De Corsicaanse Canistrelli zijn droge en knapperige koekjes, traditioneel bereid zonder boter en zonder eieren en vertegenwoordigen de meest authentieke essentie van de Corsicaanse banketbakkerij, een erfgoed dat zijn wortels heeft in de oude agro-pastorale tradities van het Middellandse Zeegebied.
Ze werden bereid om herders en zeelieden een langdurige energievoorziening te bieden, dankzij de totale afwezigheid van bederfelijke dierlijke vetten en het deskundige gebruik van witte wijn en olie.
Het aroma van anijszaad, een symbool van eenvoud en frisheid, geeft dit droge zandkoekje een onmiskenbare geurhandtekening die de landschappen van de mediterrane struikgewas oproept.
Traditioneel wordt op Corsica een lokale droge witte wijn gebruikt. De meest iconische en wijdverspreide druivensoort voor dit gerecht is de Vermentinu (de Corsicaanse Vermentino), die de canistrelli zijn typische bloemige en minerale tonen geeft.
Historisch gezien ontstaan als “reiskoekjes” voor herders en zeelieden, hebben deze zoetigheden een fundamentele feestelijke betekenis tijdens de Carnavalsperiode, maar ze worden het hele jaar door geconsumeerd.
De Canistrelli zijn ontstaan in verband met Witte Donderdag (paasperiode), wanneer ze werden gezegend tijdens religieuze processies.
De term Canestrello (of Canistrellu in Corsicaans) vertegenwoordigt een van de meest fascinerende gevallen van “culinaire migratie” in het Middellandse Zeegebied.
De naam is afgeleid van het Latijnse canistrum, wat de rieten mand aanduidde waarin deze zoetigheden na het bakken werden afgekoeld of als geschenk tijdens processies werden gegeven.
De Corsicaanse Canistrelli moeten echter niet verward worden met andere gelijknamigen, zoals die van Sardinië.
Dit is mijn glutenvrije versie met een mix van rijst- en maïsmeel.
- Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld
- Kosten: Goedkoop
- Bereidingstijd: 5 Minuten
- Porties: 45 Stuks
- Kookmethodes: Oven, Elektrische oven
- Keuken: Frans
- Seizoensgebondenheid: Pasen, Carnaval
Ingrediënten
- 300 g rijstmeel
- 250 g maïsmeel
- 50 g glutenvrije aardappelzetmeel
- 150 g suiker (+ voor afwerking)
- 1 zakje bakpoeder voor desserts glutenvrij
- 2 eetlepels anijszaad
- 100 ml plantaardige olie
- 100 g witte wijn (Corsicaanse of Sardijnse Vermentino)
Stappen
Het deeg: Meng in een grote kom de bloem met de suiker, het bakpoeder, het zout en de anijszaadjes.
De vloeistoffen: Maak een kuiltje in het midden en giet de olie en de witte wijn erin. Begin te kneden met de hand totdat je een homogeen deeg krijgt (niet te veel kneden, het moet een beetje rustiek blijven).
Uitrollen: Rol het deeg uit op bakpapier tot een dikte van ongeveer 1,5 – 2 cm. Gebruik hiervoor het bakpapier.
Snijden: Snijd met een mes (of een rolmes) vierkantjes of rechthoekjes van ongeveer 4-5 cm.
Bakken: Bak in een voorverwarmde statische oven op 180°C gedurende ongeveer 20-25 minuten. Ze moeten goed goudbruin zijn.Afwerking: Bestrooi het oppervlak rijkelijk met kristalsuiker.
FAQ (Vragen en Antwoorden)
Wat zijn de andere soorten canistrelli naast de Corsicaanse?
1. Canestrelli van Carloforte (Sardinië)
Typische zoetigheden van Carnaval, het zijn grote zachte kransen geparfumeerd met venkel. Hun bijzonderheid is de dubbele bereiding (koken en bakken) en de rijke witte glazuur (sàgapa) met gekleurde parels.
2. Ligurische Canestrelli (Genua en Sassello)
Koekjes in de vorm van een margriet met een gat in het midden, gemaakt van een deeg rijk aan boter en harde eidooiers (ovis mollis). Ze zijn beroemd om hun extreme broosheid en de dikke laag poedersuiker.
3. Canestrelli van Taggia (Ligurië)
In tegenstelling tot de anderen zijn deze hartig. Ze lijken op gevlochten taralli, bereid met meel, water en veel extra vierge Taggiasca olijfolie, ideaal als aperitief.
4. Piemontese Canestrelli (Biella en Novara)
Zeer dunne en knapperige wafeltjes gebakken tussen twee hete ijzeren platen die een rasterpatroon drukken. Vaak worden ze samengesteld uit twee wafeltjes verbonden door een laag chocolade en hazelnoten.
5. Canestrelli van Dorgali (Sardinië)
Sardijnse banketbakkerij op hoog niveau: schijven van door koninklijke glazuur . Ze zijn ceremoniële zoetigheden die worden geserveerd tijdens bruiloften en religieuze feesten in Barbagia.
6. Canestrelli (Schelpdieren)
In de visserij verwijst de term naar de schelp Mimachlamys varia. Vergelijkbaar met een kleine sint-jakobsschelp, is het een nobel ingrediënt in de Venetiaanse keuken, vaak geserveerd gegratineerd of met pasta.
De gemeenschappelijke wortel is de mand (uit het Grieks kánastron).
Vorm: Veel varianten herinneren aan de vlechtwerk van manden of hebben gekartelde randen die het vlechtwerk van riet oproepen.
Bewaring: In het verleden werden droge koekjes in stro manden gelegd om lucht te laten circuleren en ze lang te bewaren.
Taalverwantschap: Het Corsicaans (Canistrellu), het Ligurisch (Canestrello) en het Sardijns (Canestreddu) delen dezelfde Latijnse oorsprong, getuigend van de eeuwenoude handels- en culturele uitwisselingen tussen deze regio’s.Zijn er ook Corsicaanse canestrelli met hazelnoten in plaats van anijs?
De versie met hazelnoten (canistrelli à la noisette) is een van de meest geliefde en wijdverspreide varianten, vooral in de regio Castagniccia, beroemd om zijn boomgaarden.
De traditie schrijft voor dat ze grof gehakt (niet tot meel) worden toegevoegd, zodat je het knapperige stukje onder je tanden voelt. Sommigen laten er ook een paar heel voor het esthetische.
Maar de anijs wint de titel van “meest traditionele” versie absoluut om verschillende redenen.
De oorsprong: De canistrelli werden geboren als goedkoop voedsel met een zeer lange houdbaarheid. Anijszaadjes waren goedkoop, gemakkelijk verkrijgbaar en fungeerden als een natuurlijke conserveermiddel, naast het geven van een frisheid die het gehemelte “reinigde”.
De verspreiding: Terwijl hazelnoten typisch zijn voor specifieke gebieden (zoals Castagniccia), is anijs het universele ingrediënt dat je in elke bakkerij van het eiland vindt, van Bastia tot Ajaccio.
De “historische” smaak: De droge smaak van witte wijn gecombineerd met anijs wordt beschouwd als het originele aromaprofiel van het Corsicaanse koekje.
De hazelnoten, hoewel ze zeer oud zijn in de Corsicaanse keuken, zijn als “rijke” en smakelijke variant in de canistrelli terechtgekomen. Tegenwoordig zijn ze even populair als die met anijs, maar als je het koekje wilt bereiden dat een Corsicaanse herder honderd jaar geleden in zijn zadeltas zou hebben meegenomen, is de juiste keuze anijs.
