rustieker” in uiterlijk.
Serveren: Wanneer ze goudbruin en krokant aan de randen zijn, laat ze uitlekken op keukenpapier en serveer ze heet met veel honing.
Curiositeiten over de naam
Ze worden “tortilla’s” genoemd simpelweg vanwege hun platte en ronde vorm, vergelijkbaar met een omelet (die verwijst naar de beroemde tapa), en niet vanwege de ingrediënten.
In Spanje bestaat er een hele familie van zoete pannenkoeken die zo worden genoemd, om ze te onderscheiden van gezwollen zoetigheden (zoals de buñuelos) of van stokvormige (zoals de churros).
FAQ (Veelgestelde Vragen)
Worden de Carnaval Tortilla’s bovenop elkaar gepresenteerd of verspreid op een bord?
Over het algemeen volgen de Carnaval Tortilla’s twee stijlen van presentatie, beide zeer gezellig:
1. De “Berg” (Traditioneel en familiaal)
Dit is de meest gebruikelijke manier om ze thuis of tijdens straatfeesten te serveren. De tortilla’s worden bovenop elkaar gestapeld om een toren te vormen.
Waarom: Deze methode houdt de warmte langer vast.
De finishing touch: De honing (of de siroop) wordt rechtstreeks op de top van de stapel gegoten, zodat het langs de zijkanten naar beneden druipt en ook de onderliggende tortilla’s doordrenkt.
2. Verspreid als “Waaier” (Restaurant of Tapas presentatie)
In lokale eetgelegenheden of als je een meer verfijnde presentatie wilt, worden ze lichtjes overlappend (in een waaier of op een rij) op een groot plat bord geplaatst.
Voordeel: Dit zorgt ervoor dat elke afzonderlijke tortilla zijn krokante randen behoudt, waardoor wordt voorkomen dat het gewicht en de vochtigheid van de bovenliggende ze te zacht maken.
Decoratie: In dit geval kun je het bord decoreren met enkele takjes munt of een extra snufje kaneel rondomWelke honing wordt er gebruikt op El Hierro?
Op El Hierro wordt voor de Carnaval Tortilla’s traditioneel lokale bijenhoning gebruikt, vaak een millefiori die de unieke flora van het eiland weerspiegelt. Soms wordt ook de bekende palmhoning gebruikt, een siroop afgeleid van het sap van de Canarische palm.
Soorten Honing Gebruikt op El Hierro:
Bijenhoning (Miel de Abeja): Dit is de meest voorkomende dressing. El Hierro produceert bijenhoning van hoge kwaliteit, voornamelijk multiflorale (millefiori) honing met smaken die variëren van delicaat tot intens, afhankelijk van de dominante bloei in die periode. Deze lokale bijenhoning is de meest authentieke optie als je het traditionele recept wilt nabootsen.
Palmhoning (Miel de Palma): Hoewel de belangrijkste productie van deze palm siroop plaatsvindt op La Gomera, is deze zeer geliefd en gewaardeerd in de hele archipel, inclusief El Hierro. Het is geen echte honing geproduceerd door bijen, maar guarapo, het sap van de palm dat wordt gekookt en gereduceerd tot een dikke, donkere siroop. De smaak is uniek, bijna gekarameliseerd, en past perfect bij de ziltigheid van de lokale kaas.
Het wordt ook gebruikt voor het bereiden van de Frangollo, een typisch Canarisch dessert gemaakt van melk, gierstmeel (of maïsmeel), citroen, eieren, suiker, boter, rozijnen, amandelen en kaneel.
