De Canistrelli uit Corsica zijn droge en krokante koekjes, traditioneel bereid zonder boter en zonder eieren, en vertegenwoordigen de meest authentieke essentie van de Corsicaanse banketbakkerij, een erfgoed dat zijn wortels heeft in de oude agrarisch-pastorale tradities van de Middellandse Zee.
Ze werden bereid om herders en zeelieden van langdurige energievoorziening te voorzien, dankzij de totale afwezigheid van bederfelijke dierlijke vetten en het vakkundige gebruik van witte wijn en olie.
Het aroma van de anijszaadjes, symbool van eenvoud en frisheid, geeft aan deze droge koek een onmiskenbare geur die de landschappen van de mediterrane vegetatie oproept.
Traditioneel wordt in Corsica een lokale droge witte wijn gebruikt. De meest iconische en wijdverspreide druif voor deze bereiding is de Vermentinu (de Corsicaanse Vermentino), die de canistrelli hun typische florale en minerale tonen geeft.
Historisch ontstaan als “reis-koekjes” voor herders en zeelieden, krijgen deze zoetigheden een belangrijke feestelijke betekenis tijdens de carnavalsperiode, maar ze worden het hele jaar geconsumeerd.
Canistrelli zijn ontstaan in verband met Witte Donderdag (paasperiode), wanneer ze werden gezegend tijdens religieuze processies.
De term Canestrello (of Canistrellu in het Corsicaans) vertegenwoordigt een van de meest fascinerende gevallen van “culinaire migratie” in het Middellandse Zeegebied.
De naam is afgeleid van het Latijnse canistrum, dat verwees naar de wilgenmand waarin deze zoetigheden werden gelegd om af te koelen na het bakken of als geschenk werden meegenomen tijdens processies.
De Corsicaanse Canistrelli moeten echter niet worden verward met andere gelijknamige, zoals die uit Sardinië.
Dit is mijn versie glutenvrij met een mix van rijst- en maïsmeel.
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Economisch
- Bereidingstijd: 5 Minuten
- Porties: 45 Stuks
- Kookmethodes: Oven, Elektrische oven
- Keuken: Frans
- Seizoensgebondenheid: Pasen, Carnaval
Ingrediënten
- 300 g rijstmeel
- 250 g maïsmeel
- 50 g glutenvrije aardappelzetmeel
- 150 g suiker (+ voor afwerking)
- 1 zakje bakpoeder voor zoetwaren glutenvrij
- 2 eetlepels anijszaad
- 100 ml plantaardige olie
- 100 g witte wijn (Corsicaanse of Sardijnse Vermentino)
Stappen
Het deeg: Meng in een grote kom de bloem met de suiker, het bakpoeder, het zout en de anijszaadjes.
De vloeistoffen: Maak een kuiltje in het midden en giet de olie en de witte wijn erin. Begin met de hand te kneden totdat je een homogeen deeg hebt (niet te veel kneden, het moet een beetje rustiek blijven).
Uitrollen: Rol het deeg uit op bakpapier met een dikte van ongeveer 1,5 – 2 cm. Gebruik bakpapier ter ondersteuning.
Snijden: Snijd met een mes (of een wieltje) vierkanten of rechthoeken van ongeveer 4-5 cm.
Bakken: Bak in voorverwarmde statische oven op 180°C gedurende ongeveer 20-25 minuten. Ze moeten goudbruin zijn.Afwerking: Bestrooi de bovenkant met veel kristalsuiker.
FAQ (Veelgestelde Vragen)
Welke andere canistrelli of canestrelli zijn er naast de Corsicaanse?
1. Canestrelli van Carloforte (Sardinië)
Typische zoetigheden van het Carnaval, het zijn grote zachte krakelingen gearomatiseerd met venkel. Hun bijzonderheid is de dubbele bereiding (koken en bakken) en het rijke witte glazuur (sàgapa) met gekleurde parels.
2. Ligurische Canestrelli (Genua en Sassello)
Koekjes in de vorm van een margriet met een gat in het midden, gemaakt van een rijk deeg met boter en gekookte eidooiers (ovis mollis). Ze zijn beroemd om hun extreme brosheid en de dikke laag poedersuiker.
3. Canestrelli van Taggia (Ligurië)
In tegenstelling tot de anderen zijn deze hartig. Ze lijken op gevlochten taralli, bereid met bloem, water en veel Taggiasca extra vierge olijfolie, ideaal als aperitief.
4. Piemontese Canestrelli (Biella en Novara)
Ultradunne en krokante wafels gebakken tussen twee hete ijzeren platen die een rasterpatroon achterlaten. Ze bestaan vaak uit twee wafels verbonden door een laagje chocolade en hazelnoten.
5. Canestrelli van Dorgali (Sardinië)
Sardijnse patisserie van hoge klasse: schijven van deeg fijn gedecoreerd met koninklijk glazuur. Het zijn ceremoniële zoetigheden geserveerd tijdens bruiloften en religieuze feesten in Barbagia.
6. Canestrelli (Schelpdieren)
In de visserij verwijst de term naar het weekdier Mimachlamys varia. Vergelijkbaar met een kleine sint-jakobsschelp, is het een edel ingrediënt in de Venetiaanse keuken, vaak geserveerd gegratineerd of met pasta.
De gemeenschappelijke oorsprong is de mand (van het Griekse kánastron).
Vorm: Veel varianten herinneren aan de vlechtwerk van manden of hebben gekartelde randen die doen denken aan het wilgenpatroon.
Bewaring: In het verleden werden droge koekjes in stro manden bewaard om luchtcirculatie toe te staan en ze lange tijd te bewaren.
Taalverwantschap: Het Corsicaans (Canistrellu), het Ligurisch (Canestrello) en het Sardijns (Canestreddu) delen dezelfde Latijnse wortel, wat de eeuwenoude handels- en culturele uitwisselingen tussen deze regio’s aantoont.Zijn er ook Corsicaanse canestrelli met hazelnoten in plaats van anijs?
De versie met hazelnoten (canistrelli à la noisette) is een van de meest geliefde en wijdverspreide varianten, vooral in de regio Castagniccia, beroemd om zijn boomgaarden.
De traditie is om ze grof gehakt toe te voegen (niet tot meel), zodat je het knapperige stuk onder de tanden voelt. Sommigen laten er ook een paar heel voor de esthetiek.
Maar de anijs wint de titel van “meest traditionele” versie bij uitstek om verschillende redenen.
Oorsprong: Canistrelli ontstonden als arme voedsel dat lang bewaard kon worden. Anijszaad was goedkoop, gemakkelijk verkrijgbaar en functioneerde als een natuurlijk conserveringsmiddel, naast het geven van een frisheid die de mond “reinigt”.
Verspreiding: Terwijl hazelnoten typisch zijn voor specifieke gebieden (zoals Castagniccia), is anijs het universele ingrediënt dat je in elke bakkerij op het eiland vindt, van Bastia tot Ajaccio.
De “historische” smaak: De droge smaak van witte wijn gecombineerd met anijs wordt beschouwd als het originele aromaprofiel van het Corsicaanse koekje.
De hazelnoten, hoewel ze al heel lang in de Corsicaanse keuken worden gebruikt, zijn in de canistrelli gekomen als een “rijke” en smakelijke variant. Tegenwoordig zijn ze net zo populair als die met anijs, maar als je het koekje wilt maken dat een Corsicaanse herder honderd jaar geleden in zijn knapzak zou hebben gestopt, dan is de juiste keuze anijs.
