De Wet Nelly is een typische cake uit Liverpool: het is niet alleen een heerlijke “broodpudding” verrijkt met kruiden en gedroogd fruit, maar het is een echt stuk geschiedenis van de Scouse cultuur.

Ontstaan als variant van de drogere Nelson cake uit Lancashire, dankt de Wet Nelly zijn opmerkelijke naam zowel aan de lokale neiging om namen af te korten (Nelly als verkorting van Nelson), als aan de oude gewoonte van bakkers om de cake in de etalage te zetten, waardoor de melasse en de hitte het ongelooflijk vochtig (wet) maakten.

Om bun loaves (zoete broden) die niet verkocht waren en oud werden niet te verspillen, stelden de bakkers ze in de etalage tentoon en goten er melasse of suikersiroop over.

De warmte van de zon op de glazen deed de siroop smelten, die het brood doordrong en het extreem vochtig en donker maakte.

Hoe langer de cake in de etalage bleef, hoe “wetter” hij werd, tot hij een goedkope en smakelijke lekkernij werd.

Historisch gezien ook bekend als de “Docker’s Wedding Cake” (de trouwcake van de havenarbeiders), was het de ingenieuze oplossing van arbeidersgezinnen die in tijden van soberheid de cake glazuurden om huwelijken op waardige en smakelijke wijze te vieren.

Tegenwoordig is de Wet Nelly een pijler van gastronomisch hergebruik: beginnend met eenvoudig oud brood en melk, gedroogd fruit en kruiden, ontstaat er een dichte, kruidige en troostrijke dessert, dat kan concurreren met de meest verfijnde patisserie.