De Fasnachtschüechli zijn de iconische ronde beignets van de Zwitserse traditie, typisch bereid tijdens de carnavalsperiode en hun wortels vinden in de Middeleeuwen.

De term is afgeleid van Fasnacht (carnaval) en Chüechli (kleine taart/beignet); Fasnachtsküchle is de term in het enkelvoud.

Historisch gezien waren het de zoetigheden van de “voorraadconsumptie”: voor de vastentijd moesten families bederfelijke ingrediënten en vetten zoals reuzel, eieren en room opmaken, die tijdens het vasten verboden zouden zijn. Om deze reden zijn ze het gastronomische symbool geworden van het feest en de overvloed die penitentiaat voorafgaat.

Mijn versie is glutenvrij en met bereiding in de airfryer.

Hoewel het concept van gefrituurd deeg universeel is, definiëren de vorm en ingrediënten nationale identiteiten:

In Zwitserland (Fasnachtschüechli): Het onderscheidt zich door het gebruik van room (Rahm) in het deeg, dat boter en melk vervangt. Het deeg wordt zo dun uitgerold dat het bijna transparant is, gekarteld en bedekt met een laag poedersuiker.

In Duitsland (Knieküchle): Typisch voor Beieren en Zwaben, zijn ze beroemd omdat huisvrouwen ze over de knie trokken om een zeer dunne middel en een hoge, zachte rand te krijgen. Ze worden vaak versierd met suiker en kaneel.

In Oostenrijk (Faschingskrapfen): In tegenstelling tot de ‘getrokken’ Zwitserse en Duitse versies is Oostenrijk de thuisbasis van de gesloten en opgeblazen krapfen, meestal gevuld met abrikozenjam, hoewel ze dezelfde band met carnaval delen.

In Italië (Chiacchiere/Frappe/Bugie): De parallel is duidelijk vanwege de knapperigheid, maar de onze zijn meestal rechthoekig, gebruiken boter en vaak een likeur (zoals marsala) om de bubbels te bevorderen, terwijl in Zwitserland de room alles doet.

En in Frankrijk….