Pancit is een algemene term die verwijst naar verschillende traditionele noedelgerechten in de Filipijnse keuken.
Er zijn talloze soorten pancit, vaak genoemd naar de gebruikte noedels, de kookmethode, de herkomst, de diameter of de ingrediënten.
In het geval van Pancit palabok verwijst men naar de gele maïszetmeel noedels (soms vervangen door bihon, rijstnoedels).
Het wordt gekruid met een garnalensaus met annattozaad, garnalen, geplette of gemalen Filipijnse chicharon, tinapa vlokken (gerookte vis), hardgekookte eieren en lente-uitjes.
Bijna alle pancit-gerechten worden ook geserveerd met calamansi, bedoeld om boven de noedels te worden uitgeperst omdat het sap een pittige zuurgraad toevoegt.
De meest voorkomende toppings zijn:
gerookte visvlokken (tinapa), gefrituurde knoflook, Filipijnse chicharon*, sjalotjes, zwarte peper l’okoy (kleverige rijstpannenkoekjes), kinchay (Chinese peterselie), pinda’s en gesneden hardgekookte eieren.
Pancit kan alleen worden gegeten of worden vergezeld van rijst, brood of gestoomde rijstcakes.
- Moeilijkheidsgraad: Makkelijk
- Kosten: Goedkoop
- Bereidingstijd: 20 Minuten
- Porties: 2 personen
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Filipijns
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen
Ingrediënten
- 300 g noedels (van maïszetmeel)
- n.v.t. garnalen
- 200 g chicharon
- 1 teentje knoflook
- 1/2 ui
- 35 g maïszetmeel
- 1 theelepel annatto
- 4 hardgekookte eieren
- 2 calamansi (of citroenen)
- n.v.t. tinapa
- n.v.t. plantaardige olie
Stappen
Kook de garnalen in 4 kopjes water (ongeveer 375 ml). Gooi het water niet weg, voeg de schalen van de later schoongemaakte garnalen toe en laat sudderen voor een bouillon na het filteren.
Bereid de chicharon voor of gebruik de kant-en-klare:
Koken: Kook de varkenshuid in water met zout, peper en knoflook totdat het zacht is.
Drogen: Laat de huid uitlekken en aan de lucht drogen gedurende enkele uren of op lage temperatuur in de oven totdat het hard en bijna “houtachtig” wordt.
Dubbel frituren: Frituur een eerste keer op gemiddelde temperatuur, laat rusten en frituur vervolgens opnieuw in hete olie (190°C) om het onmiddellijk op te blazen.Voeg in een pan een scheutje olie toe, de ui, de garnalenbouillon, de annatto en het maïszetmeel. Voeg het vlees toe (als de chicharon niet beschikbaar is, kun je ook gehakt varkensvlees gebruiken). Er moet een dikke saus ontstaan.
Kook de maïszetmeel noedels.
Serveer op een platte schaal met een noedelbasis, voeg de saus met het vlees toe, garneer met garnalen, chicharonpoeder, gerookte visvlokken (ik heb het weggelaten) en lente-ui.
Serveer met de hardgekookte eieren en de calamansi (of citroen) om over het vlees te besprenkelen.
Filipijnse noedels:
Ik heb de gele maïszetmeel noedels gekocht op de website van Aziatische Markt: HIER.
Ik heb de gele maïszetmeel noedels gekocht op de website van Aziatische Markt: HIER.
Ik heb de gele maïszetmeel noedels gekocht op de website van Aziatische Markt: HIER.
*Filipijnse Chicharon:
De Chicharron is een gerecht dat meestal bestaat uit gefrituurde spek of gefrituurde varkenshuid.
De Filipijnse (chicharon) gemaakt van gefrituurde varkenshuid (varkenskrabbel), vaak met wat vlees eraan vast, geliefd als “pulutan” (bar snack) of met rijst, en typisch gedipt in gekruid azijn (sinamak) of op smaak gebracht met sojasaus, gehakte knoflook en chili labuyo, of geconsumeerd met andere kruiden zoals bagoong (een zoute en umami pasta verkregen door de fermentatie van kleine ansjovisachtige visjes), lechon saus of gepekelde papaja salade atchara.
Naast de varkenshuid, kan in de Filipijnen ook kippenschil worden omgezet in chicharong manok, terwijl chicharong bulaklak – letterlijk “bloem chicharrón”, genoemd naar zijn kenmerkende vorm – wordt verkregen uit het varkensmesenterium.
Een variant van de chicharon omvat op dezelfde manier het koken van lendenen en spek ( liempo ) voordat ze worden gekookt en vervolgens gefrituurd totdat ze knapperig worden, en worden bagnet, oorspronkelijk uit Ilocos, waar het sinds de jaren ’60 wordt geserveerd.
Hoewel vergelijkbaar, verschilt het van crispy pata (gefrituurde zwijnenpootjes en varkensknokkel), is het populairder als maaltijd dan als finger food en heeft het zijn weg gevonden naar hedendaagse gerechten en restaurants.
FAQ (Veelgestelde Vragen)
Wat is het verschil tussen de Filipijnse chicharon en de Spaanse chicharron?
Hoewel ze dezelfde Spaanse koloniale oorsprong en een bijna identieke naam delen, verschillen de
Filipijnse chicharon en de Spaanse chicharrón (Latijns-Amerika en Spanje) aanzienlijk in consumptie en variëteit:
1. Kruiden en Begeleiding
Filipijns: Het wordt bijna altijd vergezeld van gekruid azijn (sawsawan) met knoflook en chili om het vet te “snijden”. Het wordt vaak gebruikt als een knapperige topping voor soepen en noedels (bijv. Pancit Palabok).
Spaanse (bijv. Mexico): Het wordt vaak gegeten met guacamole, pittige sauzen of in taco’s. In Mexico is het gebruikelijk om het verder te koken in sauzen (bijv. chicharrón en salsa verde/roja) om het zachter te maken, waardoor het een hoofdgerecht wordt.
2. Ingrediënten en Varianten
Filipijns: Naast de korst hebben de Filipijnen unieke varianten zoals Chicharon Bulaklak (gemaakt van het mesenterium, met een bloemachtig uiterlijk) of versies gemaakt met kippenhuid of vis.
Spaanse: Er is een grotere variëteit aan vlees. In sommige landen kan het worden gemaakt met lam, rundvlees of kip (bijv. chicharrón de pollo in de Dominicaanse Republiek). In Colombia en Peru verwijst de term vaak naar hele repen gefrituurd spek met veel vlees eraan, geserveerd als onderdeel van complete gerechten zoals de bandeja paisa.
3. Bereiding
Filipijns: De typische techniek omvat vaak een dubbele frituur na een kook- en droogfase om een extreem luchtige en lichte textuur te verkrijgen, vergelijkbaar met een luchtige hap.
Spaanse: Hoewel de techniek per regio varieert, richt men zich in Spanje en Mexico vaak op een hardere en knapperige textuur, soms door de korst direct in zijn eigen reuzel te frituren tot het goudbruin is.
Kortom, terwijl de Filipijnse voornamelijk een azijndip snack of een topping is, fungeert de Spaanse vaak als een veelzijdig ingrediënt voor complexe gerechten, stoofschotels of vullingen
