De Fasnachtschüechli zijn de iconische ronde beignets van de Zwitserse traditie, die typisch worden bereid tijdens de carnavalsperiode en hun wortels hebben in de middeleeuwen.

De term is afgeleid van Fasnacht (carnaval) en Chüechli (kleine taart/beignet); Fasnachtsküchle is de enkelvoudige term.

Historisch gezien waren ze het dessert van “voorraadverbruik”: vóór de vastentijd moesten gezinnen bederfelijke ingrediënten en vetten zoals reuzel, eieren en room opgebruiken, die tijdens het vasten verboden zouden zijn. Om deze reden zijn ze het gastronomische symbool geworden van het feest en de overvloed die de boetedoening voorafgaat.

Mijn versie is glutenvrij en gebakken in de heteluchtfriteuse.

Hoewel het concept van gefrituurd deeg universeel is, definiëren de vorm en ingrediënten de nationale identiteiten:

In Zwitserland (Fasnachtschüechli): Het onderscheidt zich door het gebruik van room (Rahm) in het deeg, dat boter en melk vervangt. Het deeg is zo dun uitgerold dat het bijna doorschijnend is, met een gekartelde rand en bedekt met een laag poedersuiker.

In Duitsland (Knieküchle): Typisch voor Beieren en Zwaben, zijn ze beroemd omdat huisvrouwen ze over de knie trokken om een dunne kern en een hoge, zachte rand te krijgen. Ze worden vaak versierd met suiker en kaneel.

In Oostenrijk (Faschingskrapfen): In tegenstelling tot de Zwitserse en Duitse “getrokken” versies, is Oostenrijk de thuisbasis van de gesloten en opgeblazen krapfen, meestal gevuld met abrikozenjam, hoewel ze dezelfde band met carnaval delen.

In Italië (Chiacchiere/Frappe/Bugie): De parallellen zijn duidelijk vanwege de krokantheid, maar de onze zijn meestal rechthoekig, gebruiken boter en vaak een likeur (zoals marsala) om de bellen te bevorderen, terwijl in Zwitserland de room alles doet.

En in Frankrijk….