Carnaval op de Canarische Eilanden is niet alleen een uitbarsting van kleuren en muziek, maar een ritueel dat ook door de keuken van overleving gaat.
Carnavals Tortillas zijn het symbool daarvan: geboren uit de noodzaak om eenvoudige ingrediënten (meel, eieren en aroma’s) te gebruiken voor het maken van een energiek gerecht voorafgaand aan de vastentijd, vertegenwoordigen deze platte pannenkoeken de identiteit van elk eiland.
Hoewel de basis gemeenschappelijk is, verschilt de archipel in smaken:
Gran Canaria (De pompoenvariant): Dit is het eiland waar de pompoen (calabaza) de absolute hoofdrol speelt. Hier zijn de tortillas natuurlijkerwijze meer oranje, vochtig en enigszins zoet. Vaak wordt er ook een vleugje vers geraspte kaas aan het beslag toegevoegd voor een hartige contrast.
Tenerife (De “bloemige” versie): Op Tenerife is het gebruik van oranjebloesem of een grotere hoeveelheid citrusrasp heel gebruikelijk. De consistentie is lichter en sponsachtiger, minder dicht dan die van Gran Canaria.
La Gomera (De Palmhoning): Hier is het beslag vergelijkbaar met het basisrecept, maar het onderscheidende kenmerk is de dressing. Exclusief de Palmhoning van La Gomera wordt gebruikt, een uniek product dat wordt verkregen uit het sap van de Canarische palm, dat een intense en bijna rokerige smaak geeft.
El Hierro (De herreña kaas): Op dit eiland, beroemd om zijn kazen, is het niet ongebruikelijk dat de tortillas een stevigere basis hebben door de toevoeging van verkruimelde lokale verse kaas, de Queso Herreño, waardoor ze bijna “zoete kaaspannenkoeken” worden.
De variant van het eiland El Hierro – die hierna volgt – is de meest “rustieke” en voor mij de meest fascinerende.
Hier verweeft de geschiedenis van Carnaval zich met de oude traditie van de herders. In tegenstelling tot de puur zoete versies van de andere eilanden, maakt de herreña versie gebruik van verse kaas (historisch gezien van geit of schaap), het belangrijkste ingrediënt van de lokale economie.
Verwar ze niet met de Tortillitas de Camarones (garnalenpannenkoeken) typisch voor Cádiz (Andalusië). Deze worden ook gegeten tijdens Carnaval, maar zijn uitgesproken hartig, dun als hosties en knapperig, gemaakt met kikkererwtenmeel en kleine schaaldieren.
Het resultaat is een pannenkoek met een korrelige textuur, waar de hartigheid van de kaas het aroma van de anijszaadjes (matalahúva) ontmoet.
Op de blog vind je een ander recept van El Hierro typisch voor Carnaval:
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Zeer goedkoop
- Rusttijd: 20 Minuten
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Porties: 15 Stuks
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Spaans
- Seizoensgebondenheid: Carnaval
Ingrediënten
- 250 g geitenkaas (type ricotta of chevre)
- 3 eieren
- 80 g suiker
- 1 citroen (alleen schil)
- 2 theelepels anijs (Matalahúva)
- 1 eetlepel anijslikeur
- 150 ml melk
- 200 g meel
- q.b. plantaardige olie
- q.b. bloemenhoning
Gereedschap
- 1 24 cm
Stappen
Bereiding: Prak de kaas met een vork tot het romig maar korrelig is.
Aroma’s: Voeg eieren, suiker, citroenschil, anijszaadjes en de likeur toe. Meng krachtig.
Beslag: Giet de melk geleidelijk erbij en voeg de gezeefde bloem beetje bij beetje toe. Je krijgt een dik en rijk beslag.
Rust: Laat het mengsel 20 minuten rusten: dat is het geheim om de aroma’s met de kaas te laten versmelten.
Frituren: Verwarm wat olie in een pan van 24-26 cm. Schep het beslag in hoopjes met tussenruimte. De tortillas van El Hierro zijn meestal wat dikker en “rustieker” van uiterlijk.
Serveren: Wanneer ze goudbruin en krokant aan de randen zijn, laat ze uitlekken op keukenpapier en serveer ze heet met veel honing.
Nieuwsgierigheid naar de naam
Ze heten “tortillas” gewoon vanwege hun platte en ronde vorm, vergelijkbaar met een omelet (wat doet denken aan de beroemde tapa), en niet vanwege de ingrediënten.
In Spanje bestaat er een hele familie van zoete pannenkoeken die zo worden genoemd, juist om ze te onderscheiden van de luchtige gebakjes (zoals de buñuelos) of van degenen in stokkensvorm (zoals de churros).
FAQ (Vragen en Antwoorden)
Worden de Carnavals Tortillas bovenop elkaar gepresenteerd of verdeeld op een bord?
Over het algemeen volgen de Carnavals Tortillas twee stijlen van presentatie, beide zeer gezellig:
1. De “Berg” (Traditioneel en familiair)
Dit is de meest gebruikelijke manier om ze thuis of tijdens straatfeesten te serveren. De tortillas worden gestapeld bovenop elkaar om een toren te vormen.
Waarom: Deze methode houdt de warmte langer vast.
De laatste touch: De honing (of siroop) wordt direct over de top van de stapel gegoten, waardoor het langs de zijkanten stroomt zodat het ook de onderste tortillas doordrenkt.
2. Verdeeld als “Waaier” (Restaurant of Tapas presentatie)
In eetgelegenheden of als je een verzorgde presentatie wilt, worden ze lichtjes overlappend (in stervorm of in rij) op een groot plat bord geplaatst.
Voordeel: Dit zorgt ervoor dat elke afzonderlijke tortilla de randen knapperig houdt, waardoor het gewicht en de vochtigheid van de bovenste ze niet te zacht maakt.
Decoratie: In dit geval kun je het bord decoreren met een paar takjes munt of een extra snufje kaneel rondomWelke honing wordt er gebruikt op El Hierro?
Op El Hierro wordt voor de Carnavals Tortillas traditioneel de lokale bijenhoning gebruikt, vaak een millefiori die de unieke flora van het eiland weerspiegelt. Soms wordt ook de beroemde palmhoning gebruikt, een siroop afgeleid van het sap van de Canarische palm.
Soorten Honing Gebruikt op El Hierro:
Bijenhoning (Miel de Abeja): Dit is het meest voorkomende condiment. El Hierro produceert hoogwaardige bijenhoning, voornamelijk multiflorale (millefiori) honing met smaken die variëren van delicaat tot intens, afhankelijk van de bloei in die periode. Deze lokale bijenhoning is de meest authentieke optie als je het traditionele recept getrouw wilt nabootsen.
Palmhoning (Miel de Palma): Hoewel de belangrijkste productie van deze palmsiroop plaatsvindt op La Gomera, is het wijdverbreid en gewaardeerd in de hele archipel, inclusief El Hierro. Het is geen echte honing geproduceerd door bijen, maar guarapo, het sap van de palm dat wordt gekookt en gereduceerd tot een dikke en donkere siroop. De smaak is uniek, bijna gekarameliseerd, en past perfect bij de hartigheid van de lokale kaas.
Wordt ook gebruikt bij het maken van de Frangollo, een typisch dessert uit de Canarische Eilanden op basis van melk, gierstmeel (of maïs), citroen, eieren, suiker, boter, rozijnen, amandelen en kaneel.
